Chris Rea - King of the Beach (2000)

"King of the Beach" is wederom een mooie plaat van Chris Rea. De man maakt over het algemeen prima platen. Vooral de bluesplaten die hij in de latere fase van zijn carrière maakt spreken me erg aan. Af en toe komt hij met een misser, maar dat vergeef ik hem gezien zijn imposante oeuvre. Op "King of the Beach" staan mooie, voornamelijk redelijk ingetogen/midtempo luisterliedjes. Ik geniet altijd erg van zijn gitaarspel, maar die eist wat mij betreft op "King of the Beach" niet de hoofdrol op. Nog steeds is zijn spel erg mooi, intens en meeslepend, maar vooral zijn diepe, donkere en warme stem pakken me op "King of the Beach". Met name in de ballads zorgt dat voor menig kippenvel moment. Een mooi opgebouwd nummer vind ik "Sandwriting". Alle ingrediënten voor een ultieme Chris Rea song zijn aanwezig. Maar los daarvan valt er meer dan genoeg momenten om te genieten op "King of the Beach". Gewoon weer een uitermate prettige luisterervaring!

Voor mij is dit toch wel Rea's minste album. Chris Rea levert altijd wel een bepaalde kwaliteit maar hier komt hij soms toch wel gevaarlijk dicht in de buurt van de ondergrens. Ook vind ik dat hij wel erg veel herhalingsoefeningen doet naar zijn rijke verleden.

Door de twee erg goede nummers vanuit het hart van het album (The Bones of Angels en Guitar Street) kom ik nog net op een heel klein voldoendetje uit. Die laatste heeft hij letterlijk vanuit het verleden herbouwd maar dat heeft hij dan weer zo goed gedaan dat ik daar wel een applausje voor over heb.

De andere ster gaat naar God Gave Me an Angel.