Art Blakey - Blakey (1954)
mijn stem
2 stemmen
1
geplaatst: 22 juli 2021, 22:09 uur
Bijzonder om de eerste stem bij Art Blakey's debuut te zijn. Voor het gemak begon ik het doorlopen van zijn oeuvre met The Jazz Messengers uit 1956, maar dit debuut blijkt dus ook gewoon op Spotify te staan.
Al staat op Spotify ''The Complete Art Blakey On EmArcy'', een Japanse heruitgave uit 1987 waar nog 4 nummers voor het reguliere album zijn geplakt. Daarnaast is er in 1999 nog een heruitgave geweest met bonustracks die voornamelijk afkomstig zijn van Joe Gordon - Introducing Joe Gordon (1955). Aldus Discogs/Wikipedia.
Na 42 jazzalbums in anderhalf jaar tijd is het bijna een gewoonte geworden om bij ieder jazzalbum de onderste steen boven te halen, aangezien er van de meeste uitgebrachte platen zoveel verschillende versies en heruitgaven zijn. Gelukkig staat op Discogs vaak een goed overzicht.
Toch luister ik vaak alleen naar de originele uitgave, omdat het album zo oorspronkelijk bedoeld is. Mijn stem van 4 sterren is dus ook gebaseerd op bovenstaande 8 tracks.
Ondanks dat dit nog duidelijk Blakey's beginfase als bandleider is, klinkt zijn bezetting al net zo bezeten als op The Jazz Messengers uit 1956. Bevlogen gespeeld, met aanstekelijke melodieën en vol passie. Eigenlijk krijgt Blakey op het slotnummer pas de gelegenheid om echt uit te blinken, maar het geheel laat duidelijk blijken dat hij in het begin al een groep fijne muzikanten om zich heen had die zonder twijfel ook gehoord mogen worden.
Al staat op Spotify ''The Complete Art Blakey On EmArcy'', een Japanse heruitgave uit 1987 waar nog 4 nummers voor het reguliere album zijn geplakt. Daarnaast is er in 1999 nog een heruitgave geweest met bonustracks die voornamelijk afkomstig zijn van Joe Gordon - Introducing Joe Gordon (1955). Aldus Discogs/Wikipedia.
Na 42 jazzalbums in anderhalf jaar tijd is het bijna een gewoonte geworden om bij ieder jazzalbum de onderste steen boven te halen, aangezien er van de meeste uitgebrachte platen zoveel verschillende versies en heruitgaven zijn. Gelukkig staat op Discogs vaak een goed overzicht.
Toch luister ik vaak alleen naar de originele uitgave, omdat het album zo oorspronkelijk bedoeld is. Mijn stem van 4 sterren is dus ook gebaseerd op bovenstaande 8 tracks.
Ondanks dat dit nog duidelijk Blakey's beginfase als bandleider is, klinkt zijn bezetting al net zo bezeten als op The Jazz Messengers uit 1956. Bevlogen gespeeld, met aanstekelijke melodieën en vol passie. Eigenlijk krijgt Blakey op het slotnummer pas de gelegenheid om echt uit te blinken, maar het geheel laat duidelijk blijken dat hij in het begin al een groep fijne muzikanten om zich heen had die zonder twijfel ook gehoord mogen worden.
* denotes required fields.
* denotes required fields.