Wat was ik verrast toen ik voor het eerst van deze kerel hoorde. De godfather van het powernoise subgenre ... een Belg ? Uiteraard ben ik dadelijk op zoek gegaan naar muziek van Imminent Starvation, en zo kwam ik al snel bij deze CD uit.Zowat twee jaar verder heb ik het meeste wel gehad in het powernoise wereldje, en blijkt dat een tekort aan variatie waarschijnlijk (voor zover dat nog niet het geval is) de doodsteek betekent voor dit subgenre. Niettemin zijn er enkele CDs die boven de norm uitsteken. M'n absolute favoriet blijft Sulphuric Saliva, maar Immenent Starvation legt hier een prima CD te luisteren.
"Nothuman II" is een beetje een mindere intro, al legt hij wel goed de basics van het genre bloot. Een darkambient-achtige intro, met industriële invloeden en loodzware waves, wat uitmondt in stevig gedistorte en geraspte basses die, jammer genoeg, wel een beetje aan kracht missen. Iets te scherp, en net wat te industrieel om echt indruk te maken binnen het powernoise concept. Gelukkig maakt "Lost Highway 45" veel goed. Steviger tempo, lekkere bassen en donkere achtergrondwaves. De opbouw van het nummer zit perfect, met steeds meer instrumenten die zich in het nummer weten te wringen, en met een steeds drukkender effect tot gevolg. Halverwege wordt er nog een enorm onheilspeilende melodie overgegooid en is het geheel echt af. Eén van m'n favoriete Imminent Starvation tracks. "Mosquito" is het eerste volledige nummer dat de ambientkant van powernoise op zich neemt. Wat scherper, en luidruchtiger dan normale darkambient, maar clean en met weinig distortion, zodat het zich ook wat distantieert van de industrial variant.
"Dislocation 2 & 3" speelt zoals de titel al aangeeft met wat dislocated beats, op zeer leuke wijze. Stevige doorbeuker met enkele leuke twists hier en daar. "Infected" en "Ursil" vertragen weer lekker, en brengen zo de nodige variatie in de flow van de CD (belangrijk bij powernoise, dat toch dikwijls op voortdreunen gebaseerd is, en wat al eens gauw kan vervelen). "Against Their Peace-Keepers" is een aparte track, met een wat industriëlere basis en duistere voicesamples (wat metalachtig, zwaar geschreeuw maw, maar tegen een nogal traag tempo). Niet helemaal geslaagd naar mijn mening. "Even Stars..." is daarentegen wel weer een zeer boeiende track. Lekker rauwe melodiesample, heerlijke bassjes en een aangenaam tempo. Perfekt feestnummertje dit, dat het gewoon goed moet doen op de dansvloer. Het album sluit af met "Sysmsarc", een wat melodischere ambient track met aardig wat interessant geklooi op het einde, wat het album nog een extra flair weet mee te geven.
Het geheel is goed overdacht, met een duidelijk conceptuele ordening van de tracks. Niet de meest originele muziek, maar als zware, donkere, impalmende sound weet het best z'n mannetje te staan. 4* voor deze.
Site :
Hier