Muddy Waters - Fathers and Sons (1969)

"Fathers and Sons" is een onvervalste Chicago bluesplaat. Eigenlijk verwacht je ook niet minder van Muddy Waters. Deze plaat bevat zowel studio- als liveopnamen. Muddy Waters is goed op dreef. Zijn stem klinkt zoals altijd diep, donker en warm, en is daarmee een van de mooiste stemmen uit de bluesscene. Maar wat denk je van de band. Allemachtig dit is me toch een verzameling klasbakken. Muddy Waters speelt zelf ook nog gitaar, maar wordt vergezeld door Mike Bloomfield. Daarnaast speelt Otis Spann de piano, Paul Butterfield de harmonica, Donald Dunn de bas en Sam Lay op de drums. Een aantal van deze muzikanten maakt deelt uit van de band van Booker T. Deze plaat klinkt mijn inziens nergens gedateerd. Natuurlijk, je hoort dat de opnametechnieken zich inmiddels explosief hebben ontwikkeld, maar de muziek is tijdloos. Hoogtepunten zijn voor mij "Mean Disposition", "Can't Lose What You Ain't Never Had", "Standin' Round Cryin", en de live-uitvoering van "The Same Thing" is fantastisch. "Fathers and Sons is een geweldige bluesplaat en een hoogtepunt in het toch al zo indrukwekkende oeuvre van Muddy Waters.

Een erg lekkere Blues plaat van de legendarische Muddy Waters.
Ik vind het trouwens vreemd dat deze plaat zo weinig stemmen heeft gekregen, omdat dit de plaat met Got My Mojo Working is (voor mij toch één van zijn bekendste nummers).
Favorieten van deze plaat zijn onder andere het eerder genoemde nummer, Walking Thru the Park en Long Distance Calling (waarvan ik twijfel of hij echt live is of dat ze hier publiek onder hebben geplaatst in de studio). Tevens kan ik me bij de door Ronald 5150 eerder genoemde hoogtepunten voegen.
Een aanrader voor de bluesliefhebbers.

Het mooiste op deze plaat is het messcherpe slide gitaarspel van Muddy. Beter als Elmore James' .

Lekkere bluesplaat met een sterke line-up. Vooral de combinatie studio- en live-opnames werkt goed voor mij, en maakt dat de plaat, ondanks ruim een uur, nergens langdradig wordt. De dubbele afsluiter I Got My Mojo Working vormt het gedroomde klapstuk voor dit album.

4 sterren