Tricky - Knowle West Boy (2008)

Niet dus, want ik ga gewoon de eerste stem en reactie bij dit album plaatsen

Het album opent weliswaar bluesy maar dan wel op de Tricky-manier. Puppy Toy stoot me in elk geval niet af en nodigt uit tot verdere beluistering.
Bacative klinkt ook opvallend toegankelijk met een reggae-vibe; van gekte is in elk geval geen sprake. Dit klinkt lekker loom en sleazy. Het grappige is dat Trick spreekt over de zangeres als 'The female voice on Bacative, for example, is this Spanish girl who I don't really know and who isn't really a singer'.
Tricky mag dan een regelrechte bitch schijnen te zijn, op Joseph klinkt hij welhaast lief. Je beseft wel degelijk dat er meer achter schuilgaat maar Tricky is hier beslist niet dat nare ventje. Opgejaagd lief dan.
Op Veronika horen we Tricky zelf niet terug op zang. Wel ene Veronika die het nummer ook schreef. Het schijnt een vriendin te zijn uit een Italiaanse band (ze heeft een eigen myspace pagina). In elk geval is dit nummer uiterst catchy (met dank aan producer Switch van o.a. Mia en Santogold).
C'mon Baby is een gedreven song met flinke punkrock-invloeden en zeer fijne samenzang die me terug doet denken aan het debuut. Vintage Tricky?
Ook Council Estate doet me denken aan dat geweldige debuut. Het lijkt wel alsof Tricky zijn scherpte herwonnen heeft. Hip-hop met rock en lekkere samples: het is er allemaal weer in dit nummer.
Past Mistake klinkt wat donkerder en duister en doet een beetje denken aan de nieuwe Portishead (Third): ook hier bevalt de samenzang me weer uiterst goed en mede hierdoor ontstaat de broeierigheid die ik ook hoor op Maxinquaye.
De zang is afkomstig van Tricky's ex Lubna met wie hij op een niet fijne manier uit elkaar is gegaan.
Coalition is wat experimenteler en legt meer de nadruk op de 'rap' van Tricky en de freaky geluidjes. Toch slaat het nergens door in eindeloos geexperimenteer.
Cross to Bear heeft weer vrouwelijke zang in de hoofdrol en geeft het nummer gelijk iets helders mee. Tricky fluistert wat mee op de achtergrond en dat doet ie natuurlijk wel vaker. Het gebruik van de cello in dit nummer is behoorlijk goed gelukt en zou ik haast origineel willen noemen omdat het enerzijds vervreemdend werkt en anderzijds zo natuurlijk wordt ingepast in dit nummer.
Op Slow keert de rock terug. Waarschijnlijk te veel rock voor de echte liefhebbers van de man (dit doet me dan weer denken aan het album Blowback). En waar kennen we dit nummer toch van? het zal toch niet? Jawel! Kylie scoorde er een enorme hit mee en Tricky geeft er nu zijn eigen draai aan. Maar hoe dan ook vind ik de versie van Kylie een heel stuk geiler dan deze.
Baligaga heeft lekker baswerk en gaat de ska-kant op of is het toch meer ragga of reggae. In elk geval behoorlijk swingend.
Far Away heeft weer dat bijzondere strijkerswerk alhoewel dit toch uit een doosje komt of ernstig door de mangel is gehaald. Ook dit nummer is behoorlijk toegankelijk en pakte mij bijzonder snel.
School Gates kent wat akoestische country-achtige invloeden maar is wel degelijk een typisch Tricky nummer want het broeierige blijft behouden. Lubna is wederom van de partij. Het doet me een beetje denken aan de fijne samenwerking tussen dat andere stel Mark Lanegan & Isobel Campbell.

Mag het inmiddels duidelijk zijn dat hier compleet onverwacht een sterk album van Adrian Thaws naar boven is komen drijven?
Ik moet voorzichtig zijn, want over Blowback was ik aanvankelijk ook heel erg enthousiast en dat zakte later weer weg maar mijn gevoel zegt nu dat dit album eindelijk weer eens richting het sterke debuut gaat. Het haalt het er nog niet bij maar het is in elk geval op de zeer goede weg en dat is al heel wat.