menu

Alison Moyet - Other (2017)

mijn stem
3,87 (15)
15 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Cooking Vinyl

  1. I Germinate (3:38)
  2. Lover, Go (4:03)
  3. The English U (5:02)
  4. The Rarest Birds (4:37)
  5. Beautiful Gun (3:10)
  6. Reassuring Pinches (4:01)
  7. April 10th (4:42)
  8. Other (3:31)
  9. Happy Giddy (3:16)
  10. Alive (5:07)
totale tijdsduur: 41:07
zoeken in:
avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Hier kijk ik naar uit, de opvolger van 'comeback' album The Minutes (2013)

Het titelnummer was al uit op single en daarmee werd het duidelijk dat dit album mogelijk donkerder zou kunnen zijn. De tweede single Reassuring Pinches bevestigd dit. Ook lijkt dit meer in het verlengden van haar oude Yazoo nummers te zitten, meer dominantie door de Synth, maar dan wel een iets donkere Synthpop. In het verlengde van het vorige album maar minder catchy.

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
De derde single The Rarest Birds is ook al iets wat donker... lijkt dat het gehele album donkerder zal zijn...

avatar van Mjuman
E-Clect-Eddy schreef:
De derde single The Rarest Birds is ook al iets wat donker... lijkt dat het gehele album donkerder zal zijn...


Ik heb dit nu tweemaal gedraaid en beide keren voelde het alsof ik een lijfstraf onderging. Tjonge wat een creatieve bloedarmoede en man o man wat heeft die vrouw qua stem ingeleverd. Eigenlijk kondigde dat zich hier al aan Alison Moyet performs 'Only You' Live at The Burberry S/S16 Womenswear Show - YouTube

Ik ga zo dalijk Yazoo nog maar 'ns een spin geven, vinylistisch dan wel

avatar van hidalgo
deze plaat is dat je op je eigen begravenis bent gekomen vroeger yazoo was nog te pruimen
nu is het al jaren drama

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Ik voel me enigszins op het verkeerde been gezet door de single; dit is zeer genietbaar ook al is het wel donkerder dan het vorige album. Maar daar hou ik wel van.

Korte harp (uit synth?) stukjes in The English U zijn leuk detailes...

De singles zijn eigenlijk niet uit de context van het album te halen, ze klinken helemaal op hun plek bij de rest van de nummers.

Ook haar stem vind ik wel meevallen, okay de natuurlijke vibrato klinkt niet overal overtuigend maar ze is ook geen 18 meer maar 56... grappig ze was gisteren jarig... tegelijk met Paul McCartney en Isabella Rossellini.

De eerste beluistering valt helemaal niet tegen... en mogelijk ook nog een groeier. Alleen Happy Giddy valt met z'n springerige beats uit de toom, zit ook niet veel inspiratie in dat nummer, vrolijke oppervlakkigheid.

avatar van Marco van Lochem
3,0
Zangeres Alison Moyet werd bekend bij het grote publiek aan de hand van toetsenist Vince Clark in Yazoo, waarmee ze onder andere in 1982 een internationale hit scoorde met “DON’T GO”. Nadat Yazoo was gestopt ging ze solo verder en scoorde in de jaren ’80 hits met onder andere “LOVE RESSURECTION”, ‘THE OLE DEVIL CALLED LOVE”, “ALL CRIED OUT” en “IS THIS LOVE”. In haar eerste succesvolle periode bracht ze in 10 jaar tijd 4 albums uit en toen kwam er een pauze in het uitbrengen van nieuwe muziek. Vanaf 2002 bracht ze in 5 jaar tijd 3 albums uit en toen werd het weer stil rondom de in Billericay Essex Engeland geboren zangeres. Met “THE MINUTES” dat in 2013 verscheen, keerde ze terug naar de elektronische muziek van het begin van haar carrière en dat album is heerlijk om naar te luisteren. Ze trekt die lijn door met “OTHER”, haar negende studio album. De stem van de inmiddels 56 jarige zangeres klinkt nog steeds als een klok en de 10 tracks op haar jongste album zijn sfeervol, soms wat sober, maar van een kwaliteit die je mag verwachten van een veterane in de Engelse popmuziek. Compliment aan miss Alison Moyet!

The English U is toch een magisch nummer. Lijkt in niets op de vroegere Alison Moyet.

avatar van Gert1980
3,5
Had het op basis van de previews die ik had gehoord niet verwacht, maar wat een geweldig album. Echter vraagt het wel een paar échte luisterbeurten. Dit is geen plaat om aan te zetten terwijl je visite hebt of bezig bent in huis. Hier moet je écht voor gaan zitten (of liggen) en de muziek over je heen laten komen. Schitterende teksten, mooie muziek... Alison Creëert een eigen (droom)wereld hier.
En wat niet vaak voorkomt, de tweede helft, oftewel de B-kant bevat de mooiste nummers.

Nee dit is geen Yazoo en dit is ook geen All Cried Out, maar als je dat wilt horen moet je gewoon lekker die platen opzetten.

avatar van Roxy6
4,5
Op 7 december 2017 had ik het voorrecht om Alison Moyet live te zien in een overvol Paradiso waar ze grote delen van dit onovertroffen album ten gehore bracht.

Het concert opende in het donker met rookflarden op het lege podium terwijl Alisson's stem April10th van het laatste album declameerde. Spannend!
Pas daarna ging de sobere verlichting aan en werd het publiek getrakteerd op een groot deel van "Other".

Live maakt ze het HELEMAAL waar.
Maar terug naar het album: de opening I Germinate zet gelijk de toon, spannende maar sober gebruik van synthesizers met daarover de krachtige stem van Alison, in het refrein ondersteund door zware orgelklanken.

Lover go, een prachtig en geraffineerd gecomponeerd lied, met een aan een clavercimbel gelijkend geluid onder de zware basstonen mee dartelt. Alison voert de toon!

The English U, sluit naadloos aan op de voorgaande nummers met dit verschil dat het een stuk lichter van toon is. ook dit nummer is uiterst spannend gecomponeerd.

The Rarest Birds, opent met een cello, waarna Alison prachtig inzet, ondersteund door meerdere strijkers.
Hier zingt ze werkelijk zuiver en mooi en ook de oude power komt naar voren in het geweldige refrein.
Haar stem is er een uit duizenden en dat wordt in dit nummer goed duidelijk.

Beautiful Gun, met de suggestieve tekst zette Paradiso op zijn kop, swingend met armgebaren als een dirigent zette Alison de hele kerk naar haar hand....
Om daarna tijdens het rumoer om volledige stilte te vragen om zich goed te kunnen concentreren op het voor het volgende nummer, wat het intens mooie Other was, in een waanzinnig gave uitvoering, kristalhelder.... een lange ovatie volgde!

Reassuring Pinches met een dwingende synthesizer als basis laat ook horen dat haar stem zeker NIET aan kracht heeft ingeboet.

Happy Giddy grijpt terug naar de oude Yazoo periode, qua opbouw, instumentgebruik en zang en valt daardoor een beetje buiten dit album.

Het slotnummer Alive sluit weer naadloos aan op de krachtige, maar moeilijke composities op dit album.

Wat duidelijk is, is dat dit Muziek is met de grote M, waar je moeite voor moet doen om het in al zijn schoonheid te ervaren. Dus een aantal keren draaien op behoorlijk volume en het ondergaan....

Ik vind het knap dat Alison het heeft aangedurfd om zo'n persoonlijk muzikaal statement af te leveren.
Een evergreen voor de liefhebber van de soort, zullen we maar zeggen.
Ik zal het nog vaak draaien!

Gast
geplaatst: vandaag om 21:31 uur

geplaatst: vandaag om 21:31 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.