Jaco Pastorius - Jaco Pastorius (1976)

Het fretloze spel vergezeld van diverse flageoletten maakt Pastorius bijzonder, samen met zijn herkenbare Fender-knor. Je moet het e.e.a wel in de tijd plaatsen, net als Hendrix. Pastorius is i.v.m Wooten en Manring wellicht niet zo virtuoos, maar indertijd wel revolutionair.

Dit is heerlijke jazz/fusion plaat zeg. Jaco Pastorius maakt van de bas een instrument dat zich niet uitsluitend beperkt tot het leggen van de solide basis van een muziekstuk, maar promoveert het tot een instrument dat volledig in de lead is. De bas van Pastorius is groovy, funky en jazzy. De instrumentatie eromheen is afwisselend van pure jazz tot en met afrobeat. Ik ken te weinig bassisten om te zeggen dat de stijl van Pastorius uniek is, maar een ding is zeker: Pastorius weet zijn spel constant afwisselend en spannend te houden. Van kort, puntig en fel tot rollend, warm en gloedvol. Volgens de overlevering is Jaco Pastorius van grote invloed geweest op menig bassist en voor de ontwikkeling van de basgitaar in het algemeen, en luisterend naar zijn gelijknamige plaat ben ik de eerste die dat gelooft. Heerlijke plaat!