Mort Garson - Mother Earth's Plantasia (1976)

Warm earth music for plants...
and the people who love them

ghehe wat een wazige hippiemuziek zeg...

Tuktak neemt de term hippiemuziek wel erg breed hier. Geen gitaren, geen zang, geen tambourijn, en 8 jaar te laat om een hippieplaat te zijn.

Dit is speelse synthesizer muziek die opvallend fijn in het gehoor ligt. De composities zijn poppy, mellow en werken lekker als achtergrond muziek. De plaat klinkt erg warm ten opzichte van bijvoorbeeld Jarre's kille stijl. Mijn planten zijn inderdaad gegroeid sinds ik de plaat soms op zet ?

tuktak wordt gemist.

Geinige muziek in ieder geval.

Hippiemuziek of niet, wazig is deze overdosis aan Moog echt wel. Deze "warm earth music for plants" brengt odes aan meerdere van onze vensterbankvriendjes. Maar volgens mij is het stiekem toch vooral nog een ode aan een zeker plantje dat niet in de songtitels wordt genoemd.

Opgewekte, naïeve, welhaast kinderlijke electronic. Voelt als iets dat eerder uit de jaren 60 komt dan uit het midden van de jaren 70. Niettemin is de muziek best aangenaam.

Terzijde liefhebbers van dit album, moeten ook deze plaat van Green-House eens een kans geven. Vergelijkbaar qua sfeer, imho.

Mort Garsons bekendste plaat en een aanrader als je zijn ingenieuze en vrolijke composities op de Moog wilt leren kennen. Oorspronkelijk werd deze plaat als promo weggegeven bij een winkelketen, die originele pressing is vrijwel niet meer te vinden. De reissue heeft de belangstelling voor deze synthesizerpionier weer gewekt. En terecht!