Amaseffer - Exodus: Slaves for Life (2008)

Ik geef niet gauw een vijf! metalliefhebbers ga dit beluisteren. Sterker nog beleven. oosterse geluiden perfect in de metal geïntegreerd. Vanaf de eerste minuut tot het einde geen moment hoeven te vervelen. Velen instrumenten komen langs.
Mensen die van Tool houden moeten dit eens beluisteren.

Top top top. ik denk de beste cd van 2008. Dit is pas hun eerste cd. Ze komen uit Israel. Over een paar jaar spelen zij op alle grote metal feesten. luister en bestel deze cd.

Helemaal geweldig

Tijdens een pm-wisseling met fox_bert (waar hij de hoes niet helemaal goed had ingevoerd en of ik kon helpen dit te verbeteren) kwam ik terecht bij dit album. Inderdaad best een mooi hoesje dus dat moest gefixed worden.
O ja 'het was een geweldig album' kreeg ik als extra toevoeging. Maar daarbij viel ook de naam Tool en toen wist ik al dat dit dan niet aan mij besteed kon zijn. Progrock is ook niet mijn ding dus weinig reden om er verder eens wat mee te gaan stoeien.
Toch besloot ik om de myspace-pagina op te snorren en dat was genoeg aanleiding om het hele album te beluisteren. Want een mix van stijlen waarin ook wat etnische klanken te beluisteren zijn trok me toch wel.
Slaves for Life schijnt deel 1 te zijn van een trilogie die onder de naam Exodus valt. Een bijbelse link dus (oei: reden om alweer wat sceptischer te worden).
Toch weerhield het me niet om aan dit epische film-achtige avontuur te beginnen. De eerste tonen op Sorrow geven het gelijk al een mystiek sfeertje mee: je waant je direct in oosterse sferen met dank aan de filmische toonzetting.
Dit zet zich voort in het intro van Slaves for Life. Het lijkt wel of ik de film Gladiator ben vergeten af te zetten! Gelukkig wijzen de metal-gitaren me op het feit dat dit niet zo is. Mats Leven (ex-Yngwie Malmsteen) verzorgt de vocalen. En als ik dit dan zo hoor denk ik 'metal'? Dat valt toch wel mee eigenlijk? Okee, ik ben geen echte kenner, maar dit is wel heel erg toegankelijk en hier kunnen zelfs score-liefhebbers wel mee uit de voeten. Alsof je naar een film over Moses zit te kijken en eigenlijk vind ik dat wel een compliment want het wil wel zeggen dat ze de muziek erg levendig weten te houden met dank aan de mix van rock, score en etnische instrumentatie.
Birth of Deliverance gaat wederom als echte filmmuziek van start. Het neemt lekker de tijd door over de 10 minuten heen te gaan maar verveelt mij nergens.
Midian gaat sprookjesachtig van start en neemt de tijd door ruim 11 minuten te duren. Als je nu niet bent meegezogen in deze 'film' dan kun je beter maar afhaken, iets wat ik absoluut niet meer van plan ben want het boeit mij enorm en daar zijn de oosterse klanken de grootste veroorzaker van: het geeft de muziek net dat beetje meer waardoor ik dit zeer goed kan waarderen.
Dit nummer is behoorlijk avontuurlijk en gaat echt alle kanten op: als in een achtbaan slingert het je rond van schreeuwerige stukken met vette riffs naar uiterst lieflijke klanken.
Op Zipporah horen we allerlei geluiden met daaroverheen schitterende zang. Het is het meest oosterse nummer van allemaal, alsof Ofra Haza weer onder ons is. Een prachtig stukje muziek horen we hier.
Het bijbelse verhaal van The Burning Bush ken ik als niet-gelovige nog wel (er is toch wel iets blijven hangen van mijn katholieke opvoeding blijkt). Ik kan in herhalingen gaan vallen maar het nummer borduurt prima voort op alle vorige nummers. Misschien goed om te melden dat de prima gitaarsolo verzorgt wordt door Yuval Kramer.
Ook het verhaal rondom de Wooden Staff is bekend. Stevige gitaren domineren hier wat meer met daaroverheen een gitaarsolo. Vervolgens komen daar hebreeuwse (?), fluisterende vocalen doorheen en dit blijft het hele nummer een soort dans tussen deze partijen waar aan het eind nog een koortje wordt opgevoerd.
Return to Egypt is aanmerkelijk korter in lengte en vind ik hierdoor haast bijna een intermezzo, maar dan wel een uiterst mooie.
De Ten Plagues zijn in een aantal films al een aardig uitgangspunt geweest om daar een entertainend verhaal omheen te bouwen. Amaseffer doet het met muziek. Hier en daar mag het weer even lekker loos gaan.
Het laatste nummer van dit eerste deel van Amaseffers Exodus heet Land of the Dead. Ook dit nummer bevat weer de elementen die ik hiervoor heb beschreven en is daarmee een uitstekende afsluiter van een album waar ik eigenlijk door een foutje van user fox_bert op terecht ben gekomen.
Laat ik zeggen dat ik er enorm van genoten heb. Ik ben wel te porren voor deze pracht en praal. Het kan niet grootser wat mij betreft.
Voor mij zeker ook genoeg reden om dit aan te schaffen want dit verdient zeker een plaats in mijn cd-kast.
Meer dan een uur genieten van één groot avontuur: sluit je ogen en waan je middenin deze oosterse trip.
Ik zet in op een dikverdiende 4* met de verwachting dat hier snel wel eens een halfje bij zou kunnen gaan komen.

En dat hoesje? Inderdaad mooi net als de website van de band.

scoort ook goed in de revieuws (bv. 95/100 bij zware metalen) en de website ziet er ook goed uit. http://www.amaseffer.com/index2.htm
fraaie aanwinst in de progscene.

Grappig, kolonisten-metal. .

Die houden we er in
En het halfje extra doe ik er nu al gewoon lekker bij.


Ik ken de hele site niet maar wat grappig om te lezen dat ook hier de naam Ofra Haza voorbij komt!

goed gedaan aERodynamIC
En dat te bedenken dat dit pas hun eerste cd is.
Als hun nog meer gaan groeien, wat gaat er dan wel niet komen. Want dit overtreffen. pfuh ga er maar aanstaan.

Dank je: waar die pm toch voor heeft gezorgd he!
Absoluut schitterend album en nu ik het op cd heb is het extra genieten van de kwaliteit en het bijbehorende artwork.
Altijd fijn als er in een muziekjaar zo'n onverwacht debuut verschijnt waar je helemaal in op kunt gaan.

Ambitieus, complex album dat op originele wijze vorm geeft aan het idee van een progressieve conceptplaat. Gelukkig verdrinkt het geheel niet in pretentieus geneuzel en blijft alles aangenaam luisterbaar. De kwaliteit druipt er werkelijk vanaf en alles is tot in de puntjes verzorgt. Waarom dan toch geen vier sterren? Tja, ik mis een beetje de songs met een kop en een staart en het arabische gekweel gaat op den duur ook wat tegenstaan. Niet alle songs zijn daarnaast even sterk; vooral in afsluiter Land Of The Dead komen nogal wat conceptalbum-cliché's langs, zoals het onvermijdelijke meezing-koor. Het merendeel van de songs is gelukkig erg sterk, met het zware Midian (inclusief kort-maar-krachtige gastrol van Arch Enemy schreeuwlelijk Angela Gossow) als absolute uitschieter. Ik kijk nu al verlangend uit naar de opvolger.

Leuk bedacht, mooi uitgewerkt. Het klinkt me alleen allemaal net even te gelikt. Komt niet oprecht over. De zang is sowieso niet in orde. Ook hier moet ik soms denken aan het Songfestival, daar zouden ze niet misstaan.

Nee inderdaad een typisch songfestival geluid

Zeer knappe plaat. Een beetje Therion meets Orphaned Land qua muziek. Bij momenten net iets té veel van het goeie zodat het wat geforceerd overkomt, desalniettemin vrij uniek qua concept.

Klinkt een beetje als Ark, met Jorn Lande destijds, desalniettemin is dit een erg knap plaatje.

Zeer leuk album met een geslaagde combinatie van orientaalse melodieën en metal. Het enige dat een beetje stoort en het album van het sublieme weerhoudt is de bonjovi stem.

Ik vind hem geweldig! Ik vind trouwens de zang juist een van de sterke punten, zowel de machtige strot van Mats Leven als de oosterse jengelpartijen, al besef ik dat de een daar wat langer tegen kan dan de ander. De gastrol van beide zangeressen (Angela Gossow van Arch Enemy en een onbekende Israelische zangeres) zorgen voor de hoogtepunten van de plaat. Ook het koor op het einde is subliem (hoezo cliche??). Ook de songfestival-opmerking kan ik niet helemaal plaatsen. Anyway: 5 sterren, vanwege de briljante sfeer die er geschapen wordt en omdat ik rock, metal, oosterse invloeden en soundtrack-achtige elementen nog nergens zo goed gecombineerd heb horen worden.

Shame!

Mooi album, inderdaad wat gelikt, maar daar stoor ik me niet aan. Waar ik me wel aan erger, zijn die albums die altijd tegen de maximale capaciteit van de cd aanzitten (hier 77 min.). Ik zet albums vaak als geheel op, en dan is het boven een uur eigenlijk al een lange zit. Knappe band, die mij die hele tijd weet te boeien. Die is er op Cult of Luna na dan ook niet.
Ook Amaseffer niet.

Laat ik vooruit zeggen; ik had vooraf hoge verwachtingen van dit album. Ik beweeg mij op diverse forums en de jubel die dit album ten deel viel was ongekend.
Ik draai het nu enkele weken en weet eigenlijk nog niet wat ik er van vind. Laat ik voorop stellen, dit is een goed geproduceerd debuut, petje af voor de makers. Het klinkt idd allemaal erg gelikt, maar dat bedoel ik positief. De link die met het songfestival word gelegd is in mijn optiek onzin, ik zou niet weten op welke manier. De muziek is boeiend, doet mij soms zelfs denken aan Penumbra, afwisselend en zeker op hoog niveau gemaakt. Ik hou erg van orkestrale muziek dus dit zou mij moeten liggen……

Maar wat staat mij dan tegen?.....

Het is voornamelijk de zang van Mats Leven. Begrijp mij niet verkeerd; er is niets mis met hem en zijn stem, ik vind het alleen niet goed gekozen op dit conceptalbum. Op één of andere manier klikt de zang niet met de muziek. Ik kan het verder ook niet beargumenteren, maar het klinkt niet lekker “af” met zijn stem. Er zit iets teveel dramatiek in, het is te scherp en het past in mijn ogen ook niet bij de uitstraling van de muziek. Ook beginnen de oosterse invloeden mij op een gegeven moment te storen. Het is net even te veel allemaal. Wat ik wel weer heel goed vind, is de meer dan uitstekende geluidseffecten. Erg professioneel opgenomen en het is of je in een film zit.

Ik ga dit album zeker nog een paar kansen geven, maar of hij ook in mijn top 3 van beste albums van dit jaar komt, is klein….

Als je dan bekijkt dat men bij Amaseffer oorspronkelijk Andy Kuntz (VandenPlas) als lead singer wilde gebruiken ben ik in ieder geval blij dat ze bij Mats Leven zijn uitgekomen.

Ik ben eigenlijk wel benieuwd wat voor type zang diegenen die niet zo blij zijn met Mats Leven op deze plaat hadden willen horen.

Voor mij is hij in ieder geval perfect!

Zoals Auvernia hebben deze kerels een geweldige toekomst tegemoet gaande. Gewoonweg fantastisch om te luisteren.

Oeps. Had ik hier nou serieus nog niet op gestemd?

Laatst nog eens opnieuw gedownload. Heb er wel vier sterren voor over denk ik, het is gewoon 'af' en bij een conceptplaat geeft dat een finishing touch die een voldaan gevoel oproept. Daarbij is de muziek natuurlijk ook gewoon doordacht en mooi.

Helemaal mee eens, juist de stem van Leven komt hier geweldig tot zijn recht. Maar dat is mijn persoonlijke mening uiteraard.

En voor een cd met 77 minuten speeltijd verveelt het eigenlijk geen seconde. Ik zet hem nog maar eens op...........

Al 4 jaar is het stil rondom Amaseffer terwijl ze toch een drieluik zouden uitbrengen!
Het schijnt dat ze vertrokken zijn bij hun platenlabel en zulke dingen veroorzaken meestal vertraging net als het opnemen van soundtracks voor films.
Gelukkig schijnt When the Lions Leave Their Den binnenkort uit te komen. Afwachten dus maar.

Ik ben benieuwd, ik blijf Slaves for Live een erg goed album vinden.

Euhm, wtf:
Whenlionsleavetheirden.com

Zal wel niet meer komen, dat 2e album