Victims Family - White Bread Blues (1990)

mijn stem

3,79 (26)

26 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Mordam

Ungowa! (2:42)
Luv Letters (2:11)
D.O.G. (2:41)
Mousetrap (2:16)
Mary's New Dress (2:19)
Anti-Satan Song for Mom (1:29)
Bloated Housewives (1:48)
Nirvana (1:22)
Supermarket Nightmare (2:52)
Polka (1:56)
Drink the Kool-Aid (1:09)
Naive Children (2:58)
Say It How You Mean It (2:26)
Caged Bird (4:44)
Follow Me to the Message (0:38)

totale tijdsduur: 33:31

Links

Last.fm

8 BERICHTEN

zoeken in: gebruikersnaamgebruikers bericht beide

<1 >

2,5

aERodynamIC

geplaatst: 5 juli 2004, 22:10 uur

Deze cd is er zo eentje in de trant van iets te veel moeilijk doenerij.
Niet slecht, zeker niet, maar toch niet echt aan mij besteed denk ik.

4,0

tomthumb

geplaatst: 2 september 2006, 22:59 uur

Tja, deze muziek laat zich moeilijk in een hokje dwingen. Krankzinnige zang, psychedelische gitaarlijnen en een retestrakke ritmesectie met een geniale bassist. Toegegeven, af en toe is het wel erg nerveus en persoonlijk heb ik de twee vorige platen hoger in het vaandel staan. Maar ze konden wel degelijk spelen. Hadden ooit totaal onbekende bandjes als Primus en Green Day in het voorprogramma staan.
Wie hier aan zou willen beginnen raad ik Things I hate to admit aan.

2,0

andré

geplaatst: 3 september 2006, 00:31 uur

aERodynamIC schreef:
Deze cd is er zo eentje in de trant van iets te veel moeilijk doenerij.
Niet slecht, zeker niet, maar toch niet echt aan mij besteed denk ik.

Hier hetzelfde. Ooit spotgoedkoop op de kop getikt, maar de muzikale waarde is m.i. evenredig. Aardigste nummer is 'Caged Bird', een soort 'hit' bij de VPRO destijds.

2,5

aERodynamIC

geplaatst: 3 september 2006, 00:32 uur

Ja, door die VPRO Hit ben ik het toen gaan kopen, maar een heel album was me teveel van het goede.

4,5

Boenga

geplaatst: 25 juni 2009, 08:17 uur

aERodynamIC schreef:
Deze cd is er zo eentje in de trant van iets te veel moeilijk doenerij.

De zaak is om daar 15 of 20 keer naar te kunnen luisteren, tot je de nummers echt kent. Pas dan kan je van deze stijl genieten.
Voor wie sowiso houdt van 'moeilijk doenerij': Itch gaat nog een stapje verder dan Victims Family...

3,5

frolunda

geplaatst: 9 oktober 2013, 12:59 uur

Klinkt misschien wat vermoeiend op den duur maar zoals hierboven al gezegd wordt,een zaak van goed en vaak luisteren.De sound heeft wel wat raakvlakken met Primus en vooral No means no maar dan nog harder en freakier.Voorlopig houdt ik het op 3,5 met Caged bird en Mousetrap als uitschieters maar er zit nog rek in.

4,5

josje22

geplaatst: 8 december 2013, 12:53 uur

Boenga schreef:
De zaak is om daar 15 of 20 keer naar te kunnen luisteren, tot je de nummers echt kent. Pas dan kan je van deze stijl genieten.

Ik geloof inderdaad dat het een beetje "muziekanten"-muziek is. Als je dit voor het eerst hoort snap jeer niks van. Ik heb alle lp's van hun grijs gedraaid, Ik ken alle ritmes en alle breaks. Hard gestudeerd op de bas. Heb ze meerdere keren gezien, vanaf hun eerste optreden in nederland, t/m hun laatste optreden ( 2009 geloof ik ?) Voor mij de beste band ooit, vooral live. Wat een power, en een waanzinnige drummer. Deze lp is een beetje toegankelijker dan de voorgaande albums.

Ik ga m binnenkort weer eens HEEL HARD DRAAIEN, en meeswingen...

4,5

Boenga

geplaatst: 8 december 2013, 17:57 uur

NB: zanger/gitarist + bassist voorbije zomer nog gezien met Jello Biafra op Ieperfest: JB & the Guantanamo School of Medecine; indrukwekkend !!