Gentle Giant - Giant for a Day! (1978)

Als liedjes van 2, 3 minuten een lengte van 5, 6 lijken te hebben is er iets mis. Een paar trefwoorden: middelmatig, stereotiep, ongeïnspireerd. Niet alles is even slecht - Spooky Boogie is geestig en Rock Climber rockt min of meer. Maar er is geen enkele reden om dit aan te schaffen, behalve voor de verstokte fan.

Ik ben het er mee eens dat dit album niet het niveau haalt van eerder werk. De zoektocht naar commercieel succes heeft ervoor gezorgd dat veel van wat Gentle Giant bijzonder maakt afwezig is.

Wat overblijft is een collectie liedjes die op zichzelf niet eens zo slecht zijn (in ieder geval beter en veel muzikaler dan wat er rond diezelfde tijd populair was), maar die voor Gentle Giant standaard teleurstellen.

Toch moet ik zeggen dat hoe vaker ik het album hoor er toch nog steeds wel wat in te ontdekken valt. Spookie Boogie is lekker, Rock Climber en It's Only Goodbye vind ik ook prima. De rest blijft minder hangen.

Luchtige en vooral veilige plaat waarmee Gentle Giant lijkt te proberen mee te liften op het succes van Fleetwood Mac en andere duffe MOR-westcoastpopartiesten. Simpele en voorspelbare songstructuren, redelijk gelikt geproduceerd, en slechts een handjevol aardige nummers. Dieptepunt is toch wel dat pathetische 'It's Only Goodbye'. Was dan bij Stockhausen gebleven.

Nee, zeker niet het beste album van GG. Na Interview uit 1976 ging het jammer genoeg bergafwaarts. Maar... even goed een ijzersterk album! Ik denk niet dat ze in staat zijn een slecht album te maken. Thank you, Giant for a day en Thank you zijn topnummers.
En It's only goodbye is inderdaad wat saai maar de gitaarsolo op het einde is dan weer van wereldniveau.

Nee, hun muziek blijft boeien, in mijn geval al ruim 40 jaar. Wat een kwaliteit (en ja, dan doel ik met name op de albums t/m Free Hand...)

Hier gaat het toch echt bergafwaarts met Gentle Giant. Het is niet zo heel erg dat de groep voor een toegankelijkere koers gaat, maar met een plaat vol
songs die voornamelijk in de grauwe middelmaat blijven hangen, is de heimwee naar het vroegere werk al snel een feit.
Hier onderscheiden de Britten zich namelijk niet meer. Het is poprock geworden die niet echt blijft hangen.
Ik geloof absoluut dat een band ook goede degelijke popsongs kan maken, ( plenty voorbeelden) maar Gentle Giant blijkt, althans op dit album, daar niet zo heel goed in.
Het is ineens vaak wel heel rechtlijnig wat er voorgeschotelt wordt. Nooit echt slecht, maar de titelsong en Take Me, zijn wel heel magere verzinsels.
Ok, de band moest verder en ze waren niet de enige progband die een ommezwaai maakte naar mainstream, maar oei oei, wat leveren ze hier in. Niet zo'n klein beetje veruit de minste plaat tot dan toe.
Ik kan het lage gemiddelde hier wel goed begrijpen.

Tussenstand:

1. The Power And The Glory ( 1974) 4,5
2. Octopus (1972) 4,5
3. Interview (1976) 4,5
4. In A Glass House (1973) 4,5
5. Free Hand (1975) 4,0
6. Three Friends (1972) 4,0
7. Acquiring The Taste (1971) 4,0
8. The Missing Piece (1977) 4,0
9. Gentle Giant ( 1970) 4,0
10. Giant For A Day ( 1978) 2,5

De hoes is wel leuk.


Maar biikel2, je vergeet wel eventjes naar Playing the Fool te luisteren ?

Dat is een livealbum zag ik. In deze marathon ga ik alleen voor de studioalbums. Maar ik ga 'm wel beluisteren.

Matig album van Gentle Giant. Deze band is naar de mainstream verschoven wat met veel prockbands die tijd het geval is maar dan hadden ze pakkende composities tegenover moeten stellen. Er blijft te weinig hangen en het album klinkt in zijn geheel vrij anoniem.

Elke band behoort een zwart schaap te hebben en blijkbaar is het voor Gentle Giant deze. Op zich kan je 'm redelijk makkelijk wegluisteren maar daarvoor koop je geen Gentle Giant plaat. Nu was deze bij mij onderdeel van een verder prima boxje dus zoveel te klagen is er ook niet.

It's Only Goodbye is een aardige ballad,Rock Climber een vermakelijk rocker en Thank You een aardig akoestisch liedje. Verder veel middelmaat of daar iets onder. Leuke aanvulling als zogenaamde bonustrack is het symfonische Words from the Wise welke de B kant van Thank You was.