Alison Moyet - Singles (1995)

Een beetje jaren '80 flash back, dat is wat ik krijg bij het horen van deze cd.
Yazoo was best een leuk bandje en solo deed Alison Moyet het ook zo beroerd nog niet. Soms iets te glad en gelikt, maar er waren beroerdere artiesten in die tijd.
Leuk om zo af en toe weer eens terug te horen: veilig album waar je je geen buil aan kunt vallen.

Grappig, nooit geweten dat Alison Moyet in Yazoo zat. Maar goed, ik ben dan ook geen kind van de jaren '80.

Heerlijk album! Leuk dat er een paar Yazoo nummers opstaan. En dat de Non Album Tracks, Love Letters en That Ole Devil Called Love er ook opstaan!
Let ook op de cover The First Time I Ever Saw Your Face van Roberta Flack.

Deze heb ik ook. Ooit spotgoedkoop op de kop getikt. Probleem met Alison Moyet is, ze zingt best goed, maar ze stijgt niet boven het gemiddelde uit ofzo. De laatste 5 nummers van dit album vind ik nogal slaapverwekkend. Alleen de eerste 10 nummers vind ik de moeite waard en met name Weak in the Presence of Beauty, Love Resurrection, All Cried Out en Is This Love? blijven leuke liedjes. Het laatste nummer zie ik een beetje als de ultieme jaren 80-plaat. De cover van Roberta Flack vind ik compleet overbodig, de versie van Roberta is heilig voor mij, afblijven!

Ik vind haar wel goed zingen, Nobody's Diary van Yazoo staat ook op dit album, en terecht!!
Heerlijke muziek; vooral nu met de feestdagen in het voouitzicht.

Die voormalige nogal volle dame van Yazoo heeft een mooie stem, ik vraag me af waarom je er tegenwoordig niets meer van hoort, zou ze überhaupt nog zingen ?

Ik kocht deze voor de gekende singles; Only You, Situation (beide van Yazoo), Love Ressurection, All Cried Out, Is This Love, Weak in the Presence of Beauty maar vooral... vooral voor het prachtige INVISIBLE, dat voor mij een speciale betekenis heeft.

Ik vertrok begin jaren tachtig denk ik dat het geweest moet zijn (in elk geval het jaar dat Invisible uitkwam!) met een vriend mee met de truck naar het Noorden van Engeland. Putje winter was dat, enkele dagen voor nieuwjaar.
Het was een reis met veel ongemakken en op het eind nog grote motorpech ook, vrachtwagen moest zelf afgesleept worden, door de zware mist van York naar Hull werden we afgesleept...
Om het verhaal kort te maken; het is allemaal goed afgelopen, maar ik herinner me die reis aan de hand van Invisible dàt overal te horen was in Engeland; in café's, op Jukeboxen, op iedere radiozender hoorde je Invisible.

Dàt is dus een echte winterplaat, althans een nummer dat bij mij voor eeuwig en drie dagen een WINTERBEELD met veel sneeuw zal oproepen, omdat ik dat gewèldig weemoedige nummer nu dus blijf associeëren met een besneeuwd (Engels, golvend) landschap.

En zo zal iedereen met verschillende liedjes andere associaties leggen, alles hangt af van hoe intens men iets beleeft, met wie en welke muziek toen de omkadering vormde.

Enfin, mooi album, al verzwakt het naar het eind toe.
3.5, voornamelijk voor de hits en de mooie interpretatie van dat oude croonersnummer "That Ole Devil Called Love".
***1/2

Een mooi verhaal, EVANSHEWSON.

Een zeer goede zangeres, mooie nummers vooral de eerste paar nummers van de cd bevatten een mooie 80's sound.
Ik vind het nummer The First Time Ever I Saw Your Face extreem oorstrelend, zo mooi zo sfeervol, dit is echt een super cover!
Ik vind de laatste paar nummers niet echt goed, geef mij maar de jaren 80 periode van haar.

4,5*

ik sluit me aan bij het bovenstaande

Alison Moyet vond ik één van de betere zangeressen in de jaren '80 vanwege haar soulvolle stem en dit overzicht, met ook 3 nummers onder Yazoo, misstaat zeker niet. Ook commercieel was ze succesvol zowel met Yazoo als solo, al is ze vanaf de jaren '90 geleidelijk weggedeemsterd.
De beste 4 nummers volgens mij staan toevallig achter elkaar (tracks 6 t.e.m. 9) maar de rest is ook sterk, hoewel het naar het einde toe minder wordt.

ALISON MOYET
Iedereen noemde haar Alf omdat ze een imposante verschijning was.
Ze ging in het zwart gekleed en zag er niet altijd even happy uit, dachten we.
In haar boekentas zat een soort dagboek waarin ze gedichten schreef.

Alf was heel fanatiek met muziek bezig: blues en soul.
Ouderwetse dingen, vonden wij ... punk en new wave waren meer ons ding.
Ze trok veel op met de verlegen Vince: de synthkabouter en de bluesreus.

In 1982 braken ze als onwaarschijnlijk duo door: Yazoo had hits.
Later ontmoette ze de Jolley en Swain (Imagination, Bananarama, Spandau Ballet)
die de solocarriere van een van de allerbeste 80s stemmen lanceerden.

SINGLES
biedt een goed en quasi chronologisch overzicht van Alisons carrière.
Van de Yazoo nummers past Nobody's Diary het best in deze collectie.

(1/20) zijn nieuwe tracks en werden op singel uitgebracht.
(2,3,4) zijn Yazoo nummers.
(5/6/7) zijn singels van haar debuutalbum Alf (1984).
(8) is een cover uit 1985 die in veel landen haar grootste hit was.
(9/10/11) zijn singels van Raindancing (1987).
(12) is opnieuw een cover die niet op album verscheen
(13/14/15) komen van haar derde album Hoodoo (1991).
(16/17/18/19) zijn singels van de elpee Essex (1994).

FAVORIETEN: 5 / 6 / 8 / 9 / 10 / 12 / 13 / 16

CONCLUSIE
plus - zo goed als alle singels staan erop
min - de muzikaal wat vreemde selectie van Only You en Situatiion.
Ik zou Don't Go (de schreeuw) en Winter Kills (de poëzie) gekozen hebben.

Only You vind ik juist zo vol van emoties; past perfect voor Nobodies Diary. Ik had liever een combi gezien tussen haar solo werk en Yazoo; Mr. Blue mag er van mij namelijk ook zeker bij, zo ook The Other Side of Love.

Mooi overzicht van het werk van Alison Moyet. Ik kende haar alleen van Yazoo en de eerste reeks singles die in Nederland een hit werden, met name van haar albums Alf en Raindancing. Die solo-albums heb ik echter nooit gekocht, dus dit verzamelalbum was een mooie gelegenheid om muziek van Alison Moyet aan te schaffen.

Die singles van Alf en Raindancing zijn erg fijn om te hebben, een mooie herinnering aan die bijzondere jaren 80 (voor mij dan). Echter, ik werd zeer aangenaam verrast door de tracks van de albums Hoodoo en Essex. Deze waren totaal nieuw voor mij. Prachtig, met name het nummer "This House", wat is dat mooi zeg.

Later heb ik dan ook maar het album Essex gekocht (omdat die ik toevallig voor weinig tegenkwam in een platenzaak), maar die viel een beetje tegen. Maar als ik Hoodoo een keer zie liggen, zal ik die ook kopen.

Onbegrijpelijk waarom Don't Go van Yazoo ontbreekt. Of heeft iemand daar een goede verklaring voor? Verder genieten geblazen!

Neen, daar is geen goede verklaring voor.
Of het moest deze zijn dat niet alle Yazoo hits (Mute Records)
zomaar door Sony mochten worden gebruikt op de compilatie.

Kijk hoe men het hier oploste ...

Alison Moyet - The Essential Alison Moyet (2001)

Ik zou voor Don't Go en Nobody's Diary zijn gegaan als keuze.

Tijdens het kerstdiner bij vrienden vond ik dit album in de kast. Alison ken ik van haar grootste hits maar heb me nooit verder verdiept in haar discografie.

Enorm fijn is het dan ook dat ik een pareltje als This House herontdekt heb. Toen vond ik het prachtig maar ik ben het volslagen vergeten. Prachtig wanhopig gezongen en zo een plekje in mijn top 100 beste songs gekregen.

18 november staat deze dame in de Boerderij te Zoetermeer. Aangezien dit een "ik zit al heel lang in het vak" feestje is en ze dus alle hits (incl Yazoo hits) ten gehore gaat brengen verwacht ik daar wel heen te gaan.

oww ff in de agenda zetten, thnks

Deze "best of" van Alison vind ik erg goed. Het omvat het grootste gedeelte van haar carriere, en is best gevarieerd. Zelfs Yazoo komt nog voorbij. Voor iedereen die haar wil leren kennen een perfecte keuze.
En moet je nagaan: ik heb deze cd voor een habbekrats tussen de 2e-handse cd's gevonden....

Prima overzicht van Moyet. Ik vond haar bij Yazoo al een heerlijke onderkoelde stem hebben ,maar solo heeft ze toch ook wel een aantal knappe dingen gemaakt. Gewoon prima jaren 80/90 pop die anno nu nog steeds overeind blijft. Doet ze eigenlijk nog iets? Ook opmerkelijk hoeveel liedjes ik kon meezingen terwijl het nou niet echt megahits zijn geweest. Ik zet in op 4 sterren.

Nou... Alison Moyet - Other (2017)

ja dus . Had ff niet verder gekeken dan de neus lang is .

Het eerste nummer is geen beste cover zeg...

Dit is gewoon een perfecte verzamelaar, al haar singles en dus hits staan hierop. Top dat er ook een paar Yazoo hits op staan.
Hoogtepunt van deze plaat is uiteraard het schitterende This House, wat blijft dit na al die jaren toch nog steeds ongelooflijk mooi.

Maar omdat ik de cover van The First Time Ever I Saw Your Face echt niet kan waarderen én ik dan stiekem toch wel Don't Go tussen de Yazoo nummers mis geef ik hem 4,5 ster.

Een heel mooie verzamelaar van deze karakteristieke zangeres uit de eighties. Altijd een zwak voor Alf en Yazoo gehad.

Ik heb altijd een zwak gehad voor Love Resurrection... haar mooiste
Klinkt heerlijk