Bram Vermeulen - Bram Vermeulen (1983)

Lekkere stem had die man. Zeker als hij zijn emoties liet gaan in een nummer als Niet Weggaan, dat ook een heel mooi instrumentaal einde heeft.

Deze hoes klopt niet. Ik zal de originele hoes fotograferen en uploaden.

Bram Vermeulen zonder De Toekomst, dus zijn eerste officiële soloplaat.
Het is nog niet zo dat hij ineens uit een heel ander vaatje tapt, want de 80's kenmerken muzikaal zijn nog steeds waarneembaar.
Wat de latere albums van Bram kenmerkt is vooral een versobering van de muziek, waar vooral de piano of acoustische gitaar de dienst uitmaken en er nog veel meer ruimte is voor zijn voordracht.
Op deze plaat hoor je al veel meer de piano, maar ook drums die hier en daar al geprogrammeerd lijken te zijn.
Kenmerkende synths, typisch van die tijd ook.
De kwaliteit is constant en ook hier weet Bram beladen als altijd de luisteraar te boeien met zaken als maatschappelijke bevindingen zoals Nederland Is Vol (overigens geen protest tegen buitenlanders...zeker niet).
Maar ook een nummer als Mijn Vriend, wat als je goed luistert waarschijnlijk over Bram zelf gaat.
Opener Niet Weggaan krijgt een lange behandeling en is Bram op zijn puurst. Het nummer werkt naar een orchestrale climax toe, terwijl het klein begon.
Onzin is vermakelijk door idd de onzin die Bram treffend vertolkt, het had zomaar een Neerlands Hoop creatie geweest kunnen zijn. Het zijn kreten als bijvoorbeeld 'een gele komkommer is banaan'.
Zo is er weer veel afwisseling te vinden en zit hij in een echt creatieve flow. Tekstueel weer heel boeiend, maar ook muzikaal is het vernuft en doordacht.
Ik vermoed dat Bram hier ook trots op is geweest, want maar liefst 6 van de 9 nummers krijgen een bewerking op het overigens prachtige album Tijd/ Vrije Tijd, waar hij voor het eerst ook een aantal Neerlands Hoop liedjes bewerkt.
Op plaatgebied werd het 5 jaar erg stil rond Bram. Pas in 1988 liet hij weer van zich horen.