Mylène Farmer - Point de Suture (2008)

Ben eens benieuwd hoe deze cd zal klinken, Dégénération vind ik al niet slecht, een beetje Mylene Back to the 80's, deed me denken aan Allan & Sans Logique. Vanaf Donderdag wordt de videoclip Dégénération vertoond op de Frase zenders ...

De hoes is wel lelijk. Voor een dame die zo mooi oogt, zie ik haar liever op de hoes staan. Dat Björk zo'n hoes kiest, lijkt me meer normaal. Dus een nieuw album van deze Franse femme fatale? Hoera!

Mylene is prijzig. Nergens kan je haar albums aan een aanvaardbare prijs kopen, ook niet via internetwinkels. Ze is het wel waard, maar leuk is anders. De dvd van 'Avant Que l'ombre' weiger ik echt aan te schaffen voor ruim 26 euro, pfff. En deze staat ook al zo duur geprijsd in de voorbestelling.

Het album is al gelekt zag ik. Heb hem gedownload via mininova torrent site. Is een goed album, veel afwisseling. Ik ga hem zeker nog aanschaffen.

het laatste nummer duurt eigelijk 12:15 minuten en bestaat uit het nummer zoals hier vermeld, een minuut of wat met niets en dan nog een versie van avé maria.
vreselijk... die hiden tracks, nooit begrepen wat ze daar nou precies mee willen bereiken, is gewoon cd vervuiling.

verder is dit een zeer herkenbaar album, mylene farmer op haar best, tres bien.

Met afstand het slechtste album van Mylene Farmer. Af en toe irriteert ze me op dit album zelfs. De hidden track Avé Maria is niet om aan te horen. Wat een kattegejank. Er staan nog wel een paar aardige nummers op zoals Appelle mon Numéro. Vandaar nog een 3*

persoonlijk vind ik dit album wel goed van Mylene. Vooral de Sextonik & c'est dans l'air vind ik heel mooie dance nummers. Ook het duet met Moby : Looking for my name is geslaagd te noemen. de ballades spreken me dan minder aan , point de suture & si j'avais au moins ... lijken wel afdankertjes uit de Avan't que l'ombre cd

Wat een teleurstelling! Ik vind Mylène Farmer op deze cd teveel lijken op Madonna, die met populaire deuntjes in de markt probeert te blijven. Doe mij maar de 'ouderwetse' Mylène.

Leuk album, met mijn favoriete Mylène Farmer nummer aller tijden: Si J'avais Au Moins... Mijn tweede favoriet is C'est Dans L'air.

Toen ik vorige zomer een week in Parijs op vakantie was kwam Paradis Inanimé om de haverklap op tv. Het was een fantastische vakantie en deze plaat doet me daar steeds aan terugdenken.

Vanaf dit album is een duidelijk keerpunt in de carrière van Mylène te zien. Ze ging voor minder artistieke uitingen en meer nummers die duidelijk gericht waren om te scoren in de club. Het is dan ook niet zo verbazingwekkend dat alle vijf de singles van dit album #1 hits werden in Frankrijk.

Ik wil graag beginnen met de afsluiter want 'Si j'avais au moins revu ton visage' is zonder twijfel één van de beste/mooiste nummers die zij in haar - nu 30 jaar lange - carrière geschreven heeft. Deze emotionele ballad was tevens de derde single en is, wonderbaarlijk genoeg, het nummer van haar dat het langst in de Franse top50 genoteerd stond.
Er staat verder op het album nog één andere ballad, namelijk 'Point de Suture'. Ook een leuk nummer maar valt een beetje in het niet bij 'Si j'avais au moins...'.

Over de samenwerking met Moby ('Looking for My Name') heb ik eigenlijk niets dan slechts gelezen maar persoonlijk vind ik het wel een geslaagd nummer. Minder pakkend dan hun eerdere duet 'Crier la vie' maar het mag er zeker weten.
'Paradis inanimé' is ook een nummer dat duidelijk anders is dan de rest. Het doet een beetje denken aan haar ruigere periode uit de tijd van 'Anamorphosée'. Dit nummer is één van mijn favorieten van het album. 'Appelle mon numéro' is een ondeugend nummer dat ik pas na een behoorlijk aantal keer beluisteren echt kon waarderen. Het leukste deel van het nummer is dan helaas weer net uit de single versie gehaald.

Wat er verder nog overblijft zijn sterk electronic beïnvloede nummers en voornamelijk stampers. 'Sextonik' gaat over sekstoys (beetje veel herhaling maar toch verslavend) en 'C'est dans l'air', het meest pakkende nummer van het album, is erg ironisch geschreven.

Over het geheel is het een album wat aardig in elkaar steekt maar waarbij ik uiteindelijk wel met een gevoel van 'ik wil meer/was dit het?' achter blijf. Ik hoor haar werk dan toch liever wat minder plat. Helaas ging het op haar volgende album 'Bleu noir' pas echt fout!

Musicboy is al even niet meer aanwezig geweest op het forum en zal het dus niet lezen.

Voor andere Farmer fanboys, het label Stuffed Monkey heeft verschillende heruitgaven, elk in een box set voor een lage prijs. Ze bevatten een extra cd met de instrumentale tracks. De cd's zitten in een papieren bedrukt hoesje. Kwaliteit van de box en hoesjes is niet bijzonder. Gewoon oké. En er zit een tekstboekje bij.

Ik vond de vier albums die ik nog miste uit de discografie en betaalde er 13 euro 't stuk voor in de Fnac.

Mylène Farmer - Point de Suture