Fear My Thoughts - Isolation (2008)

Vervolg op Vulcanus, jammer genoeg wat minder strak, en grotendeels cleane/mid cleane vocalen. Gelukkig nog wel regelmatig die typische Fear my Thoughts uithalen, en grotendeels sterk songmateriaal.

De sound is nog meer verschoven van thrashmetal naar southern rock/ metal in het straatje van bands als Corrosion Of Conformity en Black Label Society. Maar dan wel wat steviger. Logge midtempo beukers dus, vol smerig gitaarwerk en brute riffs. Voornaamste verbetering is de zang, die hier zeer afwisselend en overtuigend is. De songs zijn ook unaniem sterk. Een minpuntje is de wat rommelige en blikkerige produktie, die vooral de drumsound geen goed doet. Afgezien daarvan een sterk album.

Herzien. Haal er een halfje vanaf. Vind de cleane zang af en toe toch echt wat afdoen aan de muziek. Plus, dat het album met minder overtuigingskracht ingespeeld lijkt dan zijn voorganger.

Op dit album wordt het hoge tempo van de voorgangers inderdaad nogal losgelaten, maar wat er voor terugkomt misstaat de band ook zeker niet: het album groovet een eind weg en hier en daar zijn zelfs heuse meshuggianse ritmes te ontwaren!
Verder blijkt de zanger over een breed scala aan vocale technieken te beschikken. Zo doet hij af en toe zelfs denken aan 'onze eigen' Eric Kalsbeek.
Maar al dat ophemelen doet niet helemaal recht aan deze cd, want in alle eerlijkheid vallen er nog wel punten te scoren op memorabel songmateriaal. Daarmee eindigt hij als een goede middenmoter.