Billy Idol - Idolize Yourself (2008)

weer een verzamelaar van Billy Idol, maar met 2 nieuwe nummers.
mis wel het nummer Scream (de eerste single van Devil's Playground),
maar ik denk dat we daarvoor Speed (van de Speed OST) hebben gehad.
eigenlijk leuk om de collectie compleet te houden, maar voor wie
nog geen Billy Idol album bezit is dit een lekkere kennismaking.

Gekocht bij cdwow voor het mooie bedrag van €3.99.

Vroegah vond ik dit maar een rare snuiter.. ruig uiterlijk, terwijl de muziek wat gladjes klonk... (voor het uiterlijk wat ie meedroeg)

Na eyes without a face voor het eerst gehoord te hebben toch meer interesse gekregen in de muziek... Maar het blijft toch beperkt tot de singles.. en deze verzamelaar is daar ideaal voor!

Tot en met track 10 erg lekker, en bacl to memory lane.. daarna nog wel aardige tracks, maar spreken me lang niet zo aan als de 1e 10...

Ok, de cover van L.A. woman is ook erg goed te pruimen

Maar wat wil je voor 4 euro

Ik ben er blij mee!!

Billy Idol was een 80's icoon . Speelde hij een rol of was het echt zo'n rauwe gast ?
In ieder geval kwam hij als geroepen tussen al de New Romantic's .
Billy nam nog het laatste restje punk mee , wat er dan nog van over was .
De singles waren prima , zonder meer ook wat gladjes , maar in ieder geval pakkend en herkenbaar .
Eigenlijk een prima verzamelaar die de hoogtepunten keurig op een rijtje heeft en zelfs de minder succesvolle periode ( vanaf begin ''90'') belicht .

Mooi chronologisch, behalve 'Mony Mony'. Zo stom.

De beste en meest complete verzamelaar wat mij betreft! Persoonlijk vooral interessant omdat ik de cd/dvd versie heb en op die manier eindelijk alle clips op een dvd heb
Geweldig om die typische jaren 80 filmpjes weer eens te zien.
De nieuwe nummers zijn ook te gek trouwens! Gelukkig in dezelfde stijl als het fantastische comeback album Devil's playground!

IDOLIZE YOURSELF 2008

Kan een albumtitel meer hout snijden
dan deze zelfverheerlijking van mijnheer Idol?

Een handvol prachtige liedjes en een handvol opgeblazen rock pastiches
zaaien op elke verzamelaar van Billy tweedracht. Hier wordt de tracklijst nog eens
uitgebreid met twee nooit eerder verschenen nummers. Daar zat ik niet op te wachten.

Toch heb ik hem maar eens gekocht omwille van de extra dvd met de videoclipjes.
Mag ik even het hoofd schudden om zoveel leeghoofdigheid en zelfingenomenheid.
En toch blijft dat handvol prachtige liedjes mij boeien.

Dancing with Myself zweet door de speakers.
De collectie kiest voor een extended versie van Generation X.
Een pseudo punkband waar Idol in een vorig leven deel van uitmaakte.
In 1982 netjes gecoverd door de Vlaamse Kreuners als Ik Dans Wel met Mezelf.

Van Idols debuutplaat Billy Idol (1982) komt Hot in the City aanwaaien.
Een eerste lichtpuntje op dit dubieuze album. Stomende 80s synthpop zowaar.
Vrouwelijke backing vocalen vormen een constant ingrediënt in Idols sound.

Meteen daarna priemt White Wedding zich een weg naar mijn sluimerende rock 'n' roll hart.
Ook dit nummer is gewoon erg goed. Billy weet zijn katerachtige stemgeluid precies te doseren:
van ingehouden krols tot vervaarlijk gierend. Het geheime wapen heet Steve Stevens.
Bijzonder onderlegd gitarist, co-writer en uitbundige sidekick in de videoclips.

Rebel Yell heeft me opnieuw bij het nekvel. Heeft dat typische 1984 geluid
dat je ook in de single Love Is a Battlefield van Pat Benatar terugvindt. Benatar
zet in de bijhorende clip onbewust een vrouwelijke versie van Billy Idol neer.
Het gelijknamige album Rebel Yell (1983) is het visitekaartje van Idol.

En dan komt het moment suprême: Eyes without a Face.
God, wat ben ik verslingerd op die ballad uit de zomer van 1984.
Les yeux sans visage ... zingen de vrouwen in de achtergrond mee.

De perfect mix van synthesizers, melancholie en een knoert van een gitaarsolo.
Idol zingt ook opvallend netjes in het lied, al blijft hij in de clip bekken trekken.
Na geinponem Andre van Duin de meest scheve mond uit de showbizz.

Flesh for Fantasy neemt compositorisch wat gas terug.
Een aardig nummer, maar minder indrukwekkend, al lijkt het hitje
verdacht veel op All the Things She Said van Simple Minds.
Met de groeten van producer Keith Forsey natuurlijk.

Catch My Fall was de 4de single van Rebel Yell (1983).

To Be a Lover kondigde de opvolger Whiplash Smile (1986) aan.
Een erg aardige rocksong met een scheutje soul, maar zonder sterk refrein.
De ster van Idol was tanende in hitparadeland en ook de 2de single Don't Need a Gun
kon geen vuist maken. Hierop trekt Billy weer iets te gemakkelijk de powerpop kaart.

Gelukkig was er ook Sweet Sixteen, een klassieker zonder weerga.
Gek hoe dan plotseling dat ene nummer er weer bovenuit gaat steken.
Een geloofwaardige ballad met een meer akoestische benadering
en een ingehouden passie zoals Bruce Springsteen deed in I'm on Fire.

Daarna serveert Billy ons nog een live versie van het alom bekende Mony Mony,
een 60s klassieker van Tommy James & The Shondells en een US 1 voor Billy Idol.
Maar gek genoeg gaat deze compilatie voor de oudere studioversie uit 1981
toen Idol in de vorm van de Don't Stop EP zijn eerste solodaad verrichtte.

In 1990 kwam blonde Billy nog één keer terug met het aardige,
maar hoorbaar netter geproducete Cradle of Love en de Doors cover LA Woman.
Daarna lazen we vooral over Idol als hij weer in aanraking kwam met de autoriteiten.

Billy Idol, stoute jongen met een rebelse pose die zo ongeloofwaardig is
dat er volgens mij van hem dringend een action figure en een stripverhaal op de markt
moet komen. Maar dat handvol prachtige liedjes, daarvoor verdient hij een plaats
in mijn platencollectie. En als ik eens goed wil lachen, kijk ik naar zijn clipjes.

Toch jammer dat je alleen wil baden in herinneringen en meer recent werk gelijk afserveert als ' daar zit ik niet op te wachten'.

^ naar mijn idee toch niet zo heel raar, want het latere werk op dit album nodigt al niet meer uit om die moeite te nemen....

Beetje kort door de bocht. Koop dan de verzamelaars waar die nummers niet opstaan. Die zijn er genoeg namelijk.

^ook dat is een beetje kort door de bocht, want soms koop je cds wel eens blind, of luister jij alles voor je iets aanschaft?

Het is alleen maar een persoonlijke mening hè, vergeet dat niet. Als jij billy idol nog steeds interessant vind met zijn muziek van nu moet je dat vooral niet laten, maar als anderen daar anders over denken moet je dat ook gewoon accepteren.

Dat accepteer ik ook zeker wel alleen hoop ik mensen aan te zetten om het recentere werk van bands of artiesten (gaat me echt niet om Idol alleen hoor) te checken. Toegegeven; veel bands van 'toen' die nieuw werk uitbrengen vallen enigszins of geheel door de mand. Er zijn er echter ook genoeg die wel degelijk iets te melden hebben. Billy Idol behoort tot die laatste groep vind ik. Al moet ik daar wel bij opmerken dat ik ik dan Devil's playground bedoel en niet die miskleun van een kerstplaat

Dat is een feit,. met Duran Duran als heel erg goed voorbeeld met All you need is now

Nog niet gehoord moet ik bekennen maar ik zal 'm eens opsnorren.

Dit is een leukere verzamelaar als verwacht.

Paar leuke liedjes gemaakt deze Hunk Punk, nooit helemaal serieus genomen. Vond Chelsea en Generation X een andere league dan bv the Clash of the Damned. Dancing with myself is wel erg mooi. Een pretty face doet natuurlijk veel voor de verkoop.