Whitechapel - This Is Exile (2008)

Goed album. Toch wel een lichte vooruitgang op de vorige plaat die ook zeker heel degelijk was. Voorlopig geef ik em 3*. Weet echter wel zeker dat als ik em vaker hoor dat ie hoger gaat krijgen.

This was exile!!

Heerlijk als die zanger dat uit zijn keel krijgt. Doet het live ook erg goed.

lekkere pot new school death!
niks mis mee.

beetje in het straatje van Annotations of an Autopsy wat mij betreft

annotations zit toch meer in het grind-straatje, terwijl deze bijna pure deathcore is, niet?
maar ach, dat zijn details...

Yep, Annotations neigt toch meer naar de brutal kant van death metal, vergelijkbaar met The Partisan Turbine en Waking the Cadaver (moet je eens achter, Grindpad).

Dit is meer pure deathcore ja.

lekkere pure deathcore zonder pig squals.Father Of Lies beukt anders wel lekker door,ik vind het zelfs jammer dat ze het 'melodische'van Father Of Lies niet meer hebben gebruikt. *3,5

waarom dit specifiek deathcore is en Annotations dan weer niet, ontgaat mij volledig.
het lijkt wel alsof er steeds meer subgenres komen ook.

voor elke fokking maatsoort is tegenwoordig wel een naam bedacht.
als ee nband wat vaker stuiterd, is het tegenwoordig bijv ineens moshcore..

zucht... opa Grindpad wordt oud

Wat mij betreft is t beide deathcore. Ze voeren t alleen beide net wat anders uit. Niet elke deathcore band is t zelfde

Norbert heeft gelijk hoor, het is beiden deathcore, alleen haalt Annotations ook wat mosterd bij de brutal death. En ja, je wordt wat oud

na herbeluisteren kan ik er volledig mee akkoord gaan: Grindpad wordt oud!!

heel bijzonder vind ik het overigens allemaal niet.
en met allemaal bedoel ik die stroom bands ala Whitechapel, Suicide SIlence, Annotations etc.
Tuurlijk, het is bruut, het is levendig en dik geproduceerd.
Maar als je door de dikke drukke producties heen prikt, blijft er puur muzikaal gezien vaak niets over dat ECHT blijft hangen, dat de tand des tijds zal doorstaan.

dan bewijst een Cannibal Corpse op hun nieuwe CD toch maar weer waarom zij waarschijnlijk over 20 jaar nog steeds worden gewaardeerd en ik de kans groot acht dat veel van die nieuwe veel-geschreeuw-weinig-wol-jongens niet.

allemaal bands die het nu tijdelijk goed doen en later weer verdwijnen (ik denk aan een Coalchamber in de jaren 90)

Ik denk toch dat een aantal bands zullen overleven. Ik noem een All Shall Perish en een Despised Icon. Beiden bands die aan de vrij strikte grenzen toch een origineel element toevoegen.

Het leuke is dat zowel de (onbekrompen) death metalfans als de hardcorefans er wat mee kunnen. Deathcore bracht mij ook meer in de vele andere *core-genres.

ik volg Bennerd.

Dit soort metal is normaal niet aan mij besteed, maar zo af en toe kan ik naar deze wel luisteren!

Die breakdown in Messiahbolical

Dit heeft toch wel z'n momentjes... kan ik nog wel voor warmlopen, geloof ik. Ontzettend vette hoes ook!

Het laatste goede wapenfeit van deze deathcore-grootheden. Hier begon de shift naar reguliere death metal al, maar er zijn nog genoeg brute doodkoortrekjes te vinden om het erg boeiend te houden. De breaks in het titelnummer (inclusief gigantische bassdrop) of in het monsterstuk dat Messiahbolical is zijn om de vingers van af te likken en de band weet een dik geluid neer te zetten. Een stuk uitgebalanceerder en volwassener dan de debuutplaat, maar toch nog impulsief genoeg om van te genieten.

Want neen, deathcore mag niet doordacht zijn, dat neemt het fijne van het genre weg. Fuck nummers, we willen gewoon moddervette breakdowns met een diep gruntende of hels screamende zanger. Al de rest is een bridge naar de overdosis bassdrops. Niet nadenken, gewoon een open chord riff erbij gooien en een lelijk gezicht trekken.

Ik werk me in omgekeerde volgorde door het oeuvre van de band heen, dus van achter naar voren. Dan kun je goed horen hoe intens en bruut de deathcore in de beginjaren van de band was, vergeleken met het meer recente en iets meer melodieuze werk. Wat steeds constant is gebleven is de moordend strakke en productioneel loepzuivere aanpak van het songmateriaal, waardoor alles steevast op de rails blijft en bijzonder goed te verhapstukken is. Blijft een bijzonder goede band. Op naar het debuut!