James Hunter - The Hard Way (2008)

Verdraaid lekker album.
De jaren 50 herleven zonder oubollig te zijn. We horen de jaren 50 gewoon alsof het van deze tijd is en dat is in dit geval ook zo. Sam Cooke naast Stevie Ray Vaughan. Razend knap. Ik wil mij inspannen om deze James Hunter, met in ieder geval dit album, bij een ieder bekend te maken en zal mijn muziekvrienden er dan ook tot 'vervelens' aan toe mee om de oren slaan.

Het geweldig zomerse Carina staat wat mij betreft symbool voor het hele album. Dit (het album) is vlot en vrolijk en ontzettend genieten. Wil je een soundtrack voor de zomer van 2008? Vergeet Q-Music's 100x Zomer........deze moet je hebben.

Heb James Hunter gisteren op Moulinblues gezien en was misschien een beetje vreemde eend in de bijt, maar uiteindelijk wist hij de hele tent in te pakken met zijn mooie soulvolle muziek. Naast dat hij een schitterende stem heeft is hij ook een echte entertainer en ga ik deze plaat ook zeker aanschaffen. Inderdaad de perfecte soundtrack voor de zomer

Na het ontdekken van James Hunter als live-act (en er al tig-keer naar geluisterd te hebben) zijn z'n albums toch even andere koek. Nummers als Jacqueline en Ain't Goin' Nowhere zitten in mijn hoofd geprent als fantastisch uitgevoerde nummers met een overweldigende energie, maar hier is dat (uiteraard) toch een stuk minder aan de hand. Daarom ook dat ik dit album best een moeilijke zit vind, ik hoor de potentie wel, maar het komt er maar niet uit...

Des te blijer ben ik dat ik het volledige Northsea Jazz Festival concert als mp3 bestandje heb, maar goed, de cd's van de beste man ga ik nog vaak genoeg de kans geven, en misschien zal het op een geven moment wel ineens "kloppen".

James Hunter laat op "The Hard Way" de karen 50 en 60 herleven. Hij doet dit op een dusdanige manier zonder dat het oubollig klinkt. Het geluid is een gedreven mix van jump blues, soul en rock & roll. Door het gebruik van blazers klinkt het geluid warm en vol. Het gitaarspel van Hunter is zeer smaakvol, nergens over de top, maar uiterst effectief. "The Hard Way" vertaalt de jaren 50 en 60 naar het nieuwe millennium.