Benieuwd hoe deze weddenschap ooit is afgelopen.
Ik kan overigens begrijpen dat iemand Merzbow niet kan waarderen en het geen muziek vindt. Ik vind het ook geen 'muziek', maar kan het zeker wel waarderen.
Vooral keihard op koptelefoon komt dit goed tot z'n recht als je 't mij vraagt. Het is zo 'powerful' en vol energie dat 't je overdondert. Doe na een uur in deze 'wall of noise' gezeten te hebben je koptelefoon weer af en het is alsof de wereld is uitgestorven en het nog nooit zo stil geweest is.
Irritant vind ik deze 'noise' eigenlijk helemaal niet en op een bepaalde manier heeft het (hoe raar het ook mag klinken) juist eerder een kalmerend effect (enigzins te vergelijken met ambient). Deze twee stijlen (noise en ambient) liggen dan ook niet zo ver uit mekaar als je bedenkt dat het vaak meer 'geluid' dan muziek is (qua kracht en luidheid zijn het natuurlijk wel uitersten van mekaar). Noise als muziek beschouwen lijkt me dan ook niet de bedoeling. Toch kan het wel prettig zijn om naar te luisteren, zoals bijvoorbeeld ook keihard onweer of een waterval mooi 'lawaai' kunnen zijn. Het gaat puur om de 'power' die erin zit.
Ik ben het trouwens niet met Boordappel en tovenaar eens dat iedereen zo even noise kan maken. Als ik de twee KTPA tracks van AFX's Smojphace al vergelijk met enkele Merzbow nummers, dan hoor ik toch echt liever de laatste. Merzbow's noise gaat veel dieper en werkt met veel meer 'layers', waardoor je als het ware echt omringd wordt door de noise. De noise-poging van AFX (die in veel andere electronica genres wel weet te overtuigen) klinkt in vergelijking erg plat, eendimensionaal en is wél irritant.
Zeggen dat alle noise hetzelfde klinkt vind ik dan ook onzin. Degene die er even de tijd en moeite voor neemt (en wil nemen) hoort echt grote verschillen in tracks en albums van Merzbow. Ook zijn overgang van analoge apparatuur naar laptop (zo rond 1999) is duidelijk te merken als je z’n oudere werk met recenter werk vergelijkt. Mijn voorkeur gaat nog steeds uit naar zijn analoge werk, dat (hoewel het misschien minder gevariëerd is) vaak wat zwaarder en minder random klinkt dan z’n digitale/laptop werk.
Naast de noise zelf voegen voor mij de titels en artwork ook nog wat toe. Titels als "Collapse 12 Floors", "Timehunter", "Hybrid Noisebloom", "Antimonument", "Tauromachine" etc. spreken mij op een of andere manier wel aan.
Voor degenen eigenlijk nog weinig tot geen Merzbow hebben gehoord is "A Taste Of Merzbow" misschien een goede introductie.
Tenslotte dan maar een quote van de man zelf:
"If noise is defined as uncomfortable sound,
then pop music is noise to me"
- Masami Akita (Merzbow)