Headphone - Ghostwriter (2008)

Ook voor mij één van de toppers van 2008, en méér dan een doorslagje van Radiohead. Toegegeven, Headphone verhult met hun rocksongs gewikkeld in een electronica-dekentje amper waar ze de mosterd gehaald hebben: Mariens stem heeft veel weg van die van Thom Yorke en de hele sfeer ademt Oxford's finest ten tijde van hun twee laatste platen. Maar dat kan allemaal niet deren als de Gentenaren er nummers uitpersen als het hyperhypnotiserende Ghostwriter: één luisterbeurt kan volstaan om dagen later nog steeds "I'm a lunatic, I'm losing it" te horen rondspoken in je hoofd! Een van de betere singles van het jaar? You Betcha! Gelukkig valt er daarnaast nog aardig wat moois te rapen op dit dromerige debuut. Zo moet die andere single, She Is Electric, amper onderdoen voor het titelnummer: nóg melancholischer en slepender maar de gierende gitaren houden je klaarwakker, wees gerust. Ook al een schot in de roos is de prachtige opener In White Rooms, dat mede dankzij de trage, logge drum(computer) verdovend werkt. Lidocaine is dan weer een pak opzwepender om deze keer de rock-elementen binnen de perken te houden. Naar het einde dommelt Ghostwriter jammer genoeg wat in slaap waardoor de aandacht gaat verslappen. De atmosferische afsluiter Film is zeker geen sof, maar te nevelig om een diepe indruk na te laten. Om dan toch nog maar eens de vergelijking te maken met Radiohead: voor mij wordt het niveau van In Rainbows hier niet gehaald, maar de vergelijking met Hail To The Thief doorstaat Ghostwriter moeiteloos.

Leuke (her)ontdekking dankzij afvoer mediatheek. Wat een sterke sound heeft dit groepje.
Niet om vrolijk van te worden (maar wel fier als Vlaming) maar beklemmend en verslavend ... zeker.