Paul Weller - 22 Dreams (2008)

... it contains, in no particular order, rock, funk, soul, free-jazz, kraut rock, classical, spoken-word, electronica and all the stops in between aldus de radio-dj



De 2 via de radio gelekte liedjes (dubbele a-side) zijn wel redelijk, vooral Echoes Round the Sun is een lekker rock nummer. De andere is typisch Weller.

Hopelijk lekt de plaat ook snel, kijk er enorm naar uit. Weinig artiesten die me zo nauw aan het hart liggen als deze paul weller.

Een nieuwe Weller kan bijna niet mis gaan....... des al niet te min ben ik ontzettend benieuwd..........

Kijk 'ns aan; een artiest met ambities! Dat heeft bij mij altijd wel een streepje vóór!

Goede nieuwe typische Paul Weller plaat. Veel nummers in relatief korte tijd. De plaat duurt toch nog geen 69 minuten en dan toch 21 nummers. Daarbij moet worden gezegd dat er een paar instrumentaaltjes staan die vrij kort zijn. Weinig rockers op deze plaat, stuk of 3, sommige nummers zijn erg poppy, op de goede manier, enkele ballads met piano en/of gitaar. Opener Light Nights is bv een behoorlijk rustige opener, waarna 22 dreams komt die behoorlijk rockt, maar daarna neemt PW toch weer flink gas terug. Toch komt deze cd dicht in de buurt van Wild Wood en Stanley Road, toch de beste PW platen (vind ik dan) maar haalt dat niveau toch net niet. Het mooiste nummer vind ik Where're Ye GO, een mooie piano ballad met nog wat viool erbij.
Ik heb de promo nu 2x beluisterd en krijgt voorlopig 3,5 ster van me, wie weet komt er nog wat bij (af af natuurlijk)
Overigens zit de cd niet op Universal maar op V2, zoals alle laatste cd's van Paul Weller, maar goed, da's een kleinigheidje. Verkrijgbaar vanaf 30 mei bij de betere cd-winkels (dus bij mij haha), limited edition inderdaad met een extra cd in een hard-cover en volgens mij in een langwerpige doos (handig voor in de kast )

Wat is dit voor iets?

Een cd, een geluidsdrager. In dit geval van Paul Weller, frontman van combo The Jam, later van de Style Council.
Heb 'm een paar keer beluisterd en laat een score nog even achterwege; veel akoestisch/folky werk, wat steviger rockend...
Geen Wild Wood of Stanley Road, maar misschien wel een groeiertje...

Na 4 liedjes zit er al flink wat meer peper in dan in de laatste paar platen samen... Straks op de kop telefoon, hoop dat 69 minuten niet te veel van het goede is...

Prachtig artwork trouwens.

Eerste luisterbeurt viel licht tegen, na enkele luisterbeurten beginnen alle puzzelstukjes in elkaar te vallen. Wederom een zeer goede plaat van Paul Weller. Een paar leuke instrumentals, een beetje soul, een paar rocknummers.... alles komt aan bod op deze 22 Dreams, binnenkort naar de platenwinkel voor dit album.

Dankje, zucht

helaas, de 2 cd versie komt in NL niet uit, en is in UK al op (bij de platenmij) dus als je die persé wilt hebben en je vind hem, meteen bestellen..

Vandaag 3x in de winkel gedraaid en kan tot de conclusie komen dat-ie misshcien wel beter is dan Stanley Road, even de tijd geven en je merkt het...... Ga de 3,5 verhogen naar 4

Wees dan ook wat duidelijker met je vraag. Gaat het je om de stijl? Het is gewoon een studioplaat, met bonustracks.

Paul Weller is één van die "oudjes", die ondergetekende "oudere" altijd trouw volgt. Dat zal nu niet anders zijn.
Nog niets gehoord, maar van deze artiest durf ik gewoon voor een blinde aankoop gaan, geen enkele van zijn platen is slecht, iedere cd is minstens behoorlijk en vààk erg goed tot uitstekend.
Vakmanschap, daar geloof ik in Weller's geval in.
Binnenkort de plaat maar eens scoren, momenteel beetje andere (ziekenhuis-) kosten gehad...

Zéér nieuwsgierig naar Weller's nieuwste, heb hier en daar van de vakpers al erg lovende kritieken gelezen...

Ben nog altijd positief verrast met hoe goed dit is! Ik had niet gedacht dat ie het nog in zich had, maar het kan zondermeer mee met zijn beste solo-werk, en: eindelijk eens alle registers open getrokken en een totaal ''open'' album gemaakt.

Why Walk When You Can Run... wie anders dan PW kan zoiets schrijven? Prachtig.

Paul Weller blijft mij keer op keer verrassen........
En ook bij deze is het weer raak. Dit is weer een schitterend album dat bol staat van de mooie nummers soms ingetogen en dan weer vet rockend of dampende funk invloeden....... En zoals vertrouwd erg mooie texten.
Geweldig album van een Ariest die toch al heel wat jaren / decenia mee gaat maar nooit gaat vervelen...... Hulde hulde hulde Mr. Weller.

Zit nog te twijfelen tussen 4* of 4.5* hou het voorlopig maar op 4* maar sluit zeker niet uit dat dit binnen kort nog zal worden bijgesteld naar 4.5*

Aangenaam verrast ben ik met dit nieuwe album. Ik heb het album gisteravond wel 4 keer na elkaar beluisterd, ik vind de muziek zeer gevarieerd, zo ook het gebruikte instrumentarium, wàt een pallet aan klanken. En vooral veel goede, memorabele songs. Vaak gaat het zelfs richting folk, wat ik zeker apprecieer;
Ik had deze week nog wat oudere cd's van Weller meegenomen in de vrachtwagen, die me ook nog bleven boeien, maar deze hier is toch rijker qua klankkleuren, ik ga dit vaker draaien! **** voorlopig, wat al niet mis is!

Voor mij voorlopig nu reeds de plaat van het jaar, dit is héérlijk, de plaat staat alweer op hier op de pc, misschien dat ik mijn stem nog verhoog.
Dit is Paul Weller Grand Cru Classé

wederom mijn punten verhoogd, 't is een groeiplaat , wow hij kan het echt nog..

Daarnet na de afgesloten werkweek in bad nog maar eens naar deze plaat geluisterd; en het zal niet de laatste keer zijn vanavond!

Wondermooi, @ djarend, ik volg je! ****1/2

Ik weet het zo net nog niet hoor, al die lofuitingen hier. Ik hoor nergens het niveau van Going Underground, Tubestation, Malice of That`s Entertainment.
Eigenlijk vind ik het maar een saaie plaat. Of heb ik iets gemist tijdens het luisteren? Ik hoor alleen maar kabbelende deuntjes en naar het einde toe, pakweg de laatste 4 nummers is het helemaal stil gevallen.
Nee, van mij hoeft dit niet meer.

Paul Weller heeft een meesterwerkje neergezet. Met name zijn soloplaten vond ik vaak wisselend en het net niet hebben. Maar 22 dreams blijft echter na een eerste volledige luisterbeurt heel prettig nazinderen.

Yep, vind ik ook, gewèldige plaat, voor mij nu al de plaat van het jaar, dus wie nog beter wil doen zal met een straffe plaat moeten afkomen...

Ik zit momenteel in een unieke luisterervaring;
ik heb 4 volgende albums in de cd-molen gestopt en op random geduwd;
22 Dreams van Weller,
Never Enough van Vlaamse blueslegende Roland
Memory Amost Full van McCartney
en
Chrome Dreams II van Neil Young.

Wonderlijke luistervaring, terwijl ik mijn mails aan het beantwoorden ben, er zijn lange epistels bij, dus ik heb voor lang steengoede muziek opstaan.

Genoeg, of dit wordt geheel off-topic.

22 Dreams is dé plaat van het moment!

De meest productieve en beste britpopper heeft er weer een gemaakt, gemiddeld 1 cd per jaar + 1 dvd sinds de uitvinding hiervan en ze zijn allemaal weer supergoed. Gelukkig hebben de Britten meer smaak dan de Nederlanders.

Verwacht je nu Jam-nummers in dit stadium van de man's carriere? De man is ondertussen alweer 50.
Ik zag hem in 1980 niet echt een nummer als ''Song for Alice'' opnemen. Voor alles is een tijd...

Wat is er zo bijzonder aan dat dertien in een dozijn "lounge" nummertje Song For Alice dan?
En dat hij al 50 is, wat moet dat zeggen dan? Of mag je als je vijftig bent alleen nog maar naar suffe muziek luisteren en maken. Kom op zeg, een beetje meer peper had echt wel gemogen hoor.

Ik had inderdaad gehoopt op een beetje meer Jam-nummers ja, maar hij zit inderdaad in een ander stadium.
Begrijp ik nog steeds alle superlatieven hier niet hoor.

Ik vind het een zeldzaam mooi nummer. Maar we zitten duidelijk op een andere golflengte De superlatieven, tja.. ik vind het een bovengemiddeld goede plaat (zeker in vergelijking met zijn 3 laatste platen) - maar overall ietsje te chaotisch en dun om het een echte topper te noemen. Gewoon een stevige 4* plaat.
Waarom? 't Is fris, gevarieerd, toch wel genoeg muzikale diepte ook, zonder te forceren. Dat suf hoor ik totaal niet, al snap ik het wel: ht is nogal dad-rock natuurlijk. Maar het vuur brandt toch, ook.
Nu ja, het komt er maar net op aan in hoeverre je van traditie en conventionaliteit binnen de rock muziek houdt...
Verder zou het veel 50+ ers inderdaad verboden moeten worden muziek te maken (wellicht in combinatie met ontzegging vd rijbevoegdheid), maar Weller zeker niet!

Aangenaam verrast met het nieuwste album van Paul Weller. Veel verschillende stijlen die hij moeiteloos de baas kan : rock, folk, enkele instrumentalen ... en allemaal goede tot uitstekende songs. Voor mij een artiest waar het eerst en vooral om de muziek te doen is. Dit album zal ik nog vaak beluisteren.

Gekocht in Engeland, waar je er in figuurlijke zin mee dood gegooid wordt. Was een beetje bang dat het een vlakke bedoening zou worden. Maar niets van dat alles. Het is bijna een conceptalbum waarbij elk een rol te vervullen heeft.

Paul Weller bewijst weer een echte klasbak te zijn... 4*

Vind hem zelfs zo goed dat ik maar even kaartjes heb geregeld voor concert in Eindhoven, is pas in oktober, maar wat in het vat zit.... Is toch weer jaartje of 5 geleden dat ik hem live heb gezien, wel al heelvaak, ook met The Jam en Style Council (jaja, ik ben een ouwe l** ) Het is inmiddels bij mij in de winkel de best verkochte Weller cd in 10 jaar, dat zegt toch heel veel, zeker omdat ie pas een weekie of drie in de winkel ligt...

Ik vind 27 stemmen voor een waar meesterwerk, en ik overdrijf toch niet echt, aan de lage kant. Toch altijd beetje miskend deze oude Mod.