Jerry Lee Lewis - Another Place Another Time (1968)

Misschien als reactie op de soms wat te uitbundige muzikale experimenteer drift , kwam er eind jaren zestig een rock ' n roll revival op gang. Onder meer The Beatles en The Stones keren terug naar hun roots. Lennon en Jagger benadrukken in tal van vraaggesprekken hun adolatie voor de ' oude rockers ' .
Een nu zo goed als vergeten groep als de rock ' n roll revivalband Sha-Na-Na ( ook bekend van'Woodstock'), viert zijn hoogtijdagen.
Oude rockers worden na jaren van onachtzaamheid van stal gehaald en spelen voor afgeladen stadions met hasj rokende hippies. Chuck Berry , Fats Domino , Bo Diddley , Little Richard , Jerry Lee Lewis.... allemaal spelen ze hun grote successen van weleer voor een dankbaar en vredelievend hippiepubliek.

Maar Lewis maakt in alle stilte en met muziek die tegen de tijdstroom in is , ook een nieuwe plaat . Want ' Another place ' is geen rock and roll plaat zoals hij ze vroeger maakte. Integendeel. Het is pure en prachtige country wat wij horen op de in '69 verschenen plaat. Integer en onopgesmukt uitgevoerd door ' The Killer ' himself.
Ook hij keert terug naar zijn roots.

Dit is voor mij een van de allerbeste Jerry Lee Lewis-albums. Het is pure country, en daar moet je van houden. Maar voor de liefhebbers (waar ik me onder schaar) is het absoluut niet te versmaden. Zeer overtuigend gezongen, alsof Jerry Lee de nummers zelf geschreven zou hebben - het zijn echter alle door anderen gecomponeerde liedjes. Zwakke plekken bevat dit album niet. Integendeel, het kwaliteitsniveau is zeer hoog. Alleen is het album (dat nog geen 30 minuten duurt) voor mij iets te snel voorbij. Het sluit af met het prachtige We Live in Two Different Worlds, dat hij samen met zijn zuster Linda Gail Lewis zingt.

Hoewel ik Jerry Lee Lewis 't best tot z'n recht vind komen als schuimbekkende, hyper-energieke rock 'n roll-artiest, verrast dit album me echt. Het duurt amper zevenentwintig minuten, maar de liedjes zijn mooi en weten me enorm te charmeren; binnen het kader van de country-muziek is vooral Hank Williams een rolmodel voor The Killer, en hij weet eenzelfde gevoel in z'n stem te leggen (of komt daar toch verdomd dicht bij in de buurt). Daarbovenop is de warme, gloedvolle productie van deze plaat absoluut een pluspunt. Ik voel me zowaar veilig en geborgen tijdens het beluisteren van deze plaat. Jerry Lee is ook nog 'ns erg goed bij stem; alles zit dus mee!

Dit album betekende ook een bescheiden comeback voor The Killer, die na zijn succesjaren in de jaren '50 danig was weggezakt. Hijzelf weet dat aan de veranderingen in het muzieklandschap in de VS (in Europa was hij toen volgens mij populairder), en had daar een fijne quote over veil:

When the DJ's stopped playing my records, I never said anything. What could I do? Holler and scream at 'em? For a while they wasn't playing Elvis, Chuck Berry, none of them! You'd think rock 'n roll had died in the night! All they played was them Bobbys - Bobby Vee, Bobby Vinton, Bobby Rydell, Bobby Darin. If your name was Bobby, you were in with a sporting chance.

Droogkomisch zoals altijd, die Jerry Lee. 't Was ook wel zo, maar hij was ook al enkele malen negatief in de media gekomen, onder meer door zijn huwelijk met z'n eigen minderjarige nichtje, en dat had z'n reputatie schade berokkend. Dat vergat hij er natuurlijk wel bij te zeggen.

Nu, alle nevenverhaaltjes buiten beschouwing gelaten, dit is natuurlijk gewoon erg goed. Ik kan ook geen favoriete songs opnoemen, daar het niveau zo constant is; de kwaliteit zo hoogstaand. Niet alleen Jerry Lee doet het hier goed, overigens. Ook zijn band zorgt net voor de juiste toon door niet al te zeer op de voorgrond te treden, en de frontman de nodige ruimte te geven. Dat pakt allemaal fraai uit.

4,5 sterren voor dit juweeltje!

Ik wilde me eens wat meer gaan verdiepen in de country albums (ook omdat ik daar wel erg positieve verhalen over hoor) van Jerry Lee Lewis en met Another Place Another Time uit 1968 heb ik al meteen het eerste pareltje te pakken.
Dit is gewoon een uitstekend Country album (met twee nummers die een beetje richting Rock n Roll gaan) waaruit blijkt dat de stem van Lewis perfect geschikt is voor het genre en ook het niveau van de songs mag er zijn.Ook het muzikale gedeelte en de productie is prima verzorgd en dat alles resulteert in prachtige nummers als On the Back Row ,All Night Long,I'm a Lonesome Fugitive en Another Place Another Time.
Er zullen best een aantal covers tussen zitten zo te horen maar ook daar maakt Lewis sterke versies van.
Zeer goed album.

Ja, wat was het nou? Z'n neef of z'n nicht?

Zijn nichterige neef, natuurlijk.

Gewoon een verdomd goed Country album van The Killer. Ik heb dit album ook op plek 32 gezet in Able Mable's Top 100 Country Albums. .
Hij kan zich op de album makkelijk meten met de groten uit de country van die tijd zoals Merle Haggard en George Jones. Hij doet er soms zelf nog een schepje bovenop.
Over het algemeen wordt het gezien als zijn come back album nadat midden jaren 60 zijn carriere een beetje in het slop was geraakt en hij buiten de gebaande paden van de Rock & Roll wou treden. En met dit album bleek dat het Country jasje hem als gegoten zat. Het is ook een behoorlijk Hard Country album en daarmee ver verwijdert van de countrypolitan sound, meeste is gewoon hard hittin honky tonk.
Tuurlijk had Jerry Lee Lewis al eerder weleens country songs opgenomen maar nooit eerder zo een geheel evenwichtige country album gemaakt waarmee hij, zoals eerder gezegd, zich makkelijk kan meten met dr groten uit de country albums en is dit dus gewoon een geweldig country album en behoort tot het beste wat er in de country gemaakt is. En de opener What Made Milwaukee Famous is gewoon van een prachtige schoonheid en zou hem een grote (country) hit opleveren.