Simple Minds - Neon Lights (2001)

Zo is het.

Ben het ook met de zijsprong-gedachte eens.

En inderdaad The Needle and The Damage Done en Gloria en Hello I Love You zijn tenenkrommend (nog geluk dat ze niet dachten Purple Haze ofzo) en bijna onvergeefijk.
Maar verder: het is gewoon hun dingetje en dat wilden ze een keer eruit hebben. So be it!
Maar For Your Pleasure en Bring On The Dancing Horses zijn mooi, en Dancing Barefoot en Homosapien zijn nog wel aardig.

Hij is ook uitgebracht in de US met twee extra nummers, covers van Being Boiled van de Human League en Love Will Tear Us Apart van Paul Young........................... geintje, Joy Division natuurlijk.

Vanmiddag voor €2,99 gekocht bij Media Markt. Daarbij is het ook nog eens een "Limited Edition" met twee extra tracks: 11. Being Boiled, en 12. Love will tear us apart.

"Neon Lights (2001) , originals as Played by Simple Minds" heeft Simple Minds opgenomen uit liefde en respect voor artiesten die de heren op één of andere manier hebben beinvloed. Weet je wat zo jammer is? Het is kennelijk "not done" onder de gebruikers van MuMe dat een artiest eens met een cover album op de proppen komt. Opmerkingen als "geen inspiratie" of "zakkenvullerij" lees je vaak bij een door de artiest goed bedoeld cover album. Dom en kortzichtig. Omdat ik tot mijn grote ergenis moet constateren dat de waardering voor Neon Lights (2001), originals as Played by Simple Minds" zo laag is doe ik er nog maar een halve * bij .

De eerste weken lag dit cover-album duur geprijsd in de bakken. Een paar weken later verkocht mijn platen- en CD boer een rijtje albums van het Eagle-label, waaronder deze voor prijzen varierend van 2 t/m 5 Euro per stuk. Toen heb ik 'm dus meteen aangeschaft.
Het album had in het Engelse blad Uncut positieve kritieken gekregen, maar bij de eerste draaibeurt sloeg bij mij bij het beluisteren de verveling al toe.
Wel opvallend dat ze hierop ook Bring on the Dancing Horses van hun tegenpolen Echo and the Bunnymen doen.
Later zag ik dit album weer voor 5 Eurootjes in een dumpzaak liggen, maar nu zat er dus een bonus e.p. bij.
Bij bol zag ik dat het als dubbelaar verkrijgbaar is, dus met het album Cry erbij.
Ik vind van Simple Minds de albums van 1982 t/m 1985 het beste. Street Fighting Years en het live-album dat daarna kwam heb ik nog wel geprobeerd, maar ik mis de magie van eerdere albums.
De beginjaren op het Arista-label heb ik nog nooit beluisterd, maar ben ik wel nieuwsgierig naar. In het verleden heb ik wel iets ervan meegekregen toen het muziek kanaal Music Box video's uit hun beginjaren liet zien.
Jim Kerr heeft ook eens een keer iets opgenomen met Mirjam Timmer van Twarres toen die solo ging.

De eerste plaat Life in A Day op Arista/Zoom is niet om aan te horen en niet mijn ding. Je bent dus gewaarschuwd.

Niks mis om je helden te eren ,maar dit is niet best.Het doet me zeer om 1 van Young' s kwetsbaarste nummers zo aan gort geholpen te horen worden.Als je inspiratie op is ,neem gewoon een sabbatical maar ga niet met deze onzalige ideeën in een studio zitten pielen.Dancing Barefoot gaat nog en ook Bring On The Dancing Horses is te verhalen.De rest is gewoon slecht en voegt ook niks toe aan het origineel.2 sterren

Ben grote fan van Simple Minds, maar dit is echt vreselijk. Alles klinkt verschikkelijk aan deze CD: Jim, Charlie, de drums, de bas. Het wordt allemaal verschikkelijk vervormd. Bah!

Heb inmiddels op meer dan 1300 albums gestemd, waarvan er eentje mijn laagste score van 1.0* heeft gekregen. Des te interessanter om de reactie van Hans Brouwer te lezen en te proberen me aangesproken te voelen. Maar ik weet toch wel vrij zeker dat het niet meer goed gaat komen tussen mij en Neon Lights.

Wat een gruwelijke verkrachting van Bring on the Dancing Horses
johan de witt

Ik heb hem wel ooit beluisterd maar weet niet meer hoe hij klonk

Houen zo

Om die ene ster van BrotherJohn enigszins te neutraliseren waardeer ik "Neon Lights" met 5*****. Waarom? Leest u mijn eerdere berichten...

5 sterren is overdreven, maar de afbraakberichten en beoordelingen van 0,5 of 1 zijn dat nog meer.

5***** is inderdaad overdreven. Mijn mede MusicMeter deelnemers dwingen mij er echter toe... Zo zijn er wel meer cover albums te noemen die, net als "Neon Lights", een m.i. te lage score krijgen toebedeeld.

Toe maar dat is geen kattenpis! Ik hoorde vandaag overigens ook dat de band nu ook bezig is met het opnemen van een dubbelalbum met Boney-M en Abba covers geproduceerd door Steve Lillywhite. Ik ben nu al aan het sparen!

Wat ook fantastisch is dat de fans de titel van het album mogen bepalen, ze kunnen kiezen uit:

1. Oceans of Fantasy
2. Boonoonoonoos
3. Hooray! Hooray! It's a Holi-holiday
4. Baby do you wanna Bump

Ik kies "By the rivers of Glasgow, there we sat down
Yeah, we wept, when we remembered New Gold Dream"

Er zijn er hier die zichzelf heel lollig vinden. Is wel oké, zo is er toch iemand die dit vindt.

Verdienste van dit album is dat het me op het spoor van Pete Shelleys Homosapien heeft gezet. De versies van de al bekende nummers zijn vrijwel allemaal prut, met Hello I Love You als glorieus (pun intended) dieptepunt.

Voor de compleetheid toch ook maar een vinylversie gekocht. In de aanbieding weliswaar. Nog steeds best brak en beslist het minste album van de groep maar de hernieuwde kennismaking was minder dramatisch dan ik had verwacht. Wel nog steeds een onvoldoende

Zopas nog eens enkele berichten over dit album gelezen. Die grapjes over Boney M zijn toch wel van een heel kinderachtig niveau. Zolang ze zichzelf maar grappig en super vinden zeker?

Wanneer komt er dan eens een review van jouw hand, waarde goldendream over dit album en hun laatste worp? Je blijft je beperken met commentaar leveren op de mening van andere users, maar gaat nooit inhoudelijk in op de albums zelf, toch wel een zwaktebod. Kom op, je kunt het (en Spotify is er ook nog, je hoeft niet alles eerst te kopen)!

Ik ken dit album niet en heb naar aanleiding van de meeste berichten hierboven ook geen dringende behoefte. Maar die hoes, wat prachtig gemaakt. Zo lagen de zelfgemaakte bandjes er ook bij in mijn Kadett. Uitrekenen welk nummer er op het laatst nog bij kon. En mocht dat door rekenfouten toch niet gelukt zijn weet ik nu, decennia later nog precies waar de breuk zat. Met 41.43 had er op kant A van een C-90 nog een nummer bij gepast, tis maar dat je het weet Jim