Scars on Broadway - Scars on Broadway (2008)

Oké, kan ik me goed in vinden

Omdat je fan bent van SOAD geef je er meer voor dan wanneer je dat niet zou zijn

ja, omdat ik de muzieksoort al ken (SOAD was zeer origineel), en ik dit niet meer origineel vind, is 3,5 gewoon precies goed.
Als dit soort muziek er nog niet was geweest, dan had ik dit zeer leuk en origineel gevonden, maar het is alsof ik de nummers al ken. en dat maak het album minder.

Ok, dat verklaart een hoop. Ik word niet gehinderd door al teveel SOAD kennis, maar genoeg om te kunnen vinden dat bij hun platen platen eenvormigheid een beetje op de loer ligt. De nummers zelf zijn wel dynamisch maar de dynamiek op de plaat ontbreekt omdat de meeste nummers min of meer hetzelfde zijn opgebouwd. Een rustpunt op een plaat of een mooi intro een keer niet laten volgen door een uptempo couplet/refrein had voor mij wel gewerkt.
Scars on Broadway brengt wel wat meer diversiteit aan in de nummers onderling. Het is misschien technisch een tikje minder (kan ik niet goed beoordelen), maar als geheel vind ik deze plaat erg goed.

Goh Daron zit hier in, en de drummer van SOAD heeft zich ook aangesloten. Zou het in theorie kunnen, dat het geluid een heel klein beetje aansluit bij SOAD, of is dat erg onmogelijk? pfff

Ik durf met gemak te zeggen dat Scars de Mezmerize/Hypnotize platen met gemak voorbij schiet, zo ook Serj's solo album.
Instrumentaal is dit gewoon sterk. Door vaak iets gas terug te nemen, word er genoeg dynamiek neergezet. Vooral de drums vallen hier op, maar ook het gitaarwerk is niet alleen riffgericht en wil zeker nog wel eens afwijken van de SOAD riedeltjes.
Waar ik bij het tweeluik niet meer zo gecharmeerd was van Daron's vocalen af en toe, had het hier echt zonde gevonden als Serj erbij was geweest.
Verder zijn er kleine experimentjes met electronica en solootjes en black metal, maar is het vooral meer een rockplaat in plaats van metal

Prima plaat. Minder hectisch in vergelijking met SOAD, maar daarentegen beter te verteren. Goeie songs met kop en staart. Niets mis mee.

Zal het eens gaan beluisteren. Eerlijk gezegd verwacht ik er niet veel van. SOAD is me enorm gaan tegenstaan sinds Daron ook de microfoon ter hand nam.

Maar goed, eerst maar eens gaan beluisteren.

Weet iemand trouwens wat die bassist van SOAD (Shavo oid?) is gaan doen?

Hij heeft geloof ik een stripteken bedrijf opgezet en tekent zelf ook

Overigens ben ik het met je eens dat SOAD met daron als co-zanger minder is geworden. Scars is heel anders dat SOAD. Erg leuk wel en experimenteel, maar anders. Aan de ene kant wat meer standaard rock, maar toch juist heel vreemd. Het heeft bijvoorbeeld ook veel minder armeense invloeden dan SOAD.

Goeie plaat, heeft me positief verrast. SOAD vind ik goed maar soms te chaotisch om een hele plaat naar te luisteren. Dit zijn echte rocksongs, zit prima in elkaar allemaal!

En dat is precies wat ik weer wat minder vind aan SoB. Ik vind het wat te rechtoe-rechtaan in vergelijking met SoaD. Dat was een stuk meer progressive en verassend. En bovendien meer metal dan rock.

Moet je is naar They Say luisteren, en dan naar mijn nummer "praying for a god I don't believe in". Ik geloof dat dit toeval is, maar het heeft mijn hele dag goed gemaakt (en m'n dag was al uitzonderlijk goed)

World Long Gone en The Say zijn prachtige liedjes. Cd nog niet beluisterd maar staat toch op mijn verlanglijstje.

wat is Daron Malakian dik geworden zeg

15 september komen ze in de Melkweg, het dak zal er wel afgaan...Het debut album van Scars klinkt erg naar de latere platen van SOAD, niet gek natuurlijk aangezien Daron muzikaal verantwoordelijk was voor SOAD...De teksten zijn hier en daar wat plat en kinderachtig, iets wat ik persoonlijk niet had verwacht. Voorlopig een goede zoethouder totdat SOAD samen weer een album opneemt..

Inderdaad.



Het enige wat ik van soad niet kon uitstaan was de zang van Daron. Daarom ga ik hem niet luisteren

Net als het album van Serj Tankian de moeite waard- pakkende songs met mooie zanglijnen. Iets minder metal dan System Of A Down en veel gestructureerder. Iedere song is de moeite waard, al ligt de eenvormigheid op de loer.

Ik vind het saai. Klinkt als een slechte System Of A Down kloon, zonder het expiriment, de gedurfdheid, de attitude, verpakt in slechte songs met veel potentie (dat is vaak het ergst om naar te luisteren) en bovendien voorzien van een productie die me niet aanstaat. veel te braaf

Zeer aangename plaat. Alleen doet het me toch afvragen of het allemaal wel waard was zonder SOAD.

Enorm goede plaat, met als hoogtepunten They Say, Serious en Stoner-Hate. (En toch nog even Whoring Streets vermelden. )

4****

Lijkt sterk op het album van Serj Tankian. Deze band heeft de betere songs, maar Serj is de betere zanger. De twee zouden eens moeten gaan samenwerken, dat zou iets moois opleveren. O nee, wacht eens even...

Supercalifragilisticexpialidocious is a word to me

Leuke plaat. Strak en vrolijk. Agressief en chill.
Een mix van van alles. Goeie dynamiek.

Vergelijking met SOAD is natuurlijk snel gemaakt.
Erg simpel om dat te zeggen want de sound van de gitaar is niet veranderd. Maar dat hoeft ook niet vind ik. Geheel nieuwe band!

Wat ik heel erg jammer vind is dat de Instrumental track samen met Hungry Ghost niet op dit album verschenen zijn. Voor Hungry Ghost kan je wel terecht op de japanse uitgave of de LP single van "They Say"... Beide tracks zijn echt de moeite waard en zouden zeker een verijking zijn geweest voor dit album...

Aardig album. Vooral 'Chemicals' is erg leuk.

Waar ik System of a Down over het algemeen vrij springerig en nerveus vind klinken, is het titelloze album van Scars on Broadway veel meer een album met liedjes met een wat conventionelere structuur. Dat betekent niet dat er niets gebeurt op "Scars on Broadway". Het gitaarwerk is behoorlijk divers. Van melodieuze gitaarlijnen tot stevige riffs. Ook het gebruik van toetsen zorgt voor een interessante dynamiek. De zang vind ik niet altijd even mooi, soms wat zeurderig. Ook vind ik het tekstueel ook niet allemaal even sterk. Toch vind ik "Scars on Broadway" een genietbaar album. Binnen het rockgenre niet hetgeen waar direct mijn smaak ligt, maar toch interessant genoeg om naar te luisteren.

Nieuwe plaat op komst: Dictator
20 juli 2018

Leuk!

Gisteren geluisterd tijdens een avondwandeling: erg sterk, oprecht en passioneel album. Soms mis je Tankian maar hij doet het zelf ook prima en het is echt wel anders dan SOAD zelf. 4****