Joe Jackson - Blaze of Glory (1989)

Op mijn eerdere post “ ik zal dit album binnenkort eens van een beoordeling voorzien” kom ik 13 jaar na dato op terug
Lekker vlot weer allemaal.
Een van de betere platen van Joe Jackson.
Stoor mij totaal niet aan de productie, sterker nog ik vind het album wonderschoon klinken en in mijn optiek is het onbegrijpelijk dat hij vanwege deze plaat in conflict kwam met zijn platenmaatschappij.
Vooral het titelnummer & Nineteen Forever zijn van bijzonder hoog niveau.
Bijna alle nummers zijn voorzien van een rijk instrumentarium.
Enkel Discipline vind ik totaal niet passen op deze plaat, lijkt of er plots een nummer van New Order voorbij komt.
Vreemde keuze van Joe maar toont tegelijkertijd zijn eigenzinnigheid aan.

Vind het toch een beetje een richtingloos album met te weinig goede songs. 2 sterren

Nope, ik vind dit juist een erg goed samenhangend album geworden. Alleen Discipline is een beetje out-of-place. Beetje veel zelfs. Jammer, want anders had ik deze enigszins vergeten prachtplaat zomaar met vijf sterren kunnen belonen. Dat zit er evenwel niet in omdat ook Rant and rave iets achterblijft en ik Joe in de afsluiter Human touch iets te dramatisch vind zingen, hoe mooi dat nummer verder ook is.

Al komt dat puntje aftrek ook door wat anderen hierboven al schreven: de nogal klinische productie - in mijn herinnering was dit een DDD-opname, zoals dat toen nogal werd gepropageerd. Maar per saldo levert het een iets te schelle en met teveel galm omgeven productie op. Mij stoort dat jaren tachtiggeluid doorgaans veel minder dan veel andere muziekliefhebbers, maar hier doet het inderdaad een beetje afbreuk aan het eindresultaat.

Ik vind dit Joe Jacksons beste album (en ik heb ze allemaal). Sentimental thing, Nineteen forever, The best I can do, The Human Touch, prachtig!