a-ha - Stay on These Roads (1988)

mijn stem
3,20
88 stemmen

Noorwegen
Pop
Label: Warner Bros.

  1. Stay on These Roads (4:44)
  2. The Blood That Moves the Body (4:05)
  3. Touchy! (4:31)
  4. This Alone Is Love (5:13)
  5. Hurry Home (4:34)
  6. The Living Daylights (4:46)
  7. There's Never a Forever Thing (2:49)
  8. Out of Blue Comes Green (6:40)
  9. You Are the One (3:48)
  10. You'll End Up Crying (2:06)
  11. Stay on These Roads [Extended Version] * (6:10)
  12. You Are the One [12" Mix] * (6:31)
  13. The Living Daylights [Extended Version] * (6:53)
  14. The Blood That Moves the Body [Extended Remix] * (5:22)
  15. Touchy! [Go-Go Mix] * (8:22)
  16. Stay on These Roads [Early Version] * (4:39)
  17. The Blood That Moves the Body [Demo] * (3:38)
  18. Touchy! [Original Mix] * (4:35)
  19. This Alone Is Love [Demo] * (5:00)
  20. You Are the One [Early Version] * (3:50)
  21. Cold River [1987 Demo] * (3:14)
  22. Hurry Home [Demo] * (3:15)
  23. I'll Never Find You in This Streetful City [Demo] * (2:29)
  24. The Living Daylights [Demo] * (5:00)
  25. There's Never a Forever Thing [Demo] * (3:06)
  26. Out of Blue Comes Green [ Alternate Mix] * (4:30)
  27. You'll End Up Crying [Demo] * (2:00)
  28. You Are the One [Alternate Version] * (3:58)
  29. Touchy! [Demo] * (3:39)
  30. Umbrella [Demo] * (3:01)
  31. Thus Ended Our Love Affair [Demo] * (3:00)
  32. There's Never a Forever Thing [Acoustic Version] * (2:46)
  33. Evitar [Demo] * (4:36)
  34. You Are the One [Demo] * (2:53)
  35. Sail on My Love [Writing Session] * (2:30)
toon 25 bonustracks
totale tijdsduur: 43:16
30 BERICHTEN 3 MENINGEN
zoeken in:
avatar van aERodynamIC
2,0
0
Take on Me vond ik indertijd een leuke hit zeker ook omdat die clip nogal baanbrekend was.

Dit album van een paar jaar daarna zegt me eigenlijk niet zo veel. Ik vind het toch de wat mindere pop-muziek uit die tijd. Beter dan veel top-40 eendagsvliegen, maar meer ook niet.

 
0
Marcel²
geplaatst:
Ik persoonlijk vind hun eerste drie albums zeer goed te pruimen. Jaren geleden een keer tweedehands gekocht en draai het nog regelmatig. Na dit album toen, ben ik wel afgehaakt moet ik zeggen. Sinds een paar weken weer wat Aha albums uit de kast getrokken en beluisterd. Zelf geef ik de voorkeur aan hun oudere albums, maar ik kan het in iedergeval niet slecht vinden.

avatar van Pinsnider
3,0
0
Heb je hun nieuwe "Analogue" ook wel eens geprobeerd..?? Bijzonder aardig wederom!!! Maar je hebt gelijk, de eerste drie (al is het bij mij vooral de eerste twee en "East of The Sun..") overtreffen ze niet meer.

avatar van SirNoodle
2,5
0
Dit vind de zwakste A-ha cd, 1tje waar de commercie het duidelijk gewonnen heeft van de muziek.

De titeltrack is een prachtig nummer, maar het is zo glad gemaakt, zo overgeproduceerd dat het voor mij te stroperig wordt. geef me maar een live-versie van dit nummer en ik ben gelukkig.

Living Daylights: wat doet dit hier op dit album, en dan nog in een 'light'-versie, buiten dat de inspiratie en trommel met liedjes op was zeker

Touchy!: een gedrocht van een nummer, zie ook You are the one... duidelijk gemikt op het jolige tienerpubliek van toen.

Wat blijft er dan over: out of blue comes green is nog redelijk, de rest kabbelt ook maar wat voort.

2,0
0
Inderdaad zowat het slechtste dat A-ha geproduceerd heeft : overproducede zwakke composities.
Touchy! is hierbij inderdaad een schoolvoorbeeld.
Gelukkig hebben de mannen zich later terug wat herpakt.

3,5
0
Dit is zeker niet het slechtse album van A-ha (die raspberry krijgt 'Memorial Beach'), maar het is hier en daar inderdaad erg overgeproduceerd. Vooral 'You Are The One' en 'Touchy' zijn hier voorbeelden van. Om dan maar niet te spreken van de onbegrijpelijke en zeer slechte uitvoering van 'The Living Daylights'. Maar er staan ook hele mooie en bijzondere nummers op, zoals 'Out Of Blue Comes Green' en 'Hurry Home'.

4,0
0
Ember schreef:
Dit is zeker niet het slechtse album van A-ha (die raspberry krijgt 'Memorial Beach')

Ieder zijn eigen mening natuurlijk, maar hier ben ik het zeker niet mee eens. 'Memorial Beach' vind ik beter dan 'Stay On These Roads' en 'Minor Eart|Major Sky' en 'Lifelines', absoluut. Ik trok 'm laatst weer eens uit de kast en was aangenaam verrast hoe goed 'Memorial Beach' eigenlijk was en dat ik me dat niet eens meer herinnerde...

Terug naar 'Stay On These Roads', inderdaad teveel gladde pop en vooral de singles waren teveel op de commercie gericht. Maar het zijn vooral de uitvoeringen van de nummers. Als ze live gespeeld worden klinken ze tegenwoordig een stuk rockier en komen ze beter tot hun recht. De composities zijn goed, de uitvoeringen hadden anders gekund.

avatar van musicfriek
2,0
0
Titeltrack blijf ik een van de mooiste tracks vinden van deze heren. De rest van dit album is ver onder de maat en zoals SirNoodle al zegt, de commercie wint het overduidelijk van de muziek. Touchy is echt te slecht voor woorden en met The Living Daylights heb ik ook nooit wat gehad. Track 2 gaat nog wel, maar ze hebben zoveel beters uitgebracht.

avatar van FunkStar
 
0
Waarom vind iedereen Touchy! toch zo slecht? Ik vind hem wel lekker!

avatar van lennon
3,0
0
FunkStar schreef:
Waarom vind iedereen Touchy! toch zo slecht? Ik vind hem wel lekker!


Ik vind het zelfs een van de betere nummers van dit album, samen met Cryin' in the rain (mooie cover...)

avatar van Casartelli
3,5
0
lennon schreef:
Ik vind het zelfs een van de betere nummers van dit album, samen met Cryin' in the rain (mooie cover...)

Zeker een mooie cover, hij staat enkel op het volgende album.

avatar van lennon
3,0
0
Casartelli schreef:
(quote)

Zeker een mooie cover, hij staat enkel op het volgende album.


Ja sorry, Stay on these roads bedoelde ik ....

3,5
0
Zo'n slecht album is het toch niet:
Nummers als :
Stay on these roads
The blood that moves the body
There's never a forever thing
Out of blue comes green
Zijn toch goede nummers? Misschien dat men de rest minder vindt.

avatar van Pinsnider
3,0
0
Op zich zijn het in potentie heel aardige nummers. Ik vind alleen dat ze op deze plaat de nek zijn omgedraaid door de hoorbare vermoeidheid van onze drie Noorse helden maar vooral door een veel te vlakke productie...

3,0
0
In 1987 was A-ha niet meer die frisse elektroband uit Noorwegen.
Ze waren internationale supersterren, tieneridolen en multimiljonairs.
En wat doe je dan? Dan maak je de tietelsong van de nieuwe James Bond. En vervolgens zit je op een dood spoor.

The Living Daylights was het meteen het laatste echte hoogtepunt. Album Stay On These Roads haalt het gewoon niet bij de eerste platen, en ook niet bij deze laatste hitsingle.

The Living Daylights werd voor de albumrealease opgepoetst en voor de aardigheid van een nieuwe slotscène voorzien. Overbodig, want de singleversie is zo veel beter. A-ha had goed geluisterd naar Duran Duran bij de vorige 007. The Living Daylights teert op dezelfde spannende synthrocktrucjes als A View To A Kill. Al had huiscomponist John Barry natuurlijk ook een vinger in de pap.

Het album volgde enkele maanden later, ditmaal met titelsong Stay On These Roads als visitekaartje. Deze stroperige ballade is een glazuren aanval op je trommelvliezen. Een nieuwe superhit, dat wel.

Met maar liefst 4 singles (5 als je The Living Daylights meetelt) is dit de meest uitgemolken A-ha plaat. Maar het waren geen topsingles. The Blood That Moves The Body klinkt als de minder bedeelde tweelingbroer van The Living Daylights en Touchy! en You Are The One neigen, ondanks de aardige melodietjes, te veel naar de ingeblikte seriesound uit de Stock, Aitken en Waterman fabriek.

Dat herfstkleuren die Scoundrel Days zo weemoedig maakten, horen we hier voorzichtig terug bij het sfeervolle This Alone Is Love, There's Never A Forever Thing en het met veel drama opgesmukte sluitstuk You'll End Up Crying.

Maar het wordt nooit echt meer dan een zacht briesje.
En zo waait Stay On These Roads vrij geruisloos voorbij.

avatar van vigil
4,0
0
Gooi er toch een halfje bij al was het alleen al voor There's Never a Forever Thing

avatar van Edwin
4,0
0
Sinds de aanschaf van de geremasterde eerste 2 albums bevind ik mij natuurlijk ook weer in een a-ha fase. Al ben ik daar niet eens echt uitgeweest, want de release van hun laatste album is ook nog maar hooguit een jaar geleden. Ik vind het altijd boeiend om de commentaren te lezen bij de eerste 3 albums. Het verschil in beoordeling is best wel opvallend, terwijl ik dat juist zelf helemaal niet zo ervaar. Ik vind het eerste trio juist volkomen onderling inwisselbaar, in die zin dat de songs qua structuur, klankkleur, gevoel, bezieling en poppy aanstekelijkheid hetzelfde zijn. Ik waardeer ze dus ook hetzelfde.

avatar van uffing
 
0
Ik heb niet zo veel met dit soort muziek, maar ik vind het titelnummer van ongekende schoonheid. De bondsong is ook mooi, maar gezien de reacties hierboven kan ik de rest van het album beter links laten liggen (tis per slot van rekening niet mijn straatje )

avatar van Pinsnider
3,0
0
Denk ik ook, maar misschien dat je je nog eens kunt wagen aan een verzamelaar, zoals "25". Of hun i.m.o. meesterwerk Scoundrel Days. Er zitten hier en daar ongekende pareltjes tussen met blijk van groot liedjes-schrijftalent. Onderschat deze heren niet!

avatar van vigil
4,0
0
uffing schreef:
Ik heb niet zo veel met dit soort muziek, maar ik vind het titelnummer van ongekende schoonheid. De bondsong is ook mooi, maar gezien de reacties hierboven kan ik de rest van het album beter links laten liggen (tis per slot van rekening niet mijn straatje )


Je zou dan wellicht het album voor deze kunnen proberen die zo maar wel in je straatje kunnen vallen.

avatar van lennon
3,0
0
Of... 25.... the best of

avatar van jabba
4,0
0
Vond het in de jaren 80 echt geweldig. Ik heb ze live gezien in Frankrijk, in1987. En nog steeds kunnen, vooral de eerste 3 platen, me erg bekoren. Live waren ze ook erg goed. Dit blijkt ook uit hun laatste cd, van hun laatste optreden vorig jaar.
Ik hoop dat van "Stay on these roads" volgend jaar een nieuwe extended versie uitkomt, zoals ze dat met de eerste 2 cd's hebben gedaan.

avatar van vigil
4,0
0
jabba schreef:
Ik hoop dat van "Stay on these roads" volgend jaar een nieuwe extended versie uitkomt, zoals ze dat met de eerste 2 cd's hebben gedaan.

Dan vooral een geremasterde versie want de plaat klinkt nu zo dof dat het niet echt leuk meer is terwijl het best een goede plaat is.

avatar van edje1969
5,0
0
Blijf het een erg goed album vinden...en ja...ook Touchy! A-ha heeft vaak sfeervolle afsluiters en dat is met You'll End Up Crying ook weer het geval

 
0
Ozric Spacefolk
geplaatst:
Vanavond The Living Daylights op TV.

Heerlijk hoe het themanummer erin knalt. Een andere versie dan op de plaat, maar dat komt omdat Waaktaar en Furuholmen de versie die hen werd opgelegd maar niks vond, en de a-ha versie leuker vond.
Het thema komt ook vaak in de film terug.

Dit is weer een van de vele grote hits die de film-serie voortbrengt. Brengt me op het idee er een verzamelaar van te luisteren. Staat er ééntje op de site?


 
0
Ozric Spacefolk
geplaatst:
Bedankt, dan heb je ook gelijk alle songs. Wat zijn het er toch een hoop.

avatar van vigil
4,0
0
Ozric Spacefolk schreef:
Vanavond The Living Daylights op TV.

Heerlijk hoe het themanummer erin knalt. Een andere versie dan op de plaat, maar dat komt omdat Waaktaar en Furuholmen de versie die hen werd opgelegd maar niks vond, en de a-ha versie leuker vond.


Het titelnummer van deze plaat en The Blood That Moves the Body hadden ook zo maar Bond songs kunnen zijn, een beetje dezelfde thematiek. Laatst genoemde was overigens ook een mooie Bond filmtitel geweest

4,0
0
Toch vreemd hoe een mens vaak een eigen mening of visie wil toetsen aan die van anderen en daarom op sites als deze belandt. Soms en vaak ongemerkt beïnvloedt het toch je mening, denk ik.
Durft iemand deze plaat nog even goed vinden als Scoundrel Days bv, na al deze commentaren ?
Nu ja, ze is ook niet zo goed, maar toch.......

Ik herinner me niet dat ik deze plaat als tiener minder goed vond dan de twee vorige van A-Ha. Ik weet wel dat ik toen al de singleversie van The Living Daylights beter vond dan de albumversie, maar de overige songs vond ik geweldig.
Maar sinds ik gelezen heb dat A-Ha - ik geloof dat het Magne was- zelf vond dat de productie de in se wel goeie songs van Stay On These Roads heeft verknoeid, kijk ik toch met andere ogen naar deze plaat.
De Duits geörienteerde productie stoort me nu meer, maar nog niet genoeg om niet met veel plezier deze plaat op te leggen.
Een van hun mindere misschien, maar nog altijd heel goed.
Mijn favorieten: Stay on these Roads, The Blood....., Hurry Home en This Alone is Love.

avatar van Pinsnider
3,0
0
Geinig dat Magne dat zelf heeft aangegeven... Wat zou het een goed idee om de productie van deze plaat eens helemaal over te doen en te versoberen. Dan krijg je inderdaad een hele andere, fraaiere, plaat. Nu klinkt het allemaal zo scherp en glad dat het af en toe pijn doet aan je oren... Jammer....

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.