Killah Priest - Behind the Stained Glass (2008)

dit is snel gelezen een best of b-sides achtig album? vind het toch best prima klinken, niet allemaal even sterk, maar een aantal tracks als vintage vind ik toch wel heel erg lekker.

Dit is gewoon een regulier album hoor.

Hupsakee, hij gaat voorlopig toch maar naar een 4. Ik luister hem vaak deze plaat

Na het positief ontvangen album The Offering vond Killah Priest het blijkbaar van groot belang om onder de aandacht van het hiphoppubliek te blijven. Dit heeft hij getracht te bereiken met Behind The Stained Glass, dat een jaar na The Offering verschijnt. Een potentiële domper is het gegeven dat er nogal wat nummers op Behind The Staind Glass staan die eigenlijk voor het vorige album bedoeld waren. Het gunstige gevolg daarvan is dat de sound in het verlengde van haar voorganger ligt. De negatieve kant van de medaille is dat veel tracks hoogstwaarschijnlijk een lager niveau hebben. Want het zal toch niet zomaar zijn dat deze nummers The Offering niet haalden?

Gelukkig valt dat in de praktijk wel mee, want Killah Priest is niet alleen een consistente mc, hij heeft blijkbaar ook een rits goed in het gehoor liggende beats verzameld tijdens het productieproces van The Offering. Deze instrumentaties hebben ieder die heerlijke mystieke sfeer van ‘vroeger’, de tijd dat er nog magiërs en alchemisten rondliepen. Daarom is het niet goed aan Behind The Stained Glass te horen dat het eigenlijk een veredelde collectie van left-overs is.

De plaat opent frisjes met I Believe, een nummer dat leunt op een instrumentatie van triomfantelijke blazers en enkele steelse fluisterstemmetjes. Killah Priest verhaalt vooral over zijn weg naar nu; over vuile paden, met veel hobbels en hindernissen. Hierbij vervalt hij absoluut niet in zelfmedelijden, eerder benadrukt hij zijn eigen standvastigheid, mede door gewoon te boeien met zijn basale stem. “Blind faith lost my way//Many times, I often pray//Walking near where coffins lay//Names on them crossing graves.” Killah Priest houdt vertrouwen in de hogere macht, maar is zich wel bewust dat hij ook zelf moet blijven nadenken.

Na deze overtuigende uiteenzetting, die gepaard gaat met rappend enthousiasme, vervolgt Killah Priest zijn weg op een stuk rustiger manier. Op 4 Tomorrow, waar hij onder andere vertelt hoe zwaar het verlies van zijn zus hem viel, is Priest de kalmte zelf. Op nummers als deze, waar hij gedetailleerd (zelf beleefde) gebeurtenissen neerzet, haalt hij het beste in zichzelf naar boven en blinkt hij uit. Dit citaat geeft een goede indicatie van de precisie waarmee Killah Priest zijn leed kan verwoorden: “I miss my sister//Pictures haunts my mind, it turns realer//Look inside my memories mirror//Her-oin had an in-sedation, till she became an AIDS patient//Her last days she laid shaking//I stood by her grave waiting//For the preacher to finish his sentence//I dropped the rose in the hole then I left repented//It took part of my soul; turn my soft heart into stone.”

Behalve dergelijke stukken uit zijn eigen leven, staan er nogal wat tracks op Behind The Stained Glass waar Killah Priest bijbelse vertellingen koppelt aan wijze levenslessen. Op dergelijke nummers komt weer naar voren dat Killah Priest het talent heeft om dingen duidelijk neer te zetten, waarbij het dikwijls niet eens opvalt dat hij in rijm praat. Dat zorgt ervoor dat de raps erg natuurlijk overkomen. Soms bekruipt je als luisteraar het gevoel dat je naar een wijze oude man met inhoud luistert, in plaats van dat je met een hiphopalbum van doen hebt (waar het te vaak draait om ‘bezit’).

Killah Priest weet dus goed waar hij mee bezig is. Helaas heeft dat niet tot een onevenaarbare topplaat geleid. Daarvoor zijn er te grote minpunten te noteren. Allereerst is Killah Priest niet alleen qua niveau een constante mc, hij rapt ook continu op dezelfde toon. Deze monotone flow zorgt ervoor dat je hem gaandeweg het luisteren het liefst een schop onder de kont zou willen geven, om het tempo wat op te schroeven. Daarnaast staan er tóch wat missers op Behind The Stained Glass.

Een daarvan is The World. Dit nummer draait om een dialoog tussen Killah Priest en een vragensteller. Het gesprek behandelt een flink stuk Bijbel, betrekt dit in de maatschappij, en is toegewijd aan Slick Rick. Wat maakt deze track, met veel in principe positieve ingrediënten, dan tot een flater? Dat is de samenwerking met de vragensteller, die in de huid van een irritant kind is gegoten. Waar dit stemmetje al verschrikkelijk misstaat op het mystieke album Behind The Stained Glass, spant Hood Nursery de kroon. Daar neemt Killah Priest namelijk zelf de rol van irritante spreker op zich.

Maar Behind The Stained Glass heeft genoeg sterke tracks om deze fouten ruimschoots te vergoeden. Zo heeft Profits Of Man een prachtige beat die doet denken aan tijden dat ridders nog normale verschijningen waren in het straatbeeld. Ook hier liegt de tekst er niet om en vertelt Killah Priest onder andere dat hij bijna in de Wu-Tang Clan had gezeten (nu is Killah Priest ‘slechts’ een Wu-affiliate). O Emmanuel (Zoom) heeft al net zo’n opslokkende sfeer, door het engelengezang in de refreinen en het bijna hypnotiserende stemgebruik van Killah Priest.

Maar toch verlang je tijdens het luisteren van Behind The Stained Glass steeds meer naar het einde, simpelweg omdat er weinig toppen en dalen zijn, wat wisselingen van tempo betreft. De beats zijn allemaal uit hetzelfde hout gesneden, wat ook geldt voor de flows van Killah Priest. Zo staat er met een beetje goede wil slechts één banger op de plaat: de intro I Believe. De meeste nummers zijn op zichzelf prima te genieten, maar vallen tezamen te koud op het dak. Een enkel wat meer opzwepend nummer hier en daar had wonderen gedaan, nu vereist Behind The Stained Glass een behoorlijke dosis geduld, iets wat lang niet altijd voorradig is. Toch mag dit album er zeker wezen: het ontstijgt het niveau van veel dagelijkse albums en voelt nooit echt aan als een goedkoop samenraapsel. Maar een topnotering zit er, mede door de eentonigheid, helaas niet in voor Killah Priest. Wel mag hij gerust tot ridder genoemd worden, aangezien hij een sterk geheel heeft weten te smeden. En dat uit een zooitje tracks wat vooraf gezien slechts de naam left-over mocht dragen.

Of lees hem hier

Inderdaad, wél een deel twee: klik (interessant interview trouwens met uitspraken rondom 8 Diagrams en het project HRSMN).

Pssh Killah Priest: "Nah. But Lil Weezy’s rhyming. I like that. He’s rhyming; he’s spitting some lyrics. He even got Jay-Z on ["Mr. Carter"]. He’s out there doing his own thing – that’s what it’s about, flooding the market. That’s what I’m gonna do. I got a lot of material in store."

Nou, zolang het de kwaliteit heeft van Behind The Stained Glass vind ik het allemaal best

Maar als hij ook weezy's stijl begint aan te nemen begin ik te klagen

He’s out there doing his own thing – that’s what it’s about

Prachtig album, zijn beste werk naar mijn mening.
Af en toe weet DJ Whool niet wat voor snares hij moet gebruiken bij zijn beats, maar zjin sample gebruik weer wel, heerlijk.

Echt geweldig gewoon.

4,5*

Lekker album...
Kreeg alleen een dejavu met een bepaalde beat..
Weet alleen niet meer welke...

Vandaag gekocht, lekkker

Verhoog hem met een halfje door de ijzersterke teksten van Priest.

Priest heeftt idd erg sterke teksten. Toch moet ik concluderen dat dit album net ff wat minder is dan the offering, maar wel degelijk een goed album.

Wat een heerlijk simpele beat heeft ''Profits of Man''!

Leuk dat Priest altijd zijn eigen ding blijft doen. Waar muziek zich door de heren heen ontwikkelt,en sommige artiesten hun tijd ver vooruit zijn, doet Priest steeds stapjes terug lijkt het. Dit bedoel ik niet negatief overigens; de melancholiek en het middeleeuwse sfeertje kan ik wel waarderen.

Priest moet wel oppassen dat hij niet te langdradig wordt, met zijn flow gaat de plaat dan snel vervelen.

Eerst zeg je paar stapjes terug.. en als je dan ineens de melancholiek en het middeleeuwse sfeertje kan ik wel waarderen leest.. is dat best grappig.

Ik bedoel dat hij heel dicht bij de basis van hip-hop blijft en dat kan ik wel waarderen.

Ik hoor nu een voorproefje van Behind the staind glass pt.2 (staat op z'n site), dat klinkt erg goed. Ben benieuwd of deel 2 me net zo goed gaat bevallen

Ik vind dit echt een geweldig album, vooral Gods Time Vind ik echt ongelovelijk!
zoeizo 4.5*

Leuk album pakt me nog niet helemaal. De eerste 6 nummers zijn het best met een heerlijke openener I believe voor de rest vind ik het een beetje eentonig klinken en dat komt omdat Killah priest eigenlijk maar op 1 toon rapt maar toch een dikke 3,5* die nog wel kan groeien. O Emmanuel( Zoom) heeft echt zo'n fantastische vage beat!