Melissa Etheridge - Yes I Am (1993)

Dit album is 1 van haar meest commerciele albums (tezamen met Your little secret), maar dit album heeft wel een lekker rock gevoel, vooral de track All American girl komt dat gevoel goed naar voren. (lekkere rouwe vocalen)
Deze cd mag niet in je collectie ontbreken, zeker niet als je een Melissa-fan bent.

Beste nummer van deze cd is imo "Silent legacy".

zeker een leuk album, maar vind het heel wat minder dan "Never enough". Toch een aantal pareltjes...

Deze haalt het wat mij betreft net als de rest niet bij het debuut. Het klinkt hier allemaal net iets te "gelikt" maar ook hier staan toch een paar pareltjes op ( Silent Legacy, Ruins en Talking To My Angel ) .

De absolute topper in de catalogus van Melissa!! Hier valt alles geweldig samen. Ze weet een perfecte balans te vinden tussen rauwe emotie en commercie. Ze hanteert hier ook voor het eerst wat meer electrische gitaren op de voorgrond. Op eerdere albums was dat meer de akoestische gitaar. Prachtnummers zijn Silent legacy, Talking to my angel en Yes I am. Net als op Dance without sleeping van Never enough weet ze op deze nummers een sfeer te creëren waarbij het kippevel je op de armen vliegt! De relatief simpele bluesrocker I'm the only one vind ik ook erg goed en Come to my window is de grote hit die het helaas nooit is geworden (geloof ik). All american girl is volgens mij het meest heavy nummer dat ze ooit heeft opgenomen.

Erg sterk album.Wat Vielip zegt klopt wel.Alles kwam hier samen.Commercie en emotie gaan hier inderdaad hand in hand zonder een complete sell Out te worden.Fijn toegankelijk met een prima productie.Ik ga voor 4 sterren.

Wat vielip zegt. Kippenvel als ik deze cd hoor en dan zeker bij de nummers yes i am, taling to My angel en Come to My Window. Energie en melodie vast gemetseld door de rauwe breekbare stem van melissa.

Een mooi, goed, sterk en rockend album van Melissa. Daar waar haar eerste drie album een zachtere aanraking hebben en meer akkoestisch geörrienteerd zijn, maakt Melissa hier een stap naar een veel meer rockend geluid. Daar waar de voorganger Never Enough spreekwoordelijk meer 'zacht' aanvoelt, is dat op Yes I Am niet zo. De drums komen steviger naar voren, de electrische gitaar is prominenter aanwezig waarbij de gitarist voldoende ruimte krijgt om al steunend op Melissa haar slagritmes zijn solo's te spelen.

Sterk punt vind ik de aaneensluiting van de nummers. Het eerste tot en met vijfde nummers sluiten heel goed op elkaar aan, doch niet zoals je bij een concept album vaak hoort. Silent Legacy is mijn grote favoriet, een ontzettend sterk nummer over het opkomen van vrouw-zijn. (Ik meende te herinneren dat het ging over ver haal over kindermisbruik, maar de songtekst lezend lijkt dat wat minder). Mooie opbouw, mooie versnelling, verrassende vertraging om toch nog in de versnelling te komen. De wijze waarop dan I will never be the same het geruststellend gebaar erna symbolisch weergeeft.

Ik heb het album weer opstaan. Het valt op hoe goed het in elkaar steekt. De zang met passie, met kracht en waar nodig ingehouden of geruststellend.