Tricky - Knowle West Boy (2008)

Blijkbaar verschijnt er toch weer nieuw werk van deze meneer (deze release komt voor mij een beetje uit het niets tevoorschijn).
Het debuut blijf ik een spannende, broeierige plaat vinden en met de rest heb ik nooit zo veel gekund of ben ik simpelweg niet eens aan begonnen.
Bij deze wacht ik eerst de reacties wel af

Ik ben benieuwd vind het meeste van zijn werk wel ok.............

Dat houdt in dat ie wellicht ook weer gaat touren.

Tricky live is wél even een stuk heavier dan Tricky studio

Niet dus, want ik ga gewoon de eerste stem en reactie bij dit album plaatsen

Het album opent weliswaar bluesy maar dan wel op de Tricky-manier. Puppy Toy stoot me in elk geval niet af en nodigt uit tot verdere beluistering.
Bacative klinkt ook opvallend toegankelijk met een reggae-vibe; van gekte is in elk geval geen sprake. Dit klinkt lekker loom en sleazy. Het grappige is dat Trick spreekt over de zangeres als 'The female voice on Bacative, for example, is this Spanish girl who I don't really know and who isn't really a singer'.
Tricky mag dan een regelrechte bitch schijnen te zijn, op Joseph klinkt hij welhaast lief. Je beseft wel degelijk dat er meer achter schuilgaat maar Tricky is hier beslist niet dat nare ventje. Opgejaagd lief dan.
Op Veronika horen we Tricky zelf niet terug op zang. Wel ene Veronika die het nummer ook schreef. Het schijnt een vriendin te zijn uit een Italiaanse band (ze heeft een eigen myspace pagina). In elk geval is dit nummer uiterst catchy (met dank aan producer Switch van o.a. Mia en Santogold).
C'mon Baby is een gedreven song met flinke punkrock-invloeden en zeer fijne samenzang die me terug doet denken aan het debuut. Vintage Tricky?
Ook Council Estate doet me denken aan dat geweldige debuut. Het lijkt wel alsof Tricky zijn scherpte herwonnen heeft. Hip-hop met rock en lekkere samples: het is er allemaal weer in dit nummer.
Past Mistake klinkt wat donkerder en duister en doet een beetje denken aan de nieuwe Portishead (Third): ook hier bevalt de samenzang me weer uiterst goed en mede hierdoor ontstaat de broeierigheid die ik ook hoor op Maxinquaye.
De zang is afkomstig van Tricky's ex Lubna met wie hij op een niet fijne manier uit elkaar is gegaan.
Coalition is wat experimenteler en legt meer de nadruk op de 'rap' van Tricky en de freaky geluidjes. Toch slaat het nergens door in eindeloos geexperimenteer.
Cross to Bear heeft weer vrouwelijke zang in de hoofdrol en geeft het nummer gelijk iets helders mee. Tricky fluistert wat mee op de achtergrond en dat doet ie natuurlijk wel vaker. Het gebruik van de cello in dit nummer is behoorlijk goed gelukt en zou ik haast origineel willen noemen omdat het enerzijds vervreemdend werkt en anderzijds zo natuurlijk wordt ingepast in dit nummer.
Op Slow keert de rock terug. Waarschijnlijk te veel rock voor de echte liefhebbers van de man (dit doet me dan weer denken aan het album Blowback). En waar kennen we dit nummer toch van? het zal toch niet? Jawel! Kylie scoorde er een enorme hit mee en Tricky geeft er nu zijn eigen draai aan. Maar hoe dan ook vind ik de versie van Kylie een heel stuk geiler dan deze.
Baligaga heeft lekker baswerk en gaat de ska-kant op of is het toch meer ragga of reggae. In elk geval behoorlijk swingend.
Far Away heeft weer dat bijzondere strijkerswerk alhoewel dit toch uit een doosje komt of ernstig door de mangel is gehaald. Ook dit nummer is behoorlijk toegankelijk en pakte mij bijzonder snel.
School Gates kent wat akoestische country-achtige invloeden maar is wel degelijk een typisch Tricky nummer want het broeierige blijft behouden. Lubna is wederom van de partij. Het doet me een beetje denken aan de fijne samenwerking tussen dat andere stel Mark Lanegan & Isobel Campbell.

Mag het inmiddels duidelijk zijn dat hier compleet onverwacht een sterk album van Adrian Thaws naar boven is komen drijven?
Ik moet voorzichtig zijn, want over Blowback was ik aanvankelijk ook heel erg enthousiast en dat zakte later weer weg maar mijn gevoel zegt nu dat dit album eindelijk weer eens richting het sterke debuut gaat. Het haalt het er nog niet bij maar het is in elk geval op de zeer goede weg en dat is al heel wat.

Hmm, een positief geluid, dat is mooi. Ben benieuwd. Apart ook dat Switch een nummer produceert.

Volgens mij is Tricky zelf de producer van dit album en zorgt Switch voor additional production en mixing.

Mag ik vragen waar je het album vandaan hebt? Ben wel erg benieuwd eigenlijk.

Eerste luisterbeurt gehad en ik moet me aansluiten bij aERdynamIC, het lijkt op een verrassend goede terugkeer. Cd intrigeert me weer mateloos, net zoals zijn eerste. Elk nummer is een verrassing die ook nog eens goed bevalt.

Ik ken het verleden werk van Tricky niet zo goed, maar ik zou wel weten wat voor muziek Tricky gemaakt heeft in z'n verleden.

Ik vind dit album op eerste gehoor niet verkeerd.
Past Mistakes heeft bijvoorbeeld (net zoals aERo het al zei) weg van Portishead en had zo op Third kunnen staan, heel mooi nummer met een mooie stem.
Het is een verrassend goede album, met afwisselende beats en zang.
De songs zitten goed in elkaar, en daarom krijgt dit album op het eerste gehoor 4*

Zeker Maxinquaye (het debuut) gaan beluisteren daar heeft dit album zo af en toe wel wat van weg ook al haalt het het er net niet bij. Maar dat kan ook het eeuwen oude probleem van 'die nooit meer te overtreffen eerste' zijn dat iedereen elkaar aanpraat.

Oh ok, ja het gekke is. M'n vader heeft hem in z'n cdrekken liggen, maar ik heb hem eigenlijk nooit geluisterd maar dan zal ik daar maar eens moeite voor moeten doen Ik ken wel nummers zoals Ponderosa en Black Steel en dat bevalt me ook heel goed

Ik draai hem nu al een paar dagen onafgebroken. Volgens mij gaat dit een blijver worden. De cd ademt echt duistere, broeierige en exotische sfeer.


Halfje erbij.

beetje gedateerde sound, vrij kaal geproduceerd daarnaast ook. dat kan positief zijn, maar in dit geval zie ik het meer als een tekortkoming. als albumpje om zo op te zetten klinkt het best aardig, maar meer is het ook niet. overal blijft het leeg, waardoor de houdbaarheid van korte duur zal wezen.

volledig met je eens aero , dit is weer tricky zoals we hem kennen , broeierig , onvoorspelbaar , lekkere sfeer en samen met zijn debuut en blowback zijn beste cd's

Ik ben er nog niet helemaal over uit. Soms werkt het nét wel of toch weer niet. Ik hou wel van de kale productie, maar dat kan de tekortkomingen in de muziek straks nog wat sterker aan het licht laten komen. Vooralsnog lijkt het voor mij te werken op een lekkere claustrofobische Tricky-manier.

5* maar liefst vandaag in het NRC...

Wel opvallend, want zo lovend was die review daar nu ook weer niet.

En hij staat op lowlands, netjes!

er is geen enkele reden om deze plaat 5 sterren te geven naar mijn idee. tenzij je een schaal van 1 tot 10 hanteert natuurlijk.

'Puppy boy'(bluesy en to the point), 'Bacative'(Jah, maaan), 'Joseph'(mooi ingetogen), 'Past mistake'(Heavy én zacht), 'Cross to bear'(Lichtvoetig en wonderschoon), 'Baligaga'(Die Jamaicaanse(?) rap/zang is altijd goed, zoals in het verleden 'Getto youth' zo'n heerlijke track was(en nóg is)), 'Far away'(lekkere pop/rock) en 'School gates'(beetje bluesy weer, ook mooi) zijn de songs die me het meest pakken bij de 30-seconden-per-nummer-luisterbeurt op Bol.com. De rest klinkt wat rommelig, punky(op zich niet erg) en soms als een herhaling van eerder Tricky werk.
Dan blijven er acht van de dertien over en da's helaas niet genoeg om hem meteen aan te schaffen. Toch weer eens mijn bieb-kaart opzoeken...

Ah, die Tricky. Ik hóór in deze CD en wéét dat hij prachtige, claustrofobische en tegelijkertijd meeslepende funky dingen kan maken. Maar op Lowlands liet hij het weer afweten met een wat zwakke set. Zelfs een van mijn favoriet, "Veronika" (dat ook weer nét niet zo vet is als het had kunnen zijn) was lang niet genoeg.

Hoe graag ik ook van deze man en dit album wil houden, het wil maar niet lukken.

Mijn ooit eindeloze fascinatie voor deze man is nu toch echt over. Maxinquaye was een wonderlijke samenkomst van allerlei stijlen in enkel geslaagde songs, Angels With Dirty Faces was zo ontoegankelijk en donker dat uitluisteren bijna onmogelijk was, Blowback was op het eerste gehoor indrukwekkend maar komt zelden nog uit de kast. En Vulnerable, tsja.....

Ik heb genoeg van die onvaste praatzang en de sloot lang niet altijd overtuigende gastvocalisten. Geen enkel nummer is memorabel, alles kabbelt zo vrijblijvend dat de muziek geen enkel effect op me heeft, dat kan bij Tricky toch niet de bedoeling zijn. En als er in het midden in de plaat zowaar enkele fijne beats en goede sferen tevoorschijn komen wordt dit hoopvolle moment vakkundig de nek omgedraaid door een werkelijk slaapverwekkende kansloze cover van Kylie Minogue's Slow. Dat deed Michael Mayer ook al eens, was ook al niet nodig. Het laatste nummer is dan weer even behoorlijk indrukwekkend maar ik was helaas allang afgehaakt.

Met al die redelijk lovende woorden van aardig wat mensen in mijn achterhoofd geef ik deze plaat nog wel een kans. Misschien moet er een kwartje vallen ofzo. Ben hier alleen niet erg hoopvol over.

Wat vond je dan precies slecht op lowlands?

Ik vond het pretty indrukwekkend (zonde van de slecht afgestelde bass alleen) maar een nummer als Past Mistake, wat opeens 10 minuten duurde was echt indrukwekkend. Het was zonde dat het maar een uur duurde, maar dat is nou eenmaal het nadeel van een festival.

Bericht verplaatst naar Tricky

Beste Tricky-album tot nu toe voor mij

Past Mistake, Cross to Bear...

Sterk album. Goeie en lekkere bluesy opener. Ik heb 'em een keer bij Jools Holland gezien. Toen speelde hij volgens mij C'mon Baby en Puppy Toy.

Het album is niet heel slecht, maar ook niet heel goed.
Sommige nummers vond ik erg sterk: Puppy Toy, Past Mistake, C'mon bab andere nummers vind ik verschrikkelijk: Bacative, coalition en Baligaga.

3,0*