Sacrilege - Lost in the Beauty You Slay (1996)

Deze week het Metal Album van de Week.

Prima metal in de typische jaren negentig-Gotenborgstijl (hoe schrijf je dat eigenlijk precies?). Maar meer dan prima is het wat mij betreft eigenlijk niet. Deels ligt dat aan mij, ik vind At the Gates ook niks aan, maar deels heb ik ook maar weinig het idee dat Sacrilege ergens echt in uitblinkt. Drie sterren omdat het zeker ook niet slecht is.

Dit vind ik zeker niet slecht. Klinkt best lekker en het is beslist geen lange zit. Stem zal nog volgen, maar een lekker geluidje heeft dit Sacrilege.

Nergens door mij te vinden op het www maar gelukkige brengt Grooveshark soelaas. Ik ben hier blij om hoewel de zang (twee zangers!) nog moet wennen na een aantal luisterbeurten. Ik heb het meer voor de zang van Daniel Svensson. Wel ben ik tevreden met de muziek van het tot nu toe jongste album van deze ronde in HMAvdW. Lekkere bassdrums met een lekker tempo en fikse gitaarpartijen, ik mis niet echt solo’s. Frozen Thoughts en Fettered in Shackles of Light vind ik hierop de smakelijkste nummers. De melodie werd gelukkig voor mij niet uit het oog verloren, hoewel het loodzwaar is. Het laatste instrumentale nummer vind ik een toffe afsluiter. Ontdekking voor mij.

Ik vind dit best een aardig plaatje. Lekkere old school death metal uit Scandinavië. Melodieus, maar niet te. Daarnaast heeft de zanger(s) best een goede strot. Leuk bandje!

Bij mijn eigen inzending voor het Metal album van de week heb ik, een half jaar na dato, nog steeds geen stem geplaatst. Tijd om daar eens verandering in te brengen.

Sacrilege maakt melodieuze death metal. Geen verrassing, aangezien de band uit Gotenburg komt en dit album in de late jaren ’90 is opgenomen. De zang wordt op de eerste drie nummers gedaan door Michael Andersson, op de volgende 5 door Daniel Svensson. Het album wordt afgesloten door een instrumentaal nummer, dat ik maar matig interessant en te lang vind. Svensson’s stem neigt naar een grunt, terwijl Andersson het bij een scream houdt. Mijn voorkeur ligt bij de vocalen van Svensson, en dat maakt die nummers wat mij betreft ook de beste van de plaat.
Qua muziek is het redelijk lompe Gothenburgmetal dat de klok slaat. Het is niet het beste album ooit gemaakt in deze stijl, maar het eindresultaat mag er zeker zijn. De interessantste nummers zijn ‘Fettered in Shackles of Light’ en het titelnummer.

Wellicht had hier meer ingezeten als de beide zangstemmen gebruikt zouden worden om wat meer contrast in de nummers aan te brengen, maar voor nu houd ik het bij vier sterren.

4.0*