The Last Poets - This Is Madness (1971)

Madness? THIS IS SPARTA!

Deze plaat is zo racistisch als de pest. Afgezien daarvan is het best aardig.

"The Originators of Rap" worden ze weleens genoemd. En daarmee staan The Last Poets ook mee aan de wieg van wat we nu Hiphop noemen. Hun invloed is tot op de dag van vandaag enorm, getuige recente gastbijdrages op albums van Common en Nas. Zoiets hadden de Poets begin jaren '70 natuurlijk nooit kunnen voorspellen en daar waren ze ook helemaal niet mee bezig. Zwarten uit het destijdse East Harlem hadden andere dingen aan hun hoofd. Ze waren kwaad om wat hen werd aangedaan, over de erbarmelijke omstandigheden waarin ze moesten overleven, de prioriteiten die werden gesteld door de maatschappij, kortom: ze waren kwaad op het systeem (je mag er gerust van uitgaan dat Public Enemy al hun songs uit het hoofd kent)! Hun uitlaapklep vonden ze in poetry.
Op dit tweede album, This Is Madness, wordt er naar goede gewoonte geen blad voor de mond genomen. Alafia Pudim en Omar Ben Hassen, de twee dichters (de derde van hun debuutalbum zat achter de tralies), willen hierbij natuurlijk wat teweeg brengen en zo mogelijk wat shockeren, maar gemakkelijke scheenschopperij wordt het gelukkig niet. Van echt puur racisme is weinig te merken. Blanken krijgen (uiteraard) een veeg uit de pan, maar ook 'hun eigen volk' krijgt ervan langs, zoals in Black People What Y'All Gon' Do waarin ze de laksheid van de doorsnee zwarte man bekritiseren. Slikken is het wel even in Opposites met verzen als:

"Understand that black is love
and white is hate
Understand why our freedom cannot wait.
Understand that white is war
and black is peace.
Understand that black is beauty
and white the beast."

Niet erg aardig, maar gezien de tijdsgeest ook niet meer dan normaal. Zoiets nu nog schrijven, kan eigenlijk niet door de beugel. White Man's Got A God Complex is dan weer met de slavernij in het hoofd niet meer dan een (weliswaar uitvergrote) weergave van de feiten. Verder is het vooral in kleinere opmerkingen dat er al eens gestoken wordt, maar met enige relativering niet iets om over te struikelen. Interessanter om te bekijken is hoe The Last Poets hun eigen situatie beschrijven en van de maatschappij in het algemeen. Hoe ze in O.D. de intoxicatie laten voelen gewoon met hun woorden of je in de titeltrack vocaal helemaal gek maken is uniek! Waar ze het ook over hebben en of je het er nu mee eens bent of niet, hun wordplay is bewonderenswaardig, bewijst ook deze positieve noot op het album uit Black Is:

"Black is digging John Coltrane
John Coltrane as he blows
No, not as he blows
But as he tells you of his life
Which is his people's lives
Which is all our lives
Blow, Trane, blow!
Listen, black people, listen!
Listen to Trane as he blows away your life
the way white blow you away everyday."

Schaarse momenten, die positieve verzen, maar des te mooier! Niet enkel de woorden, ook muzikaal wordt het heel puur begeleidt door percussionist Nilija. Het geluid is veel rijker dan voordien, al blijft het een soort kaalheid over zich heen hebben, wat de poetry extra in de verf zet. Ook de Chants die voor enkele songs terug te vinden zijn, vormen een goeie aanvulling en laten enkele sterke melodieën horen. Ik zou trouwens zweren dat de percussie van Related to What de basis was van Massive Attack's Unfinished Sympathy en Black Is terug te vinden is bij Digable Planets. Om maar te zeggen: The Last Poets zijn grootheden met een invloed die niet meer valt in te schatten!

Ik haat zwarte racisme evenveel als blanke racisme.
Dit hoef ik dus ook niet te checken.

Ik vind racisme vaak interessant, al klinkt dit misschien raar. Malcolm X bijvoorbeeld in zijn eerste periode als preker was ook racistisch maar ondanks dat was hij een erg wijs man. Binnen hiphop komt racisme vaker voor, vaak zijn dat ook voor mij de interessante acts. dead prez is een goed voorbeeld, ook een interessante act die wel iets zinnigs te melden hebben. Het zorgt voor een schok effect, dit heeft er dan weer deels mee te maken omdat er vaak een kern van waarheid in zit. Hopelijk ga ik The Last Poets naast een interessante act ook een buitengewoon muzikale act vinden.

Ga je dan bijvoorbeeld ook naar Johnny Rebel luisteren?

Als ik die verzen zo lees is dit ongelofelijk over 1 kam scheren.

Ken ik niet, maar als hij/zij (het is een vrouw denk ik) iets zinnigs te melden heeft dan wil ik het best eens proberen.

Johnny Rebel is een racistische Redneck die countrymuziek maakt en daarin negers wilt vermoorden ofzoiets .
Een beetje het zelfde als dit. Zeggen dat je 1 ras haat terwijl je net met 3 of 4 een keertje persoonlijk een probleem hebt gehad.

Ik vind dat jij het erg zwart/wit bekijkt Julian. Mensen als Malcolm X, Last Poets en dead prez hebben een veel diepere boodschap als: oow ik moet dat ras niet we gaan ze vermoorden. Zij hebben het eerder over hoe zij het zien als achtergestelde medemens. Dit heeft niks te maken met 3 of 4 keer een probleem gehad te hebben met iemand van een ander ras. Deze mensen kennen een continuiteit aan slechte ervaringen met het andere ras. Verder is geschiedenis erg belangrijk voor deze personen en dat vinden wij blanken meestal maar raar. Maar ik hou er nu over op, ga dit album zo maar eens beluisteren.

Ik hou er ook over op.
Ik ga dit album iig niet checken. Maar nog eens Spoken Word voor de Kerkgangers opzetten voor eckte eckte goeie spoken word!

Toch nog even dit: Heb je alleen maar de verzen gelezen dan, JLjuju? Want ik heb hier wel net het meest racistische stukje van heel de plaat neergezet. Misschien fout van mij, maar dat was gewoon om aan te duiden wat het ergste is dat er valt te verwachten. Voor andere comments ten opzichte van 'white', zoals in de laatste regel uit de andere gequoteerde vers, vind ik racisme al een veel te zware term. Dat deze plaat 'zo racistisch als de pest is' is, zonder flauw te doen, een zwaar overstatement. Voor thematiek als bij The Last Poets is de context gewoon heel belangrijk. Ze gaan niet zomaar dingen zeggen uit een soort van aangeboren haat tegenover een ander ras, zoals Johnny Rebel dat blijkbaar doet. Misschien wordt het wel duidelijk als je gewoon luistert naar de plaat. Misschien...

Na 1 luisterbeurt moet ik concluderen dat dit niet mijn ding is
Ik heb trouwens ook niet echt het gevoel dat ik naar een hiphopalbum aan 't luisteren ben.

Hoe kan dat nu? Het staat nochtans duidelijk bij de genre-omschrijving.

Mmm Bram, misschien omdat er geen keyboard drums worden gebruikt. of misschien omdat er geen DJ is met vette cuts en scratches?!

Spoken word moet je natuurlijk wel liggen. Ik kan voorlopig concluderen dat dit wel mijn kop thee is. De ritmische drumpartijen en de krachtige statements hebben een bijzondere aantrekkingskracht. The Last Poets is net als Gil Scott-Heron van onschatbare waarde voor de hedendaagse hiphop. Maar waar Gil het eerder soulvol aanpakte, gaat deze muziek al veel meer naar de hiphop zoals we het nu kennen toe. The Last Poets is een fijne groep dichters.

Ik hoor geen beats en geen raps

Je hoort ritme en gedichten.

Dan kan 't net zo goed rock zijn.

Wat een uiterst debiele vergelijking.

Ben nu aan het luisteren maar dit is niet echt iets voor mij.

Ik had wel de indruk dat dit heel vaak gesampled is, kan iemand mijn geheugen opfrissen? Vooral van Time ben ik zeker dat het door iemand gesamplet is, ik denk op een DOOM album? (Vaudeville Villain?)

Ik vond spoken word voor kerkgangers velen malen beter dan deze....
Ik ga ook een album uit brengen onder de naam.

Spoken word voor WABAPI'S

Ok, leuk voor je .

Dit leek me in die tijd zeker mooi om op straat mee te maken maar als lp/cd om te luisteren kan het me niet veel boeien.

Akkoord, racisme is racisme, maar bij etnische minderheden, en zeker in de tijd dat dit album werd uitgebracht, is het niet verwonderlijk dat zulke teksten de kop opsteken. De etnische segregatie die Amerika kende tot lang na de slavernij kwam pas wettelijk (!) tot een einde met de Civil Rights Act in 1964. Toén pas mochten de verschillende rassen in Amerika dezelfde accommodaties gebruiken, of bijvoorbeeld officieel met elkaar huwen. Dit was enkel wettelijk, de mentale omschakeling van de bevolking duurde langer, informeel zou de segregatie nog jaren nodig hebben om te verdwijnen (en bekeken de blanken, de anderen als minderwaardig). De financiële achterstand van zwarten in de VS is tot vandaag nog merkbaar.
Het verschil met het voorbeeld van de redneck die je aanhaalt gaat dus niet op, aangezien de blanken een machtspositie hadden tov de zwarten, en dat racisme dus niet voortkwam uit onderdrukking en om zelfbewustzijn aan te brengen op een radicale manier, maar gewoon omdat hij het andere ras als minderwaardig ziet.

Stukje geschiedenis . Had je wel nodig Julian . (no offence).

Ik zou dit nooit kopen, maar begrijp en deel wel het respect voor deze poëten die de weg vrij hebben gemaakt voor maatschappijkritische muziek waarbij teksten centraal staan en zang niet essentieel is (hiphop dus). Hoewel ik drums (en bas) essentiële elementen van muziek vind, zijn de meeste nummers toch iets te essentieel (lees: kaal) voor mij om erg vaak op te zetten. Ik vind het niet vervelend, maar het is muziek waarvoor ik in een bepaalde bui moet zijn (dat is wel vaker zo) en dan nog zal ik waarschijnlijk slechts een aantal (2 of 3) nummers achter elkaar beluisteren. De meer melodieuze tracks van bijvoorbeeld Gil Scott Heron spreken mij meer aan. Dat is overigens de enige andere spoken word dat ik ken / bezit. Ik ga voor 2,5*.

Wie heeft die Mean Machine chant ook alweer gebruikt? Het meest herkenbaar is White Man's Got A God Complex (P.E.) en idd Time (A Tribe Called Quest - Excursions)

Word up.

de eerste 3 seconden van 'related to what' zijn toch wel legendarisch.