Ozric Tentacles - Jurassic Shift (1993)

echt wegdroom muziek. vind dit echt schitterend: de psychedelische gitaarsolo's en de bezwerende ritmes zijn aanstekelijk.
echte stoner-muziek. (niet dat dat mijn ding is)
***1/2

Een keertje deze band gehoord in een hele trippy bui ergens en Amsterdam in 1993. Heeft op dat moment heel veel indruk op me gemaakt. Vrij snel na die (echt hele onduidelijke ervaring) dit album gekocht. Helaas kwam de muziek nooit meer zo levendig terug. Toch wel een aardig album al was het alleen maar omdat het cd-boekje gemaakt is van de canabis-plant.

erg sfeervol

nieuwe ontdekking

zeer relaxed en kan me zo voorstellen dat het met een jointje prima wegdromen is

Puik album, een van de betere van de Ozrics neem Feng Shui dat is heerlijk. Of het spetterende Sunhair. Nee eigenlijk gewoon het komplete album. Een must voor de Space Rock liefhebbers.

nog een keer, voorlopig mijn favoriet

ik prefereer momentele het langzamere werk, hoewel het hardere snellere ook zeker wat heeft

dit is ene prima cd om idd bij weg te dromen, ff alles van je af laten glijden

Ik heb maar 2 albums van ze maar er wel meer gehoord door de jaren heen. Dit was echter mijn eerste kennismaking met ze en die is me eigenlijk altijd het beste bevallen ook omdat het geluid van de band hier nog niet zo eenvormig is.

Dit is echt een fantastisch album om lekker hard te draaien om zo'n aangename nazomer dag zoals vandaag.

De gitaar van Ed Wynne staat ontzettend goed in de mix... Verder is Joie Hinton (de toetsenist) zo waanzinnig creatief in geluidjes en solo's dat dit toch wel de meest spacey plaat is van de band...

Hier staan ook de hardste rockstukken op van de band...

Feng Shui

Dit blijft wel gewoon ontzettend gave plaat met name zo in de zomer.

Minder goed nieuws: Ed en Brandy (huidige basisste en zijn vrouw) zijn hun hele hebben en houden kwijt incl. Ozric studio en archief. Ze wonen al een paar jaar in Colorado en hun huis is totaal afgebrand in de grote bosbranden al daar.

oh wow, wat erg man...

Ben toevallig ook weer Ozrics aan het luisteren (ivm zomer).
Ik zal eens kijken of ik de Wynnes een hart onder de riem kan steken.

Haha, al mijn hippie vrienden hadden cd's van de Ozrics. Ik had er ook wel een paar gekopieerd, zoals deze. Muziek om met je vrienden stoned op de bank te zitten, of gewoon op een druilerige zondagmiddag, binnen tussen de planten een spelletje schaak spelen.

Wat apart! Ook zonder jointje is dit best genietbaar.

De band kende ik alleen van naam, tot ongeveer een kwartier geleden. Op dit moment hoor ik Stretchy. Trippy is het woord, of de overtreffende trap ervan. Geen idee of dit gaat vervelen, maar voorlopig sta ik ervoor open.

Tot mijn schrik (een beter woord heb ik even niet) zie ik een enorme discografie staan. Ik ben iemand die graag alles verzamelt van bands die ik ook maar enigszins zie zitten. Maar met OT kan ik volgens mij met vier of vijf albums wel volstaan. Welke albums zouden dat moeten zijn?

Het is erg ontspannend. Ideale muziek om even lekker bij onderuit te zakken en je zorgen te vergeten. Wel toepasselijk bij deze weken, waarin de tijd steeds sneller lijkt te gaan.

Favoriete track na één keer luisteren: Vita Voom.

Dit zijn voor mij de essentiele platen:
Ozric Tentacles - Erpland (1990)
Ozric Tentacles - Strangeitude (1991)
Ozric Tentacles - Jurassic Shift (1993)
Ozric Tentacles - Arborescence (1994)
Ozric Tentacles - Become the Other (1995)
Ozric Tentacles - Curious Corn (1997)
Ozric Tentacles - Waterfall Cities (1999)

En inderdaad ik gebruik helemaal niks om hiervan te genieten...

Dank je! Zo'n lijstje zocht ik.

Ik luister via Deezer en volgens mij staan die albums er tussen. Het is niet zo dat ik dit dagelijks zal opzoeken, maar voor af en toe is dit wel leuk.

Het is overigens best heavy af en toe, minder rustgevend dat ik in eerste instantie dacht

Het is behoorlijk progressieve spacerock, inderdaad.

Er zijn een hoop rustige songs tussen de heavy songs. Het wisselt elkaar af.

Er zijn zij-projectjes van the Ozrics die wat kalmer zijn, zoals Nodens Ictus

Knappe plaat. Veel van genoten!!

lekker album. Wat ozric tentacles hier vooral goed doet, is het creëren van interessante ritmes. In samenwerking met de spacy electronica zorgt het voor een heerlijk relaxed sfeertje dat nooit saai of te lang gerekt aanvoelt. Hoogtepunt is feng shui.

Het is gewoon Ambienthouse. Maar anders. Mooi, met dat gedragen luchtaanvalachtige gitaarwerk.
Zat de reacties hierboven eens te lezen en was opeens sterk nieuwsgierig, nu an't luisteren op youtube, als begin.
Klinkt erg interessant zeg.

Nou, het is dus absoluut geen ambienthouse. Wellicht enkele liedjes. Nee, het is fusion/progrock, gebaseerd op Gong, Camel, Hawkwind en ook wel Acidhouse wat toen erg in was.

Dat bedoel ik ook, enkele liedjes. Zoals Sunhair.
Niet de hele CD uiteraard.
Luister maar eens naar progressive ambienthouse (dat bestaat).

Cool. Want ik ben altijd wel op zoek naar zoiets. Ook psychill, psytrance en dergelijke,,,

Het is gewoon Ozrics !
Volstrekt eigen geluid en eind jaren 80/begin jaren 90 op hun absolute creatieve hoogtepunt.
Eigenlijk kun je alles uit die periode vrijwel blindelings aanschaffen.

Strangeitude en Live Underslunky zijn al sinds begin jaren 90 twee van mijn meest geliefde platen

Ook deze plaat is in 2002 door Ed Wynne aangepakt en van een remaster voorzien. De plaat heeft nooit zo goed, helder en warm geklonken. Echt een aanbeveling.

Het was sowieso al een sterke plaat, maar zoals hij nu klinkt, klinkt het echt als een meesterwerk. Ik ken deze plaat nu al bijna 30 jaar en heb verschillende versies (reissues) gehoord, maar deze 2020-Ed Wynne Remaster (uitgebracht door K-Scope) is werkelijk fabuleus. Te vinden en te kopen via Bandcamp.

Jammer dat deze plaat iets minder scoort dan voorgaande (die ik ook erg hoog heb staan hoor), maar dit vind ik een van de betere platen.
Alleen al om het geweldige Jurassic Shift nummer, maar de rest mag er ook meer dan wezen (Sunhair, Feng Shui en Vita Voom o.a.).
Ik had mijn broer jaren geleden wat albums van deze band opgestuurd en hij refereerde naar deze plaat als een van zijn favorieten. Kan hem geen ongelijk geven.

Ik koester warme gevoelens bij deze plaat, eigenlijk alle Ozric albums tot en met opvolger Arborescence, deze plaat kwam uit rond het begin van mijn studententijd en ik blowde met m'n vrienden stevig (in het weekend) op Ozric Tentacles.
Heb inmiddels bijna 25r jaar geen pretsigaret meer aangraakt maar O.T brengt mij altijd gelijk terug naar die mooie jaren '90.
Prachtige onbezorgde tijd.

Ik heb ze ooit gezien in de Melkweg in de bezetting van deze plaat, prachtig concert.

Gek, ik lijk juist weer een beetje afgekickt van mijn jarenlange Ozrics-verslaving. Als je 15 jaar geleden zou vragen wat mijn favoriete band was, zou ik Ozrics zeggen. Overigens is Jurassic Shift nooit echt mijn favoriet geweest. Ik zou dan eerder kiezen voor Arborescence, Strangeitude of Waterfall Cities.

Ik kick nooit af van favoriete muziek, wel luister ik artiesten of genre's in vlagen.
Tegenwoordig luister ik veel old-school hiphop, Tribe Called Quest e.d, boom-bap maar ik kan ondertussen ook Megadeth of Dead Kennedys opzetten, geen probleem.

Ik doe niet aan favoriete artiesten of genres, ik luister wat ik mooi vind.
Van Anthrax tot Zappa en alles er tussenin.

Wellicht een leuke tip voor jou Mssr Renard, dit album is voor mij ook een tijdmachine terug naar midden jaren '90, een zeer aardige samenwerking tussen The Orb en Robert Fripp.

Ja, ik kan dat dus niet; stijlen en genres door elkaar luisteren. Ik luister de laatste jaren zoveel naar analoge muziek en dan vooral veel akoestische instrumenten, dat electronische en electrisch versterkte muziek al snel erg overdonderend op me overkomen. Dan moet ik er, als het ware, weer even inkomen. Ik kan in elk geval niet zomaar plotseling een totaal andere plaat opzetten.

Als ik weer in een electronische of metal-bui ben, draai ik dat dan wel weer, maar ik merk wel dat dat soort vlagen steeds korter worden en ik al snel weer teruggrijp naar de rust van jazz, fusion, blues of klassiek.

Overigens speel ik drums in een hardrockband, dus ik sta nog steeds stevig verankerd in de rock. Wat spacerock betreft merk ik wel hoe het loopt, ik moet nog steeds de nieuwste Entheogenic goed beluisteren. Maar waarom zou je iets gaan luisteren, als je lichte weerstand voelt? Dan maar liever wat dieper graven in de enorme schatkisten van ECM, Edition en Strata-East.

En ik ben ook een gewoontedier. Ik grijp nogal snel terug naar comfortabele muziek, welke ik al 30/35 jaar ken, ook al vind de rest dat maar ouderwets, oubollig of gedateerd.

Old school Hip Hip is trouwens altijd wel goed. Ik had een maand terug een kortstondige acidjazz-opleving. Die duurde maar 2 of 3 dagen, maar heb ook veel Badu en Common nog gedraaid. Geen idee waar ik deze week in verval, ik vermoed iets richting Soft Machine, Passport of Allman Brothers. Hoe instrumentaler en geïmproviseerder hoe beter.

Hoe dan ook de periode Ozric Tentacles '90-'95 blijft voor mij de absoluut beste o.t periode, tijdloze platen die mij altijd direct terugslingeren naar de jaren '90.

Live Underslunky blijft mijn favoriet. ❤️