John Mellencamp - Life, Death, Love and Freedom (2008)

Hier ben ik wel erg benieuwd naar moet ik zeggen, zeker na het goede Freedom's Road. Vroeger toch wel een behoorlijke fan geweest van Mellencamp. Eigenlijk hoop ik dat hij nog een keer naar Nederland komt voor een tour, maar hier is hij niet zo populair als bv The Boss.

Longest Days klinkt iig al heerlijk (nummer is via Vanity Fair legaal te downloaden), mooi rustig nummer en ook My Sweet Love is al via zijn website te beluisteren. Verder kun je ook al live versies bekijken van If I Die Sudden, Troubled Land en Jena. Stuk voor stuk typisch Mellencamp. Troubled Land keert zelfs weer een beetje terug naar The Lonesome Jubilee. Geproduceerd door T Bone Burnett, laat maar komen die plaat!

Eindelijk kan ik hem nu beluisteren. Tijdje op vakantie geweest en nergens kunnen kopen.

Klinkt donkerder en rauwer dan zijn voorgaande materiaal, mede door de productie van T Bone Burnett, niet gelikte en overgeproduceerd. Zou wel eens zijn beste album kunnen zijn.

Vertouwde Mellencamp die een nieuwe weg is ingeslagen.

Later meer, als ik rustig naar dit album heb geluisterd.

de 17de plaat alweer van 1 van de meest onderschatte artiesten hier op mm.
of deze z'n beste is wil ik niet zeggen, denk zelf dat meneer mellencamp z'n beste plaat een behoorlijke poos geleden (1987) al gemaakt heeft, maar zoals altijd is deze nieuwe weer van hoge kwaliteit.

Eindelijk een medestander. Lonesome Jubilee is inderdaad wel de beste, maar deze nieuwe kruipt steeds dieper mijn gehoorgang in en blijft plakken. Eén van de betere platen dit jaar en dat zo kort na het toch ook erg goede Freedom's Road. Life, Death...staat eigenlijk al nonstop op vandaag.

Mooiste nummer van dit moment is Mean, een rustig indrukwekkend nummer. Eindelijk gaat Mellencamp Springsteen voorbij, sterker nog hij laat hem mijlenver achter zich.

Wat een fantastische plaat! Ik hem hem nu toch al een stuk of zes beluisterd en ik ben er wel een beetje kapot van. En dat was even geleden.
Ik ben het met je eens: Mean is inderdaad geweldig. Maar volgens komen er als je meer en meer naar deze plaat luistert alleen maar meer nummers bij, Hij moet ook even z'n tijd hebben Maar nu al de beste plaat van 2008 voor mij!

Dat klopt, op het moment krijg ik kippenvel van A Ride Back Home. De tekst de melodie, de manier waarop John het zingt met die rauwe ingetogen stem is echt prachtig.

Ik blijf denk ik toch bij mijn eerdere conclusie, dat dit het beste album is van John. Laat hem aub nog een keertje naar Nederland komen.

Hoewel ik John Mellencamp wel kende van een enkel hitje uit het verre verleden heb ik nooit aandacht aan deze man geschonken.
Dankzij een tip van een kennis kwam dit album mij ten ore.
Nou, ik kan wel zeggen dat ik overdonderd ben en inderdaad, vooral "Mean" is van ongekende schoonheid.
Met dit album verdient hij veel meer aandacht en waardering dan tot nu toe, want hij vertolkt 14 folkssongs op schitterende wijze.

Nog niks van gehoord, maar deze staat binnenkort naast zijn voorgaande 16 platen. Zijn beste? Ik hoop het, want dan is het een album van uitzonderlijke kwaliteit. Probeer The Lonesome Jubilee, Whenever we Wanted, Human Wheels of Scarecrow maar te evenaren of overtreffen. Jammer altijd die vergelijkingen met Springsteen, het doet hem lijken als een volger, en die oneer komt hem niet toe. Deze kabouter heeft meer in zijn mars dan The Boss ooit heeft gehad.
Een 10tal jaren geleden gaf hij een concert ter promotie van een Best Of in Mainz waar ik 1 van de gelukkige aanwezigen was, het was met een concert in München het enige concert wat hij toen gaf in Europa...
Hou zijn website en die van zijn label dus in de gaten.

Hulde! en ik kan je zeggen dit album is echt van uitzondelrijk goede kwaliteit !

Ouder en wijzer, dat geldt zeker voor John Mellencamp. Tot en met
The Lonesome Jubilee maakte John Cougar Mellencamp charmante, enigzins naieve albums die bol stonden van de overdadige jubel. Bij Big Daddy ben ik afgehaakt en nadien nooit meer iets beluisterd van de beste man. Tot nus dus.

Life, Death, Love and Freedom is een evenwichtig album van een man die met z'n beperkingen heeft leren omgaan, de kunst van het weglaten heeft geleerd en is daarmee de zoveelste oudgediende die dit jaar met een sterk album op de proppen komt.

Voorlopig 4 sterren maar dat zou in de toekomst best nog wel iets meer kunnen worden.

Overdadige jubel?

Vanaf dat de naam Mellencamp op de hoezen staat hebben we te maken met een soort simple-man-dylan, iemand die de tekortkomingen van de kapitalistische (Amerikaanse) samenleving soms pijnlijk nauwkeurig blootlegt. Alles in een soort lagere school vocabulaire zodat zelfs de ergste dommerikken het goed zouden begrijpen.

Jammer voor jou, lekker overslaan dan dit album.

Kan er niet meer omheen. 5* voor dit album.

De eerste 3 nummers springen eruit. Dan kakt hij in, tot en met Mean, daarna is er weer sprake van enige originaliteit.
Bij lange na niet zijn beste. Nummer 4 t/m 11 klinken te routineus, niet origineel genoeg voor een (voormalige?) topper als Mellencamp.
Toch nog wel 3,5, zeker vanwege het schitterende 'If I die sudden'.

Ah er is vooruitgang, dit klinkt al beter als je vorige post.

Je toont wel erg weinig respect voor een artiest die de afgelopen tientallen jaren wereldwijd zijn sporen heeft verdiend.
Jou toonzetting getuigd niet van enige slimheid. Wat kan jij eigenlijk?

Hmm, kennelijk word ik verkeerd begrepen. Mellencamp zou het helderder verwoorden

Dit album onlangs gekocht, met enorme dank aan Mr. B voor de aanbeveling. Mellencamp overtreft zichzelf opnieuw na het ook al ijzersterke "Freedom's Road" (mijn favoriete plaat van 2007). Dit is zijn beste sinds "Scarecrow" (1985).

Mellencamp en T-Bone Burnett hebben een vrij donker, maar constant indrukwekkend album gemaakt dat misschien binnenkort wel 5 sterren krijgt van mij. Elk nummer is een hoogtepunt in JCM's carriere.

Dit is Mellencamp's "Time Out Of Mind", en met gemak het beste album van vorig jaar. Vanavond ook eens de DVD bekijken.

Graag gedaan

Op de DVD die er bij zit staan geen beelden, dit is een audio dvd die je via de dvd speler moet beluisteren. De sound is hier zo gemaakt dat het lijkt of je bij John Mellencamp in de studio zit, de zgn %u03A7%u039F%u0394%u0395 CODE-techniek. Zelf hoor ik niet echt verschil, maar ik heb nu een cd voor in de auto en 1 voor thuis. Leuker was geweest een dvd met studio opnamen.

Ik zit nu een paar nummers van deze plaat te luisteren en het lijkt er inderdaad sterk op dat dit een verstopt pareletje is....

Gekocht na No Better Than This en misschien dat ik hem daarom minder vind. Vooral na Ride Back Home ben ik veelal geneigd weer overnieuw te beginnen. Maar goed dan hebben we al weer 8 toppers gehad. Hoogtepunt My Sweet Love en Ride Back Home (Johnny Cash en June Carter zouden jaloers zijn). Ik vond ook Freedom's Road echter net iets leuker dan deze.

Die neiging heb ik inmiddels niet meer. Want na Ride back home komen nog een paar geweldige nummers. Mean en Brand new song zijn pareltjes. Over het algemeen draai ik van de 3 laatste CD's ( deze Freedom's Road en No Better than this)deze toch het minst, hoewel nog steeds wel een paar keer per maand. Vooral omdat hij te lang duurt. Nummers als Jena en Young without lovers halen (hoewel geen echt slechte songs) het tempo er een beetje uit. Er staan gewoon 2 nummers teveel op, dat is het eigenlijk. Tekstueel is deze beter, maar qua melodie (toch de kracht van Mellencamp) is de vorige beter. Toch een halve ster erbij.

Tja wederom een pareltje. Longest day mooi ingetogen en wederom een prachtige tekst en uiteraard prima gezongen. if i die sudden, trouble land, young without lovers, John cockers, don't need this body, Without a shot, jena, mean, en a brand new song allemaal prachtige nummers van deze top muzikant. Gewoon kopen en luister lol is gegarandeerd

Met recht een groeiplaat dit. Inmiddels ben ik zo ver dat deze bij mij de 5 sterrenstatus heeft bereikt. Had ik eerder nog de kritiek dat nummers als Young without lovers en Jena het tempo er enigszins uithaalden ben ik nu van mening dat eigenlijk alle songs mekaar uitstekend aanvullen. Dus dat er 2 nummers teveel op staan zoals ik eerder meldde klopt dus niet meer. Ik hoop dat hij 26 juni in Den Haag ook een aantal nummers van deze CD gaat spelen.

En of hij dat gedaan heeft. Zijn uitvoering van If I Die Sudden bezorgt me 2 maanden na dato nog altijd kippenvel. Wat is deze man toch ondergewaardeerd in Nederland. Heeft hij door zijn weinige optredens weliswaar mede aan zichzelf te danken, maar 24 stemmen voor zo'n geweldige plaat is toch bijzonder weinig. Dat die 24 stemmen hem dik boven de 4 sterren tillen doet mij dan wel weer deugd. Ik kan maar 1 plaat van Mellencamp in de top 10 hebben, maar deze is gelijkwaardig aan zijn opvolger. Waar velen op latere leeftijd steeds meer moeite hebben het niveau of de passie vast te houden lijkt Mellencamp (die in oktober alweer 60 jaar wordt) alleen maar beter te worden. Ik ben benieuwd wanneer zijn volgende CD uitkomt. Volgend jaar komt hij samen met Stephen King met een musical. Mellencamp schrijft de muziek, maar als ik het goed begrijp zingt hij zelf niet. Wel wordt het geheel geproduceerd door T-Bone Burnett.

Life,death Live and freedom is ook een puik live-album.
Had eigenlijk de studioversie ,dus Love ipv live besteld,maar kreeg de live-plaat toegestuurd.
Best goed : if i die sudden,troubled land,don't need this body,longest day,young without lovers,a ride back home,jena,my sweet love.
Alleen wat kort vind ik voor een live-registratie,en op verschillende locaties.

hadiederk dit heb je prachtig verwoord. Je slaat de spijker op zijn kop.

hadiederk dit heb je prachtig verwoord. Je slaat de spijker op zijn kop.

[/quote]

Zo zie je maar weer eens hoe smaken kunnen verschillen. Wat mij betreft pure flauwekul wat hadiederk schrijft.

Daar waar Freedom's Road nog enige hoop uitstraalt. Zit Mellencamp nu op een punt waar hij nog maar weinig hoop uitstraalt. Zijn meest donkere plaat. Nummers die ook veel en veel meer in de Ik vorm zitten. Muzikaal ook meer gestript van zijn voorganger. Alles is behoorlijk sober gehouden.

Voor het eerst hoor ik ook dat zijn stem een stuk rauwer geworden is. To much smoke's John? Of gewoon een ouder wordende muzikant ? Die waarschijnlijk aan het begin staat van een nieuwe scheiding ? Het Bush tijdperk loopt op zijn einde.... Allemaal sugesties die puur op mijn eigen naam komen te staan.

Feit is dat hij er zo te horen niet vrolijker op geworden is. Dood, stuk gelopen relatie's ,eenzaamheid, geen hoop meer, dat zijn de min of meer de thema's die deze plaat overheersen. En de man doet dat op een prachtige, meeslepende en tergende manier.
De pijn die Mellencamp op deze plaat ten toon speidt is gewoon prachtig.

De opener zet meteen de toon. Dood dus... Hard maar waar. Op I Die Sudden zitten we direct op een zelfde stijl en sfeer als de opener. Ja, ik sla Sweet love over. Vind ik een maar matig nummer. Past ook niet qua sfeer op deze plaat, vind ik. En zo gaat deze plaat op een mooi en meeslepende manier door. Gebaseerd op allerlei mensen/karakters die op de een of andere manier (zwaar) beschadigd zijn. Mellencamp weet deze Karakters/mensen op de een of andere manier een gezicht te geven. Best een moeilijk onderdeel als muzikant. Ik drijf in ieder geval volkomen mee op zijn teksten.
Erg moeilijk om op deze plaat hoogtepunten aan te wijzen. Dat komt eenvoudigweg omdat deze plaat vol met hoogtepunten staat.

En nu komt Mellencamp binnenkort met een nieuwe plaat uit. Met behoorlijk wat duetten. Niet mijn cup of tea. Maar ik heb hoop, aangezien blondie aan de macht is in de US. Meschien neemt hij een voorschot....

Deze is er destijds tussendoor geglipt blijkt het één van John Mellencamps allerbeste albums te zijn.
Life, Death, Love and Freedom is een prachtig,ingetogen plaat waar hij definitief voor zijn Roots rock kant lijkt te kiezen.Zowel de instrumentatie als de productie is inderdaad sober gehouden maar desondanks klinkt het album erg gevarieerd.Erg goede job van Joseph Henry "T Bone" Burnett III,zoals we van hem gewend zijn. Daarnaast vormen de sombere teksten (en daar doet de wat onterecht hierboven genoemde simpelheid niks aan af) ook een echte meerwaarde,iets waarbij de hier wat getekende stem van Mellencamp prima past.
Hoogtepunten zijn er dan ook te over,voorlopig ga ik voor Longest Days,If i die sudden en John Cockers maar gezien de kwaliteit,groeimogelijkheden en de waarschijnlijk zeer lange adem van deze CD kunnen dat in de toekomst ook zo weer een aantal andere zijn.
Klein meesterwerk dat eigenlijk door velen (in ieder geval meer dan die 46 hier) gehoord dient te worden.