Ricardo Villalobos - Alcachofa (2003)

Vertel 's Brooklyn, is dit album net zo mooi als z'n opvolger?

Ik heb zelf meer met dit album alhoewel ik het nieuwe nog wat beter moet beluisteren voordat ik het becijfer. De platen op de opvolger liggen wat meer in één lijn en zijn iets ontoegankelijker. Dit album vind ik echt geweldig. Easy Lee (het nummer ligt velen ook weer helemaal niet), het aanstekelijke Waiworinao, What You Say Is More Than I Can Say en vooral het prachtige Dexter zijn mijn favorieten. De andere platen zijn ook van hoge kwaliteit: de verschuivende minimale basslijnen, vocoder-stemmen, mooie ritmes... Deze is wat gevarieerder dan zijn opvolger

Ah, bedankt

Z'n 2e album is duidelijk een groot geheel ja, met eigenlijk meer één begin en één eind. Vind 't heerlijk, van die naar idm neigende techno vol zacht knisperende geluidjes. Werkt erg hypnotiserend, erg mooi. Ik zal eens op zoek gaan naar dit album.

Wat een heerlijke muziek dit zeg. Erg warme sfeer, mooie ritmes inderdaad. Grappig genoeg heb ik precies andere favorieten dan brooklyn, die me dit album tipte (waarvoor dank!), te weten:

*I Try To Live (dat zoog me echt op)
*Fools Garden (mooi emotioneel slotakkoord)

Een prachtige ontdekking dit!

Ik vind Dexter een erg goed nummer, Easy Lee is ook wel aardig maar de genialiteit zie ik er niet van in. Het zijn een hoop simpele geluiden waar weinig variatie in zit.
Maar misschien hoor ik het gewoon niet goed genoeg .

Trouwens leuk dat Herman het een beetje tegelijkertijd ontdekt heeft. Ik heb het vorige week in een forum gelezen, en eergisteren kreeg ik een nummer gestuurd van iemand.

Dexter is ook erg goed, die kende ik alweer een paar jaar via dit plaatje.

In eerste instantie vond ik dit trouwens bijna geen techno, maar meer een soort binnenstebuiten gekeerde soul. Pas toen ik een beetje door de nummers heen ging skippen, merkte ik hoe eentonig alles dan lijkt te klinken. Maar echt, er zit wel variatie in dus.

Qua minimal is dit wel één van de meest gevarieerde albums eigenlijk. Heb dit na het verhaaltje van Herman weer eens beluisterd, maar het album blijft staan als een huis werkelijk... heerlijke nummers

Ik zei ook 'lijkt' in mijn vorige post.

Maar wel een ontzettend goede plaat. Mijn meest gedraaide (met Trentemoller) van de afgelopen maand.

Ik doelde ook meer op de post van Electro_

Dxter is toch een klassiekertje (op vlak van minimal dan) ; altijd leuk om deze plaat nogeens te horen

Ik begin dit meer en meer te waarderen. Momenteel is m'n favoriet I Try to Live (Can I Live).

Geweldig nummer is dat ja. Ik kijk bij elke luisterbeurt al vanaf Y.G.H. uit naar het moment dat die baslijn erin komt. Mooi hoogtepunt!

Heren ik ken tot nu toe alleen de track Dexter van dit album en ik verheug me erop om de anderen ook te luisteren.
Zouden jullie mij wat meer namen kunnen geven op het gebied van minimale techno?!!

Wat is Waiworinao toch ongelofelijk lekker zeg

Een paar zeer goede nummers, dat zeker, maar het album heeft me na vele luisterbeurten toch nooit echt helemaal weten te overtuigen helaas.

Misschien komt het ook doordat ik al vele andere tracks van Villalobos ken en me een beetje begin te irriteren aan die traag voortzwabberende nummers zonder echte interessante elementen en veranderingen. Die zijn niet per se slecht, het is ook een beetje zijn eigen stijl waar ik toch wel waardering voor heb, maar hij heeft inmiddels toch teveel van dat soort nummers gemaakt naar mijn mening.

Ik houd het nu op een dikke 3,5*

Bahaha Hahi is een een meesterlijke track. Mininaal vernuft.

Hoog op m'n wantlist. Waarom is deze plaat zo moeilijk te vinden?

Enfin: Easy Lee is the bomb. Maar goed, ben dan ook erg verslingerd aan vocoders. Waiworinao is ongemeen funky. Dexter erg melancholisch en Fools Garden fascinerend op de vierkante milliseconde.

Echt een heerlijk album. Lekker lange nummers, en dit is nog wat minder glad, gepolijst, afgemixt... dan bijvoorbeeld zijn Fabric 36. Dit is nog wat ruwer en harder. En tja, die vocoders zijn toch onweerstaanbaar, jammer dat die zijn weggevaagd van Villalobos' palet.

Wat is Y.G.H. een heerlijk lome track zeg. Geweldig.

I try to live (can I live?) is het sterkste nummer van het album vind ik. Erg aanstekelijk ritme, die beat die af en toe eens binnenschuift en de lekkere baslijn die in het midden van het nummer aanzwabbert. Heerlijk nummer!

Deze plaat is toch zeker 5* waard, en ik vind het een van Villalobos' sterkste platen die hij heeft gemaakt! Wát een geluid. Zo enorm vol en warm, dansbaar en complex, en toch extreem minimalistisch wanneer het even kan. Geniaal gedaan.

dit is een album dat ik me zo vlug mogelijk wil aanschaffen.
ik ken dexter, easylee en Waiworinao al en vind het uitstekende nummers. het is echt de stijl vvan minimal techno zoals ik het graag hoor : duistere bassen met subtiele opbouwende laagjes geluid erboven. heerlijk om op weg te dromen

Op zowel lp als cd hergeperst en dus weer verkrijgbaar.

Omdat ik nooit echt onder de indruk was van Villalobos (op Dexter na dan) heb ik zijn albums nooit echt een kans gegeven, maar daar moest maar eens verandering in komen.

De nummers die geweldig vind (o.a. Dexter, Fools Garden, Waiworinao) hebben allemaal wat meer melodie of een pakkende hook die ik eigenlijk niet echt associeer met Villalobos. Als ik aan Ricardo denk, denk ik aan wat minder toegankelijke nummers als "Theogenese" of "Bahaha Hahi" die een typische groove hebben waar ik maar moeilijk inkom. Veel mensen vinden die groove organisch klinken maar ik vind het vaak een beetje vlak.

Gelukkig is er in elk nummer wel een hoogtepuntje te ontdekken en daarnaast mag deze plaat zich in het rijtje platen scharen die ik niet écht geweldig vind, maar toch vaak op wil zetten. En dan went het meestal vanzelf.

3,5*

Grappige constatering, eigenlijk heb ik dat ook best vaak met Villalobos.

Hoewel ik hier ook nog steeds eem 3,5 heb staan...

Godverdomme wat een geniaal nummer is Quizás... Ongekend hoe dat me weet te pakken, keer op keer, nog sterker dan Dexter. Die opbouw, die vocoder: een zomerse en tegelijkertijd een enorm melancholische sfeer. Het ritme blijft boeiend, onvoorspelbaar haast, prachtig hoe die clap telkens varieert, hoe subtiel die percussie tikt in de volle breedte van het arrangement. Op het eerste gezicht lijken de melodieën niks met elkaar te maken te hebben, maar naarmate het voort stampt komt het tot een punt waarin alles resoneert en je volledig in het stuk op kunt gaan. Voor mij echt het toppunt van het album.

Dus koop deze plaat op vinyl! Je krijgt er zoveel voor terug

Zonet voor het eerst beluisterd (zonder bonusnummers waar ik wel benieuwd naar ben) en wat is dit geweldig. Er zit sfeer in, de opbouw is subtiel en en zonder dat er een echte climax komt blijft de sfeer uitgespannen en subtiel, heerlijke percussie, echt alles klopt.
Prachtig!

Top 10 materiaal, maar voor nu voorzichtig een 4* Vanavond eens met de koptelefoon luisteren.

Van die bonusnummers is vooral Quizás een echte topper. De andere twee vind ik iets minder dan de rest van dit album, maar blijft erg goed. Binnen de minimal één van de meest gevarieerde albums die er is, en ook absolute top buiten de minimal

Haha

Ik zal die bonusnummers dan ook nog maar eens verkrijgen, geweldig album in ieder geval!