Mudhoney - The Lucky Ones (2008)
mijn stem
26 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Sub Pop
-
I'm Now (2:40)
-
Inside Out over You (3:25)
-
The Lucky Ones (4:52)
-
Next Time (3:01)
-
And the Shimmering Light (3:05)
-
The Open Mind (2:26)
-
What's This Thing? (2:53)
-
Running Out (3:28)
-
Tales of Terror (3:17)
-
We Are Rising (4:30)
-
New Meaning (2:39)
0
geplaatst: 15 oktober 2011, 17:49 uur
2008, gerommel in de kelder!
Er komt een nieuwe Mudhoney aan!
Het idee was om de drums en de bass op deze plaat beter uit de verf te laten komen, dat is ook zeker te horen. De tracks zijn meer gefocust op het ritme en spelen de drums een grotere rol dan voorheen. Ook zijn ze beide erg "helder" gemixed.
In I'm Now horen we een enigzinds nieuw geluid, zijn dat keys? Ja, dat zijn keys! I'm Now is een iets meer rock and roll georiënteerd nummer, maar zeker met die Mudhoney saus(lees: Fuzz)
"The past made no sense, the future looks tense, IM NOW!"
Inside Out over You, dat logge zoemende geluid heerlijk. Compositie had zo op "Piece of Cake" kunnen staan. De solo, zo hoor ik ze bij Mudhoney graag.. lekker gruizig.
The Lucky Ones, zou dit over de economische situatie gaan? "The Lucky Ones Have Already Gone Down", de gelukkigen, de rijken zijn al neergehaald.. nee dat zoek ik niet achter Mudhoney, geen politieke statements.
Op het nummer Next Time is weer een grote rol voor de drums die net even iets anders doen dan wat we normaal van ze gewend zijn. Compositie doet me een beetje denken aan Dim the Light, dit is naar mijn smaak alleen een beetje een saai nummer, net te lang met zijn 3 minuten.
And the Shimmering Light, een opgetogen, springerig liedje. Arm zingt er lekker melancholisch over heen, mooi hoe dat altijd in contrast staat bij Mudhoney.
Een hoofdrol voor de drums en bass op The Open Mind, een soort van wedstrijd, ze proberen elkaar te "omswingen" maar zijn precies aan elkaar gewaagd, dit zorgt voor een lekker swingende ritme sectie. What's This Thing had zo vna het debuut kunnen komen, het geluid van Mudhoney veranderd ook niet. Lekker rampen stampen.
Ook noemenswaardig is Tales of Terror, voor mij een van de hoogte punten van de plaat. Lekker grungy, de band op zijn best. Arm die lekker in het rondslingert met halfbakken akkoorden en woorden. Ze hebben wel goed gekeken naar Aneurysm van Nirvana gekeken, dat maakt niet uit. Bam, nummer komt keihard terug. Fantastisch.
Mudhoney waren inderdaad de "Lucky Ones", met zo'n goede plaat. Ze kwamen al terug met "Under A Billion Suns" maar die was toch een stuk minder, deze is toch weer wat meer back to basic, no nonse rock en daar zijn ze toch het beste in. Nog een keer lucky, deze plaat krijgt van mij 4*
Er komt een nieuwe Mudhoney aan!
Het idee was om de drums en de bass op deze plaat beter uit de verf te laten komen, dat is ook zeker te horen. De tracks zijn meer gefocust op het ritme en spelen de drums een grotere rol dan voorheen. Ook zijn ze beide erg "helder" gemixed.
In I'm Now horen we een enigzinds nieuw geluid, zijn dat keys? Ja, dat zijn keys! I'm Now is een iets meer rock and roll georiënteerd nummer, maar zeker met die Mudhoney saus(lees: Fuzz)
"The past made no sense, the future looks tense, IM NOW!"
Inside Out over You, dat logge zoemende geluid heerlijk. Compositie had zo op "Piece of Cake" kunnen staan. De solo, zo hoor ik ze bij Mudhoney graag.. lekker gruizig.
The Lucky Ones, zou dit over de economische situatie gaan? "The Lucky Ones Have Already Gone Down", de gelukkigen, de rijken zijn al neergehaald.. nee dat zoek ik niet achter Mudhoney, geen politieke statements.
Op het nummer Next Time is weer een grote rol voor de drums die net even iets anders doen dan wat we normaal van ze gewend zijn. Compositie doet me een beetje denken aan Dim the Light, dit is naar mijn smaak alleen een beetje een saai nummer, net te lang met zijn 3 minuten.
And the Shimmering Light, een opgetogen, springerig liedje. Arm zingt er lekker melancholisch over heen, mooi hoe dat altijd in contrast staat bij Mudhoney.
Een hoofdrol voor de drums en bass op The Open Mind, een soort van wedstrijd, ze proberen elkaar te "omswingen" maar zijn precies aan elkaar gewaagd, dit zorgt voor een lekker swingende ritme sectie. What's This Thing had zo vna het debuut kunnen komen, het geluid van Mudhoney veranderd ook niet. Lekker rampen stampen.
Ook noemenswaardig is Tales of Terror, voor mij een van de hoogte punten van de plaat. Lekker grungy, de band op zijn best. Arm die lekker in het rondslingert met halfbakken akkoorden en woorden. Ze hebben wel goed gekeken naar Aneurysm van Nirvana gekeken, dat maakt niet uit. Bam, nummer komt keihard terug. Fantastisch.
Mudhoney waren inderdaad de "Lucky Ones", met zo'n goede plaat. Ze kwamen al terug met "Under A Billion Suns" maar die was toch een stuk minder, deze is toch weer wat meer back to basic, no nonse rock en daar zijn ze toch het beste in. Nog een keer lucky, deze plaat krijgt van mij 4*
* denotes required fields.
* denotes required fields.