Morbid Saint - Spectrum of Death (1990)

Death/Thrash Metal, snel, hard en meedogenloos. Heerlijke bak herrie.

Morbid Saint is een Amerikaanse thrash metal band uit Sheboygan, Wisconsin, actief van halverwege jaren 80 tot halverwege jaren 90.
Sinds kort zijn we weer bij elkaar en hebben ze twee nummers opgenomen voor de reissue van Spectrum of Death.

Eric Greif, the producer die met Morbid Saint dit album heeft gemaakt, was ook de manager van Chuck Schuldinger en Death in de periode van 1988 tot en met 1992.

Op Last.FM wordt Morbid Saint vergeleken met onder andere: Demolition Hammer, Dark Angel, Exumer,Razor en Sadus.


Deze week Het Metal Album van de Week

Spectrum of Death is als een op hol geslagen stoomlocomotief die langsdendert.
Muzikaal doet het album me vooral denken aan Dark Angel, vanwege de jaren '80-bruutheid, het alsmaar doorrammen en de snelheid waarmee de tekst erdoorheen wordt gejaagd, met hier en daar een Slayerachige (aan de tremolo trekken) gitaarsolo.

Hoewel het geluid van de plaat gedateerd klinkt, maakt het de eerste paar keren toch veel indruk. Na een paar keer vond ik het toch wat minder worden en was de lengte van 32 minuten eigenlijk wel prima.
Blijft over een hele aardige thrash/deathplaat die weinig vernieuwend is, maar wel leuk om zo nu en dan te beluisteren.

3.5*

Ik vermoedde al dat dit niks voor mij ging worden. Het is echter een erg kort album en je moet af en toe eens wat anders proberen, dus ik heb dit album zijn kans gegeven. En ik kan er inderdaad niet al teveel mee. Instrumentaal gaat het nog wel, af en toe komt er best eens wat lekkers voorbij, maar meestal vind er er weinig aan: het raast maar voort zonder echt te boeien. Ook de vocalen vind ik niet erg goed, soms nogal vervelend zelfs, al moet ik wel bekennen dat ik ze wennen. Om die reden vind ik het ook weer niet zo rampzalig als ik dacht dat ik het zou vinden, dus eigenlijk valt het cijfer nog best mee, maar dat dit niet mijn metal is, is weer eens bevestigd.

Zowel qua mening als qua score zit ik op dezelfde lijn als wizard. 't Is een fijn plaatje, en het tempo ligt hoog. Weinig vernieuwend, inderdaad, de lengte zit dan ook helemaal goed. Een dik halfuur razen, van mij hoeft dit niet langer te duren. De gitaarlijnen klinken lekker bruut en vuil, en het slagwerk is van goeie kwaliteit. De vocalen moeten je wel liggen, maar wennen na een tijdje. Gewoon een alleraardigste plaat van Morbid Saint.

3,5 sterren

Maar voor die tijd was het album wel erg vernieuwd. Veel rauwer dan dat ze op het moment gewend waren, waarna de Florida death metal scene sterk kwam opzetten.

Lekker kort en krachtig. Het zit ongeveer op de grens wat ik aan bruut geweld kan hebben, maar dit zit aan de positieve kant. De solo's hoeven voor mij niet zo nodig, de riffs maken deze nummers een plezierige belevenis.
Heldere productie van de gitaren en zelfs het geluid van de drums is voor een jaren 80 budget-plaat prima te noemen.
Een plaat die op mijn zoeklijst gaat.

Thrash Metal, Verenigde Staten en uit een interessant decennium – ahum – meer was niet nodig om mijn interesse danig te wekken. Kende ik dit van vroeger? Ik denk van niet dus nostalgie kan eens geen rol spelen bij dit album.

Een vijftal luisterbeurten later heb ik meer dan eens gedacht: “Dark Angel light”. Hetzelfde opgefokte drumwerk, het drukke gitaarwerk en een zanger die niet veel voor Don Dotty moet onderdoen. Vijfentwintig jaar geleden ging ik dit wel gewaardeerd hebben, nu iets minder omdat het “light” is. Raar gevoel. Ik krijg iedere keer zin om Darkness Descends van Dark Angel op te leggen. De pioniers overleven altijd.

Dit doet weinig of niets af aan de kwaliteiten van dit album, de kortere nummers gaan volle plank vooruit, de langere nummers bevatten iets meer punch en variatie en deze songs vind ik het beste. Spectrum of Death is een kort akoestisch stukje, het verschijnsel van de gitarist die wil tonen dat hij meer kan dan rammen alleen…

Een woordje van dank aan Guinness1980 die me dankzij Het Metal Album van de Week heeft gewezen op het bestaan van deze groep en dit album dat nog iets te licht weegt voor mijn smaakpapillen. Zoals bij collega Barfly vliegt deze plaat ook op mijn zoeklijst.

Heerlijke brute thrash plaat. De wat mindere productie werkt eigenlijk alleen maar mee aan het smerige gevoel wat deze band geeft. Dat het plaatje niet zo lang duurt is ook helemaal niet erg. Je wil hem gewoon nog een keer draaien. Ja heerlijke toevoeging voor het topic

Tamelijk vreselijke hoes (Rabid Grannies B-Film of zoiets), toegegeven, maar toch zie ik nu een detail dat me niet eerder opviel. Light, really?

Inderdaad, early Dark Angel, Sadus, en ik voeg er nog aan toe: Kreator en zelfs, ja zelfs Sieges Even (Cfd vooral, als ik het niet mis heb)!

Dit is inderdaad Bruut, etc., maar met voldoende subtiliteit (zo'n woord verwacht je hier niet, hè? ) om... 4,5*!

Ik weet niet meer hoe ik hier nu terecht kwam (ik kom er nog wel achter), maar heel erg bedankt!

Voor de liefhebbers hier nog hun off. site: Morbid saint - morbidsaint.com Het schijnt dat ze dus toch nog steeds bestaan/optreden...(?)

...Ik weet niet meer waar, maar user yorgos.dalman had het ergens over deze plaat.

Naar aanleiding van de legendarische status die dit album schijnt te hebben maar eens geluisterd. In 1990 heb ik dit album helemaal gemist, maar ik kan me goed voorstellen dat ik er destijds helemaal weg van zou zijn. Nu vind ik de productie toch wel een behoorlijk storende factor, met name dankzij de drums die klinken alsof de drummer op nat karton staat te slaan. Desondanks merk ik dat ik dat ik naarmate het album vordert toch wel word meegezogen in de maniakale thrash metal van deze Amerikanen. De referenties aan Dark Angel, Kreator en Sadus zijn al eerder genoemd. Ik moet ook denken aan Sacrifice of 'ons eigen' Dead Head.

Brute deaththrash plaat die de eerste keren het stof uit je oren blaast!

Goede moddervette productie die je verwacht bij dit genre. Supersnelle riffs, gierende solo’s en beukend drumwerk. De langere nummers zijn favoriet en ook afsluiter ‘Beyond the Gates of Hell’ mag er zeker zijn. Een vleugje Slayer, een vleugje Death en veel agressie zijn de ingrediënten van Morbid Saint.

4*