Vangelis - Chariots of Fire (1981)

De score waarmee Vangelis bekend werd. Zijn synthesizer thema ''Titles'' is enorm aanstekelijk.''Eric's Theme'' is zelfs thematisch nog beter. ''Jeruzalem'' biedt de kans voor de Ambrosians om van zich te laten horen. Niet geheel toevallig is een van Vangelis eerste werken getiteld Salut, Jerusalem. De laatste track bevat wat stukken die nergens in de film te horen zijn.
4 sterren

Het album Chariots of Fire begint al goed met de aanstekelijke hit van destijds Titles. Dit blijft na al die jaren tijdloos klinken. Hierna volgt het zeer gevoelige Five Circles waar ik altijd wat kippenvel van krijg. In een track als Abraham's Theme zie ik een wijze oude man zitten die de sporters de fijne kneepjes van het leven bijbrengt. Het is muziek die tegen de stilte aanzit. Na die rust is het tijd voor actie. In mijn gedacht zie ik een sporter die zich mentaal op de wedstrijd aan het voorbereiden is. Hij denkt al aan de groote overwinning, terwijl hij nog de baan op moet. In een track als 100 meters is goed de spanning te voelen die daarbij komt kijken. De zenuwen gieren door het lijf van de sporters, de hartslag is te voelen. Hierna volgt een kerklied wat voor mij niet had gehoeven.

Het dik twintig minuten durende Chariots Of Fire klinkt zoals de hoes er uit ziet. De golven van de zee zijn te horen terwijl de sporters hun ochtendtraining aan het doen zijn. Daaronder zijn haast klassieke piano klanken te horen. Het is op sommige plaatsen muziek die tegen de stilte aanzit. En dan ineens een heerlijke uithaal zoals Vangelis die maken kan. Op sommige plaatsen is de muziek zo zacht, dat ik zowat in luidsprekers wil kruipen. En dan zijn er ineens weer van die uithalen die me na al die jaren nog steeds verbazen.

Door alle bovenstaande factoren is dit een album wat in mijn oren tijdloos is te noemen en wat nog steeds mee kan komen met andere moderne instrumentale muziek.

Over het algemeen misschien wel één van de bekendste albums van Vangelis, mede dankzij de hit die hij had met "Titles". Persoonlijk vind ik het gewoon een goede plaat, alhoewel het zeker niet zijn beste is. Hier en daar zitten er prachtige momenten in, zoals uiteraard het al eerder genoemde "Titles". Daarentegen is, zoals Neo al opmerkte in een eerder bericht, "Eric's Theme" dankzij het veel sterkere en pompeuze thema, veel beter. "Five Circles" is ook niet verkeerd, echter neigt het wel op een gegeven moment wat sentimenteel te klinken, waardoor ik soms (met lichte zelfspot), de neiging krijg om er op een wat gezapige manier bij heen en weer te gaan zitten wiegen. "Abraham's Theme" is een vrij simpel maar doeltreffend stukje ingetogen muziek die er ook mag wezen. Het sterke en filmische "100 Meters" is vanwege z'n minimalisme gewoon erg goed en dient, lijkt het, als een soort intro op de psalm "Jerusalem". De mooie "Chariots of Fire"-suite is een soort medley waarin dus naast bijna alle thema's die nog eens de revue passeren, ook nog ruimte is voor een aantal interessante stukken, waarbij vooral de laatste 4 minuten me erg opvallen, vanwege de plechtige, afsluitende akkoorden die zich een paar keer herhalen in combinatie met de indrukwekkende 'spacey' achtergrondgeluiden die me vanwege de typische klanken ergens aan de muziek van Blade Runner doen denken.
Conclusie dus: een zeer degelijke soundtrack, maar het sublieme Blade Runner zou deze met gemak overtreffen.