Marduk haalt op 'Panzer Division Marduk' achtmaal stevig uit naar de maagstreek, met de geboende stalen tippen van diens gitzwarte laarzen. Oerdegelijk, retestrak en oorverdovend hard wordt deze onverbiddelijke razernij ten gehore gebracht. Te beluisteren op eigen risico; het is niet gezegd dat de trommelvliezen er ongeschonden van af komen.
Een hoogvlieger is dit echter niet; Marduk heeft betere platen gemaakt. 'Panzer Division Marduk' is wel een uppercut, een plaat die zonder al te veel omwegen op zijn terminus afsnelt. De oorlogsgeluiden in de rand dragen wel wat bij tot een bepaalde sfeer, maar daar ontbreekt het 'm vooral aan, vind ik; sfeer. Waar een album als 'Opus Nocturne' me ongelooflijk intrigeert, of de nieuwste, 'Serpent Sermon', me nog steeds de stuipen op het lijf jaagt, heb ik dat met deze plaat helemaal niet.
Goed voor een halfuurtje lekker knallen dan maar, liefst met de kop tegen de muur? Dat wel, natuurlijk. Meer zelfs, het is de ideale plaat om je eens lekker af te reageren. En laten we wel wezen; hier staan toch wel enkele killer riffs op ('Scorched Earth en de afsluiter, om maar twee nummers te noemen).
3,5 sterren