Evergrey - Torn (2008)

Prima nieuw album van Evergrey. Met dit album zijn ze weer wat meer terug gegaan naar de donkere stijl ten tijde van Recreation Day en In Search of Truth.

Klinkt goed maar dit is tevens de bevestiging voor mij dat ze effectief voorbij hun hoogtepunt (The Inner Circle) zijn.

En het is idd meer richting Recreation Day, terwijl ik ze het liefst hoor met wat meer keyboards en akoestische gitaar.

Wat me ook opvalt is het gebrek aan samples deze keer.

3,5 op dit moment

Tot zover heeft dit album me nog helemaal niet weten te pakken. Een song als Fear opent met een mega riff maar verder blijkt er dan niets in de song zelf te zitten, jammer. Ze proberen de sfeer van ISOT en Recreation Day terug te halen, maar het geheel komt heel mat en té vol over (volgepropt met distortiongitaren en de keys zijn bijna niet te horen).

In Search of Truth was een goed album, Recreation Day was daarna nog wat verfijnder en behield de sfeer van voorgaande albums. Toen kwam de conceptplaat The Inner Circle waar veel orkestratie en bijzang in zat, en VOORAL heel veel emotie. Dit was voor mij het hoogtepunt, terwijl nu de downfall is ingezet met het commerciële Monday Morning Apocalypse en vervolgens Torn. Hoewel MMA nog wat aardige songs bevatte vind ik deze zo mogelijk nóg beroerder, dat had ik niet verwacht.

Ik heb hetzelfde, de meeste nummers knallen er lekker in maar blijken vervolgens niets om het lijf te hebben. Er is ook weinig afwisseling tussen de nummers en de onderwerpen en teksten zijn ook niet erg origineel. Het gevolg is dat dit album erg geforceerd overkomt, Evergrey probeert hier erg stoer te doen maar echt inhoud heeft het niet. 2,5* voor deze plaat, en ik ga maar eens achter hun eerdere werk aan, want daar hoor ik toch vaak betere verhalen over.

Deze CD heeft mij nooit weten te raken. De sterke zang blijft een betrouwbare factor, maar de nummers missen identiteit. De meeste nummers zouden vullers zijn op hun eerdere werk.

Persoonlijk vind ik dit Evergrey's zwakste album.
De keyboards zijn veel te laag in de mix en er zitten ook niet echt uitschieters van nummers bij.
Dat het beste nummer dan ook nog eens de bonustrack van de digipack-versie betreft, zegt al veel. Toch een zeer sterk album, maar voor mij als Evergrey fan de minste van de 7 (Ik heb de nieuwe nog niet dus die tel ik hier niet mee)

Redelijk metalalbum, vooral fijn door het heerlijk zware gitaarwerk. De riffs zijn dik in orde; de songs degelijk maar niet heel bijzonder. De uitstekende zanger weet er gelukkig nog wel wat moois van te maken.