Carla Bruni - Comme Si de Rien N'Etait (2008)

Dat Carla Bruni (of moet ik nu Sarkozy zeggen?) als voormalig model een plaatje maakte dat nog leuk was ook is meegenomen maar dat ze als artiest blijkbaar een blijvertje is mag verrassend worden genoemd want dit is nu al haar derde album.
Het tweede album heb ik genegeerd omdat de liedjes in het engels werden gezongen en zo te zien is ze daar op dit album van teruggekomen want zo te zien is er nu nog maar eentje te vinden in de engelse taal en zo te zien ook een italiaans nummer.

In allerlei programma's op Radio 1 hoorde ik deze week flarden van dit album voorbij komen, Af en toe voorzien van leuke commentaren, zoals over de teksten die voor een president van 'la republique' af en toe toch licht pijnlijk zouden kunnen zijn.

Maar wat me nog het meest verbaasde was de muziek, die was af en toe gewoon zeer om aan te horen.
Bruni zelf klinkt als een frans hijgmeisje op leeftijd, maar heeft tegelijkertijd ook een mooie rauwheid in haar stem.
De begeleiding, een beetje bluesy, jazzy, was gewoon goed.
Toch maar eens serieus beluisteren

lang niet slecht hoor! mooie nummers, wat mij vooral stoorde om niet meer 3,5 en dus middenmoot te geven: ik hoor toch veel kopieerwerk, you belong to me is bijvoorbeeld net 'just the way you are'. Toegegeven: je kan het slechter kopiëren of een slechter nummer uitkiezen, maar toch....

Verder stoorden me de fade-outs enorm: je kan al eens een nummer zou laten eindigen, maar deze plaat kent haast geen andere eindes. Dat zorgt er wat voor dat nummers doodbloeden.

Maar verder veelal prima songs en een erg mooie stem. Nog wat schaven en misschien wordt de liefde toch nog groter! Voor deze 3,5* dus.

Ben het met Timhardt eens dat de fade outs storen. Maar haar stem is bijzonder mooi. Ik snap nu waarom het ergens als slaapkamermuziek werd bestempeld.
Ik kende haar alleen van het modellenwerk maar deze cd smaakt naar meer. Nu nog op zoek naar vertalingen van de teksten. Die klinken goed maar mijn Frans is te langzaam om het te volgen.

Laat ik het nou niet over haar populaire geliefde hebben...
Erg mooie muziek, had zelf nog nooit van haar gehoord omdat ik niet zoveel luister naar Franse Popmuziek. Vooral ' Notre Grand Amour Est Mort' spreekt me wel aan.

3,5*

ze hijgt te veel.

Ze laat zich wel weer van haar intellectueel verantwoorde kant zien hoor. Na een cd met Engelse gedichten (No Promises) verwijst ze ook hier weer graag naar literatuur van het betere soort (Proust, Houellebecq). Maar haar stem blijft fraai en de begeleiding is weer gepast terughoudend. Die Sarko is toch maar een bofkont

Prachtige cd!
Ik moest er wat ingroeien, al vond ik het van het begin wel heel mooi. Maar het is echt prachtig!Il Vecchio e Il Bambino en L'Amoureuse zijn mijn persoonlijke favorieten maar voor de rest ook alleen maar pareltjes.

4.5*. Op dit moment ben ik licht verslaafd.

Verhoogd naar een 4. Zoals swoon zegt, je moet er inderdaad ingroeien.