Sadistik - The Balancing Act (2008)

Mooie voorkant
Heb even een paar tracks op Myspace gehoord en dat klinkt best goed zeg. Misschien maar een luisterbeurtje gunnen binnenkort.

Niet mee eens. Had zo van een willekeurig Gothic-of Doom-Bandje kunnen zijn.

Ik zie zulke hoezen gewoon te vaak om nog echt mooi te zijn. Ik vind bv die hoes van Non Phixion's The Future is now vele malen mooier.

Overigens ben ik wel benieuwd naar dit, als was het maar omdat de hoes afwijkt van de meeste Hip-Hop Hoezen

Ja daarom ben ik er ook wel benieuwd naar. Het onderscheid zich op deze manier toch van ander hip-hop covers

Dit is inderdaad een erg leuk album. Het geheel doet af en toe wat denken aan Sage Francis of soms zelfs Atmosphere. Dus vernieuwend is het imo niet echt. Maar het album is enorm fijn om naar te luisteren en er staat tot nu toe geen minder nummer op. De raps zijn erg fijn en de beats geven het album een uitstekende sfeer mee.

Ashes to Ashley wat een heerlijke track is dat zeg .

Heb deze vandaag een paar keer geluisterd.
De eerst track vind ik erg jammer maar gelukkig wordt het daarna wat beter. Sadistik heeft een leuke eigen sound en daardoor blijft deze cd boeiend om naar te luisteren. Ook de teksten zijn interresant en aantrekkelijk om naar te luisteren.
De samenwerking met ''Vast Aire'' op het nummer ''Write of Passage'' is ook noemenswaardig.

Apart album met een heleboel stijlen hiphop in één. Ik ga toch proberen om te beschrijven: Blue Sky Black Death meets Fort Minor meets Atmosphere, gecombineerd met een soms wat chaotisch geluid (denk aan EL-P, maar dan in deze stijl), plus af en toe hele lichte ambient-invloeden . Sadistik doet ons allen natuurlijk denken aan één rapper: Slug, zijn stem en ook teksten hebben veel van hem weg. Vind hem moeilijk te beoordelen, zet er voor nu een veilige 3,5* neer. Maar dit is zeker een intreressant album.

Ashes To Ashley is op dit moment wel mijn favoriet, denk ik. ''Bier en Tieten-rapper'' (volgens user Relax ) Mac Lethal komt sterk, en de lyrics zijn top. Bij dit nummer moet ik (tijdens het eerste deel, wanneer Lethal rapt) toch eigenlijk denken aan Fort Minor (zoals eerder aangegeven), en zelfs Linkin Park . Maar dan toch iets anders.

Zei iemand hier Slug? Oke, dit moet ik horen!

Heerlijke producties, heelijke teksten en heerlijke rapper!! Precies hoe ik ze hebben wil Hij doet me idd denken aan Slug, ook qua stem en zelfs op Sage. Hij hoort wel bij die conscious rap clubje. Goede teksten ook, vaak eventjes teruggedraaid om te horen wat hij nou zei, op pauze gedrukt om er eventjes over te piekeren en dan weer verder genieten. Sterke producties ook, fijn album.

4*, maar dit zal zeker stijgen.

Aantal beats (o.a. 'Ashes to Ashley', 'Searching for some beautiful' en 'Absolution') stonden al op dit album van Emancipator.
Heeft Emancipator alle beats geproduceerd?

Ik ben nog niet zo gecharmeerd van Sadistik, maar ik ben pas op de helft van het album.

Ok, leuk weetje. En dat album is instrumentaal?

Jep.

Inderdaad... Ik schrok me dood toen ik die beats herkende. Ik vind ze niet bepaald geschikt om over te rappen. Je zou ze niet kunnen ontleden tot 'bone beats'. Ik vraag me af of Emancipator hier wel echt aan meegewerkt heeft, of alleen zijn toestemming verleend heeft. Ik hoop het laatste, want dit doet de magnifieke instrumentals geen eer aan. Gelukkig zijn niet alle beats door Emancipator gedaan. Als ik hoor hoe bijvoorbeeld First Snow (Ashes To Ashley) en Wolf Drawn (Searching For Some Beautiful) compleet uit zijn verband worden gerukt word ik niet vrolijk...

De beat van November is trouwens ook van een bestaand instrumentaal album afgerukt, hoewel daar wel wat drums onder zijn gezet. Ik weet alleen niet meer welke artiest dat was. Het was een heel minimalistische productie, met een grouwe clip door een landschap met electriciteitsmasten. Weet iemand misschien welk nummer ik bedoel?

Ik denk niet dat ik een album waarop de beats zijn samengesteld uit goede instrumentale albums ooit kan gaan waarderen, wanneer de instrumentals gewoon een stuk beter zijn op zichzelf.

Het doet mij af en toe ook aan Fort Minor denken ja..

Na een keer luisteren vind ik het wel een fijn album.

Ashes To Ashley

Vergeleken worden met Sage en Slug, zozo......ik heb zelfs ergens gelezen dat hij wordt vergeleken met Eminem. Ik heb dat nog niet kunnen ontdekken, ik denk dat Sadistik ook net wat kwaliteit tekort komt om zich te kunnen meten met dit trio.

Neemt niet weg dat ik wel enigszins gecharmeerd ben van dit album. Hij creeert een eigen sound gedurende het gehele album, wat gewaagd is, maar wel goed uitpakt voor hem. Ik vind het aan de donkere kant waardoor ik dit altijd zomaar even zal opzetten. Maar wel een nadeel. Het artwork past hier wel perfect bij.

Ook goed om 'maar' twee gastartiesten op te roepen en dan nog wel met zeer gerespecteerde namen. Hier kan je mee voor de dag komen. Zeker Mac Lethal klinkt top op Ashes to Ashley, ook ik vind dit het beste nummer op deze cd, samen met Writes of Passage en November.
Overige nummers zijn zeer acceptabel, alleen de Clockwork Grey Interlude vind ik te saai en veel te lang. Ruime voldoende! 3,5*

Dit is vette Hip Hop, alleen staat hier dat de eerste track 3.28 duurt, maar in feite is dit 3.47. Ahja! Ik ga hier nog enkele keren naar luisteren, en daarna mijn stem uitbrengen. Ik twijfel tussen een 4 of 4.5.

#11 die piano had ik ook een keer gesampled.. ik moest toen iets emo's maken en .. ik deed dat met weinig moeite.

Toen ging Korhymes erop rappen.. en ik moet zeggen dat mijn beat versie beter is (als het gaat om die piano) en Korhymes zijn teksten ook...

Toevallig begint Korhymes met zijn track ook met "Sometimes"... steelt hij van ons?

Op nummertje 7 in mijn toplijst voor 2008!

Zoals Jus Allah heeft Sadistik ook last van een slechte rijmschema..

Op een gegeven moment gaat Sadistik alle woorden in 1 zin opelkaar laten rijmen waardoor er geen logische zins opbouw in de zin komt, alsof hij gewoon wat woorden zegt die opelkaar rijmen.. dan klinkt het gewoon dom, erg jammer, want als hij wel normale zinnen heeft zijn de teksten echt geweldig.

Ook erg lelijk als hji probeert snel te rappen trouwens.. dan klinkt het emotieloos en denkt hij zichzelf te bewijzen.

En er is een officiele video: YouTube - Sadistik - Searching for Some Beautiful OFFICIAL VIDEO

Ik had het al gezien inderdaad, dit zijn gewoon erg fijne clips om te bekijken . Binnekort nog maar eens het album opzetten.

Deze cd vandaag binnen gekregen. Besteld via cduniverse.
Ik luister dit album al bijna een jaar en het blijf een top album. Ik kan hem opzetten zonder te skippen (behalve die interlude dan).

Fantastische muziek door Emancipator (meeste nummers), met de goede lyrics van Sadistik.

Niet meer zo nieuw en van hiphopleeft:

Sadistik is pas tweeëntwintig jaar oud als hij besluit een album uit te brengen. Het resultaat: The Balancing Act én vergelijkingen met de rappers Slug & Sage Francis. Als je op zo’n jonge leeftijd al zo’n volwassen geluid als op deze plaat weet voort te brengen, dan kun je een grote toekomst tegemoet zien. Voor het album heeft de rapper de hulp ingeroepen van Mac Lethal en Vast Aire. De producties komen op naam van onder anderen Emancipator en Kid Called Computer.

De sfeer van The Balancing Act lijkt al meteen te worden neergezet door de donkere, haast gothic-achtige, cover. Hebben we hier dan ook te maken met een duister album? Die vraag lijkt al binnen twee minuten door het eerste het beste nummer beantwoord te zijn. Daarin wordt namelijk een duistere, haast mysterieuze, beat ten gehore gebracht. De titel van dit nummer, Dawn Of The Dead, doet niet veel anders vermoeden. Dit type donkere beats zal als een rode draad door het album heen lopen.

Na die eerste rustige minuten van Dawn Of The Dead wordt de elektronische beat steeds harder en op dat moment brengt Sadistik zichzelf ten gehore. Een aangename verrassing, want de man blijkt over een fijne flow te beschikken. De vergelijking met Slug die eerder is gemaakt, is dan ook een schot in de roos.

Bij het derde nummer, Ashes To Ashley, is er een eerste krachtmeting voor Sadistik. Hij heeft hier het voorrecht te rappen met de onder Rhymesayers gecontracteerde Mac Lethal. De jonge Sadistik kan moeiteloos mee met de ervaren rapper. Buiten de aangename stem beschikt hij namelijk over het talent om met sterke teksten voor de dag te komen. Zo rapt hij op Ashes to Ashley: “Rain flows became hopes of rainbow let//Angels with halos and saints slow bless.” Het onderwerp van deze track is de dood van een vriendin van Sadistik, genaamd Ashley. Hij ziet en hoort haar nog overal om zich heen en wil niets liever dan bij haar zijn. De weemoedige productie van Ashes To Ashley geeft het nummer nog net wat extra, waardoor hier sprake is van misschien wel het hoogtepunt van The Balancing Act. Leuk, maar eigenlijk ook buitengewoon jammer. Omdat deze track al zo vroeg aan bod komt, worden de verwachtingen alleen maar hoger en die kunnen niet altijd vervuld worden door Sadistik. De paar tracks die hierop volgen, kunnen met enkele moeite nog maar net in de schaduw staan van het eerder genoemde nummer. Bij Searching For Some Beautiful heeft dit bijvoorbeeld vooral te maken met de productie, die het vermoeden wekt dat er een spannende ontknoping aankomt, maar zonder enige vorm van pit eindigt.

Na het degelijke Memento Mori is het tijd voor een korte adempauze. Deze wordt besteed aan een instrumentale interlude, waarvan de titel het label, Clockwork, vertegenwoordigt. Een knap, instrumentaal werk dat veel verschillende geluiden zoals mysterieuze bliepjes, gitaargepingel en duistere door de computer vervormde sounds bevat.

Sadistik gaat na de korte pauze verder met een aantal serieuze en zware teksten over zijn voorkeur om met rust gelaten te worden (Absolution)en zijn wens contact te hebben met de doden (Murder Of Crows). Door middel van zijn stem, die het gehele album op die van de Atmosphere-rapper Slug lijkt, weet hij de aandacht van de luisteraars te behouden. Toch duurt het nog een paar nummers voordat hij weer op het sterke niveau van het begin komt. Hiervoor heeft hij wel de hulp nodig van Vast Aire, het gezicht van Cannibal Ox. Het desbetreffende werk heet Writes Of Passage, een emotioneel nummer dat ondersteund wordt door gevoelige strijkers. Het refrein van dit nummer, dat in het teken staat van het vak rappen, bevat een hoge vrouwenstem, die een droevige tint aan de track geeft.

Het gebruik van live-instrumenten doet The Balancing Act duidelijk goed, want buiten de strijkinstrumenten die geregeld voorkomen, is er ook tijd voor drums en piano. Ook beschikt Sadistik over geweldige teksten, die vaak in het teken staan van sombere onderwerpen zoals de dood. De producties sluiten hier naadloos op aan, door hun donkere sound en het weemoedige operagezang. Een rapper die in het begin van zijn carrière al zo stevig in zijn schoenen lijkt te staan en zo’n sterk album aflevert, dient met fluwelen handschoenen behandeld te worden. Dat zijn stem erg op die van een andere rapper lijkt en dat hij daarom misschien niet de meest originele MC is, moet daarom door de luisteraars maar voor lief genomen worden.

Een mooi en veelzijdig album wat best wat meer aandacht verdient! Ik vind de raps juist een verrijking van de muziek van Emancipator. De albums van Emancipator zijn namelijk niet echt mijn ding.

Welk nummer is dat van jullie?

November is toch van Yann Tierssen tenminste de piano?