GZA - Legend of the Liquid Sword (2002)
mijn stem
77 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: MCA
-
Intro (0:42)
-
Auto Bio (3:55)
-
Did Ya Say That (3:55)
-
Silent (2:41)
met Ghostface Killah en Street Life
-
Knock, Knock (3:35)
-
Stay in Line (4:02)
met Santi White
-
Animal Planet (4:17)
-
Fam (Members Only) (4:10)
met RZA en Masta Killa
-
Legend of the Liquid Sword (3:38)
met Anthony Allen
-
Fame (3:45)
-
Highway Robbery (4:00)
met Governor Two's
-
Luminal (2:59)
-
Sparring Minds (2:49)
met Inspectah Deck
-
Rough Cut (3:05)
met Armel, Prodigal Sunn en 12 O'Clock
-
Uncut Material (2:58)
Links
Spotify
0
geplaatst: 16 juli 2009, 03:17 uur
Ik vind dit album wel iets beter dan "Beneath the Surface" omdat hier toch enkele écht toffe nummers op staan. Maar nog steeds is een groot deel kwalitatief ondermaats, vooral productioneel dan. Wat RZA bijvoorbeeld bezielde op "Rough Cut" weet ik niet. Ook de single "Knock Knock" vind ik een te corny en saaie beat hebben.
Toch zijn er meermaals sterkere momenten. "Auto Bio" is een leuke opener met een bombastische sfeer, gebroken door een fragiel en hoog pianodeuntje. "Silent" is iets wat op een ouderwets Wu-banger moet lijken, maar is toch een vet nummer. "Animal Planet" heeft originele lyrics met de diermetaforen en kan ook prat gaan op een sterke productie. De titeltrack heeft ook wel iets. Een simpel riedeltje misschien, maar het schept wel een passend dreigende sfeer. "Fame" is weer zo'n typisch name-droppend nummer zoals het legendarische "Labels" uit '95. "Highway Robbery" krijgt ook een voldoende. Vintage GZA-battleraps met een Jamaïcaans refreintje ertussen op een erg simpele beat die blijkbaar wél voor mij die "x-factor" heeft die de productie onderscheidt van andere vergelijkbaar simpele producties die dan wel weer het etiket "saai" krijgen opgeplakt. Verder is de collaboratie met Inspectah Deck, "Sparring Minds" erg geslaagd. Een vette sample met twee rappende zwaargewichten resulteren samen in een sterke track.
Op een album als dit is het zaak om het kaf van het koren te scheiden. Enkele nummers zijn gewoon muzikaal ondermaats en dan verliest de monotone flow van GZA al snel zijn glans. Maar toch moet opgemerkt worden dat GZA vrij constant is gebleven doorheen zijn carrière. Scherp uit de hoek komen kan hij nog steeds als de besten en zijn flow is nog steeds glashelder en nagenoeg foutloos. Jammer van de misstapjes.
Dikke 3*
Toch zijn er meermaals sterkere momenten. "Auto Bio" is een leuke opener met een bombastische sfeer, gebroken door een fragiel en hoog pianodeuntje. "Silent" is iets wat op een ouderwets Wu-banger moet lijken, maar is toch een vet nummer. "Animal Planet" heeft originele lyrics met de diermetaforen en kan ook prat gaan op een sterke productie. De titeltrack heeft ook wel iets. Een simpel riedeltje misschien, maar het schept wel een passend dreigende sfeer. "Fame" is weer zo'n typisch name-droppend nummer zoals het legendarische "Labels" uit '95. "Highway Robbery" krijgt ook een voldoende. Vintage GZA-battleraps met een Jamaïcaans refreintje ertussen op een erg simpele beat die blijkbaar wél voor mij die "x-factor" heeft die de productie onderscheidt van andere vergelijkbaar simpele producties die dan wel weer het etiket "saai" krijgen opgeplakt. Verder is de collaboratie met Inspectah Deck, "Sparring Minds" erg geslaagd. Een vette sample met twee rappende zwaargewichten resulteren samen in een sterke track.
Op een album als dit is het zaak om het kaf van het koren te scheiden. Enkele nummers zijn gewoon muzikaal ondermaats en dan verliest de monotone flow van GZA al snel zijn glans. Maar toch moet opgemerkt worden dat GZA vrij constant is gebleven doorheen zijn carrière. Scherp uit de hoek komen kan hij nog steeds als de besten en zijn flow is nog steeds glashelder en nagenoeg foutloos. Jammer van de misstapjes.
Dikke 3*
* denotes required fields.
* denotes required fields.