Gonzales - Soft Power (2008)

Disco, gospel, ABBA? Gonzales zit ons te stangen!

Oei, dit is een erg slechte plaat geworden. Al eerder spuwde ik gal over Working Together en had ik al vage vermoedens dat Working Together een goede weergave ging vormen van het album. En het is waar. Slow Down, bijvoorbeeld, is een flauw piano nummer met een vervelende saaiheid van een jaren '80 sound. De sax probeert het nummer naar een hoger niveau te tillen, maar het lukt amper. Theme from In-Between is dan weer een lied wat ik graag mag horen van Gonzales; heerlijk klassiek pianospel met een vintage beat erdoor heen en vooral geen zang. Dit wil ik horen van Gonzales, een mix tussen Solo Piano en Gonzales Uber Alles. Unrequited Love is dan vervolgens weer een nummer wat ik niet blij van word, ook ik als songfestival-liefhebber. Want wat we hier horen is een mix van ABBA, hele flauwe songfestivalkitch en herhalende teksten. Waar haalt de jongen toch iedere keer deze grapjes vandaan? Map of the World borduurt nog even verder op deze stijl in een slow piano nummer met een aanvankelijk minder fout kitchgehalte over zich. Modalisa spreekt me dan weer veel meer aan. Het teert weer een stukje verder op Theme from In-Between met mooi pianospel, wederom geheel instrumentaal en met leuke belletjes en een vollere sound van Solo Piano (mede door de andere instrumentjes die hier om de hoek komen kijken). Apology is vervolgens één lange adem, met een continue bas en wat synths er door heen. Niet geheel onaardig en zeker beter dan Let's Ride. Hier zit Gonzales ons gewoon weer te stangen. Een uiterst iritante disco nummer met vrouwelijke vocalen, synths en de piano. Disco?! Laat deze plaat snel voorbij zijn, I Says. C Major is weer de gewoonlijke kost bij een Gonzales album, al heeft hij het net iets anders aangepakt dan op Gonzales Uber Alles. Ditmaal gewoon een piano en wat gehum. Prima, erg mooi gedaan nog. Tot slot nog een draak van een nummer: Singing Something. Het nummer drijft op de vocalen onder een zachte piano begeleiding. Maar het gaat werkelijk nergens naar toe en is al helemaal geen waardige afsluiter.

Ik stop in ieder geval met het draaien van deze slechte Gonzales plaat. Ik mis een Gonzales Uber Alles met de hiphop invloeden en ik mis Solo Piano met de prachtige piano partijen. Het was leuk geweest als Gonzales beide had kunnen combineren, maar alleen de nummers Theme from In-Between en Modalisa weten de wens te vervullen. De rest van dit album is zorgeloze muziek geworden. Disco, gospel, ABBA? Gonzales zit ons te stangen! Een magere 2* voor mij.