Joe Jackson - Blaze of Glory (1989)

Een concept-album van dhr. Jackson. Ik meen over het volwassen worden.
Niet echt een interessant gegeven, dan liever de songs. Songs die aardig zijn, maar op mij altijd een wat melige uitwerking hadden (en vraag me niet waarom).

Volgens mij een nogal ondergewaardeerd album. Ik mocht dit plaatje altijd graag beluisteren. M.i. het hoogtepunt "Down to London".

Ik weet dat het hoogtepunt van de carriere van Joe volgens bijna al zijn fans in het begin van de jaren '80 lag, maar toch vind ik dat ook zijn latere werk meer stemmen verdient op MuMe.

Dit album bijvoorbeeld bevat voldoende moois. Naast de lekkere single met humoristische tekst Nineteen forever, vind ik Down to London, Blaze of Glory, Evil empire en het wat bombastische The Human Touch ook meer dan het beluisteren waard.

Blijft een uniek talent, Joe.

Mijn persoonlijke favoriet van de heer Jackson.

Naar zijn zin, werd door A&M te weinig aan promotie voor dit album gedaan en was dit de reden om met A&M te kappen.

Mooie muziek in een sprankelende kwaliteit.


groet

Nineteen Forever vind ik een minpuntje.
De eerste drie nummers zijn wel fantastisch.
Het geheel is een soort van rockopera, maar komt niet helemaal uit de verf.

Nineteen Foever is eigenlijk best gaaf.
Mijn waardering is gestegen. Ook de klassieke invloeden zijn hemeltergend mooi. Hoogtepunt is voor mij Evil Empire.

Mooie plaat die ik sinds kort heb maar het is 1 van zijn betere platen.
Bijna allemaal sterke nummers.

Fragmentarisch conceptalbum van Jackson. Heel sferisch en afwisselend maar tegelijkertijd onevenwichtig.
Ik kan het niet echt een sterk geheel noemen.
Toch staan er een aantal sterke stukken op.
Tommorow's World , Blaze Of Glory , Rant and Rave
en natuurlijk 1 van zijn mooiste nummers Nineteen Forever.
De plaat had in zijn produktie wel wat soberder gemogen, had de nummers ten goede gekomen.

Nineteen Forever . Voor de rest vind ik het een wat wisselvallig album; wel potentie ,maar het munt niet allemaal uit in sterke songs.

Hier sluit ik mij aan bij bikkel en stuart. Een sfeervol maar wat wisselvallig album van Joe Jackson en inderdaad iets overgeproduceerd, maar er staan wel een aantal sterke songs op. De eerste 2 nummers, de titelsong en de single "Nineteen Forever" vind ik wel zeer goed.

Ondergewaardeerd album van Jackson. Eerste twee nummers knallen, maar voor mij zit het beste van deze cd in Evil Empire ('I could go on, but what's the use; think of this as just another tiny blow against the Evil Empire' gevolgd door een prachtige solo), The Human Touch en de titelsong. Tomorrow's World, Me and You, Down to London, Nineteen Forever zijn Jackson's norm; Acropolis Now is wat speciaal maar is naar het einde toe erg mooi. De rest is aanvulsel dat niet echt de "norm" is. 4 sterren.

Er staan best een aantal prima nummers op deze, maar als geheel is het toch minder dan Night and day en Body and Soul. Nu is dat geen schande want dat waren meesterwerken.
Blaze of Glory klinkt wat te hol ook, alsof het in een leeg stadion is opgenomen. Me and you en Down to London zijn uitstekende nummers. Blaze of glory vind ik wat te bombastisch. Nineteen Forever is een echte Jacksonklassieker wat mij betreft. daarna zakt het toch wel weg. Discipline vind ik een mislukt experiment. The Human Touch wat te sentimenteel.
Het werd toch langzaam minder met Joe's platen. De jaren 80 liepen ten einde en hij raakt na Blaze toch wel vrij snel uit beeld.
Het schijnt dat ie toch nog platen maakt, maar dieheb ik nog nooit gehoord.

Erg mooi album die ik binnenkort van een beoordeling zal voorzien.

Indertijd stond (als ik me niet vergis) de acappella versie van "Is she really going out with him" in de top 40. Mede door dat nummer kocht ik "Blaze of Glory" en ik vind dat nog steeds een fenomenaal album. Inmiddels heb ik ook de echte bekende albums van Mr. Jackson en, ik moet zeggen, er zitten absoluut juweeltjes bij.

Nog 8 dagen en dan zie ik hem live in Eindhoven.

Uuh ?? Fenomenaal album en een 0,5 ? Is het een typfoutje of heb je het hier over een andere plaat ???

Een typefoutje dus. Eentje die ik nu pas zie. Meteen maar hersteld!

Hm, wat is binnenkort? Blijft een relatief begrip

Joe Jackson is een grillige artiest, maar daarom wel zo boeiend. Met name zijn jaren '80 werk heb ik hoog zitten.
Blaze of Glory draai k niet meer zo vaak als destijds, maar ik houd nog altijd van deze plaat.
Het songmateriaal wordt hierboven als wisselvallig omschreven, laat ik het op afwisselend houden.

Het geluid is typisch voor de periode waarin de CD gemeengoed werd. De produkties uit die tijd lijken alle zegeningen van de digitale techniek te willen benutten. Dat klonk toen heel fris, sprankelend en helemaal modern; nu vind ik het veel te clean klinken, bijna klinisch.

De teksten staan in vier talen afgedrukt in het boekje dat daardoor zo dik is dat het nauwelijks in het doosje past. Misschien wilde Jackson hierme extra nadruk leggen op het verhaal / concept dat hij met deze plaat vertelt.

Het titelnummer is geweldig, maar ook Tomorrow's World, Nineteen forever en het hierboven al aangehaalde Evil Empire zijn mijn favorieten.

Klinische productie, dat is het woord inderdaad Jumpjet. Opnieuw uitbrengen met dan wat meer middenregisters en minder galm.

Zou al een stuk schelen inderdaad. Als Blaze Of Glory wat warmer en soberder zou klinken, had het een stuk acceptabeler geweest.
Of toch in de verkeerde tijd gemaakt ?

Me and You, het lijkt wel of Michael Stipe daarin meezingt. Is dit zo?

Die dacht ik eerst ook te horen, maar zijn naam wordt niet vermeld in de credits.

Het gaat hier dus waarschijnlijk om Drew Barfield, die overigens de lead vocal zingt op Sentimental Thing.

Ik heb 'm nog op vinyl ( de laatste die ik ooit nieuw kocht zelfs ) en dat klinkt per traditie altijd wat warmer dan digitaal maar mijn probleem met deze plaat was altijd dat en ik het verschil kwa volume tussen de harde en zachte passages te groot vond waardoor ik er nooit echt in kon komen. Wel warmer maar dan weer bijna niet op een normaal volume te draaien

Enniwee: Jackson is zelf nogal trots op BOG dus ik zou het gewoon maar weer eens moeten proberen ......... mmmmmmmmm

Ik blijf vinden; In potentie een aardige plaat, staan een aantal prachtige werkjes op, maar te steriel vastgelegd. Haalt veel emotie uit het gebodende. Zonde.

Heb 'm gisteravond gelijk maar weer eens opgezet. De volumeverschillen ( vooral in Tomorrow's World ) vallen eigenlijk best wel mee, alhoewel ik de instrumenten wel een behoorlijk gebrek aan definitie vind hebben in de zachte gedeeltes. Kwa songs vind ik de plaat na Rant & Rave helaas nogal in elkaar storten en Discipline vind ik de opgebouwde sfeer ook nog regelrecht torpederen met die mechaniese ritmeboks geluiden. Jammer, geen ondergewaardeerde parel ontdekt in de eigen kolleksie....... het had zo mooi kunnen wezen. Snel weer terug naar Night Music ......

Ik vond de overgangen tussen de nummers altijd zo geweldig mooi. Daar was dit album echt uniek in. Ook de productie vond ik altijd heel sterk, zo helder, zo sprankelend, met voor mij juist opvallend scherpe detaillering van de afzonderlijke instrumenten. Vond dat niet kil klinken of ten koste gaan van de sfeer. Die mening heb ik na recente beluistering eigenlijk niet bij hoeven stellen. Af en toe een beetje te duidelijk 80's, met iets teveel galm, dat is het enige dat me in negatieve zin opvalt maar absoluut niet stoort. Discipline lijkt een beetje op Godley en Cream, is ook niet mijn favoriet... Al met al een prima album dus nog steeds!!

Een goed album van Joe Jackson, met lekkere nummers, goed in het gehoor liggend. Inderdaad mis ik af en toe wel de samenhang tussen de verschillende nummers op dit album, zeker omdat het een comceptalbum is, maar toch al met al kwaliteit!

Reintzegt:Niet mee eens, dit was toch wel het nummer dat mij tot aanschaf verleidde. Zijn toptijd (in de ogen van de critici) was toch wel voorbij. Men vond weer andere helden. Maar er staan eigenlijk geen slechte nummers op. Het loopt qua stijlvormen wel erg uiteen, zodat de 'rode draad' een beetje uiteengerafeld lijkt. Ook hierdoor was het niet eens meer imponerend dat Jackson zich (met zo'n gemak) in zovele genres kon uiten. Maar middelmatig is het toch ook nergens dus kom ik op 4 sterren.

Nineteen Forever is een geweldig liedje.
Altijd fijn om die terug te horen.
Blaze Of Glory als album is songmatig helemaal niet verkeerd, maar heeft jammerlijk een foute produktie.
De ziel is in veel opzichten uit de nummers gehaald. Heel jammer.
Te klinisch, te kil en de drums klinken veel te aanwezig.
Dat doet afbreuk aan de composities.

Ik ben het hier wel met Bikkel eens . Met een wat duidelijkere visie en wat minder galm zou dit zonder meer een halve ster meer hebben opgeleverd. Met de songs is niks tot weinig mis .Het is alleen niet heel duidelijk welke kant Joe op wilt met dit album. Het is niet zo dat het onbeluisterbaar is , maar ik vind het toch niet een album wat ik graag opzet .Vaak draai ik Nineteen Forever en The Human Touch en dan berg ik hem toch weer op. Toch 3 sterren want slecht is dit zeker niet.