Corrosion of Conformity - Deliverance (1994)

tot mijn schrik word COC bijna geheel vergeten op MuMe
Deliverence is een heel sterk album, afwisseld en geweldige riffs, sowieso sterk gitaar spel
iedereen die van Alice in Chains en Kyuss houd moet dit ook horen. (dit is soms een tikje meer metal dan die bands).
Soundgarden heeft trouwens nog veel reclame gemaakt voor COC begin jaren '90.

Is deze aan te raden? ik heb er een video van(Vote With A Bulet) maar dat nummer vind ik saai.

ik vind het zeker om aan te raden, maar gezien je top 10 zou ik 1st nog meer luisteren

Sterker, ik ben nog naar een legendarisch concert geweest in 92 meen ik met COC als voorprogramma en Soundgarden als headliner in Nighttown. Vond COC toen wel een aardige band, maar ben ze ook weer snel uit de peiling verloren..

Ik ken alleen het nummer Clean My Wounds van deze plaat en da's wel aardig, maar heeft mij nooit kunnen overtuigen me echt in Corrosion of Conformity te gaan verdiepen.

Goede plaat dit hoor! Uitschieters zijn Albatross, Clean My Wounds en Deliverance. Gek toch dat ze nooit echt doorgebroken zijn. Alle albums met Pepper als zanger zijn zeer de moeite waard. Ander hoogtepunt uit het oeuvre is America's Volume Dealer. En Wiseblood uiteraard.

Buiten de evidente nummers Albattross en Clean My Wounds vind ik Seven Days enorm spannend

Klasseplaat

Klassieker uit de jaren '90. C.o.C. staat (voor mij in ieder geval) bekend om hun tijdloze muziek, lekker traag, rustig (maar soms ook lekker snel). Daarom is C.o.C. mijn #1 band. In vergelijking met hun vorige albums is deze meer gericht op een heavy metal/stoner rock sound. Dit is hun eerste album met Pepper Keenan als lead vocalist. Zonder Keenan geen C.o.C., laat ik het zo zeggen. Zijn stem is on. Mis. Baar. Het boekje is ook heel mooi gemaakt.

1. Heaven's Not Overflowing
Lekkere opener. Typisch een C.o.C nummer.
2. Albatross
Deze is echt geweldig, hij is niet voor niets een single.
3. Clean My Wounds
Deze is ook een single, en wat voor een. Dit is het eerste nummer dat ik van ze heb gehoord, en toen werd ik meteen verliefd op deze band.
4. Without Wings
Korte instrumental die gewoon tijdloos klinkt. Zet hem op, drink een glas bier en denk nergens aan.
5. Broken Man
Dit is volgens mij het zwaarste nummer op dit album, met het beste mee-zing-refrein, vind ik.
6. Señor Limpio
In dit nummer klinken de vocals lekker ge-wat dan ook-ed, ik weet niets van effects.
7. Mano de Mono
Nog een korte instrumental. Persoonlijk vind ik het een beetje een filler.
8. Seven Days
Mijn favoriete nummer van dit hele album, en een van mijn favoriete nummers van C.o.C. Dit vind ik het meest tijdloze nummer ooit.
9. #2121313
Zo, nog een kleine instrumental. Deze is wel een stuk beter dan Mano de Mono.
10. My Grain
G'DAMN WICKED BASS LICKS!!!
11. Deliverance
Het titelnummer van dit album. Heeft een standaard vette heavy metal solo.
12. Shake Like You
De vocals in dit nummer zijn geweldig. Typisch een stoner rock nummer.
13. Shelter
Rustig nummer, misschien kan hij een beetje saai zijn,misschien ook niet.
14. Pearls Before Swine.
De afsluiter van deze plaat is het langste nummer van deze plaat (alhoewel dat komt door het gefluit de laatste minuut). Hij is zeker niet saai, en heeft een goeie solo.

Dit album is kortom een heavy metal/stoner rock klassieker en iedere fan daarvan moet hem hebben.

Amen !

En jawel ook mijn favoriete nummer van dit album is Seven Days.

Tijdloos!

Ik krijg gelijk zin om deze weer eens op te zetten!

Fijne opvolger van Blind. Iets beter geproduceerd en klinkt daarom iets voller ook. Goede nummers, het rockt en het grooved allemaal lekker weg.

Hier in Nederland toch altijd behoorlijk onbekend gebleven. Hier werden bands als Soundgarden, Alice in Chains en Pearl Jam veel grotere namen.

De eerste met Keenan achter de microfoon. Een zangwonder is het niet maar dat stoort nergens. De sompige sound en smerige riffs vragen qua zang ook een dito benadering. Corrosion of Conformity heeft altijd wel een een bepaalde charme op mij gehad, echter pas bij Blind uit 91' begint de muziek van de heren bij mij te leven. Een heel album uitzitten van de band is een te grote opgave want vaak eenvormigheid troef, maar elke plaat bevat wel een aantal knallers. Zo ook Deliverance. Tegen de loodzware groove van Shake Like You kan ik bijvoorbeeld geen weerstand bieden, alsof je door de sompige moerassen waadt van North Carolina, de plek waar de band is opgericht. Met een song als Shelter kan men ook weinig mis doen bij mij. De Southern rock accenten met akoestische begeleiding geeft het album de nodige afwisseling. Daar zit dan ook de kracht van de band, met de versterkers voluit klinkt het materiaal op den duur wat eenzijdig. Met Deliverance levert men wel een van de meest veelzijdige platen af.