Conor Oberst - Conor Oberst (2008)

Om de één of andere reden had ik me het idee in de kop gestoken dat Bright Eyes niks voor mij was: de nummers die ik er al van had gehoord, vond ik wat te hysterisch klinken. Maar misschien moet ik eens met een vers paar oren een Bright Eyes-album proberen want op deze "Conor Oberst"-plaat staan toch wel enkele bijzonder mooie songs. Daarom is het ook zo moeilijk voor mij om er een quotering op te plakken: naast die mooie, rustige liederen staan ook wat meer swingende stukjes waarbij de bal al eens wordt misgeslaan. Tenminste, dat dacht ik toch. Want hoe vaker ik er naar luister (en ik heb deze toch al aardig wat speeltijd gegund!), gaan de meer up-tempo nummers me steeds beter meevallen en begint de rek wat in de melancholische folk-liedjes te sluipen. Dat ligt ook wat aan mijn gehoor, dat eerst enorm snakt naar dit soort rustige muziek dat die als het ware wordt opgebrand. Toch is het nog altijd in de eerste plaat voor naakte parels als het ijzingwekkend mooie slotakkoord Milk Thistle dat ik mij nog eens aan een schijf van Bright Eyes ga wagen.