Mylène Farmer - Point de Suture (2008)

Vanaf dit album is een duidelijk keerpunt in de carrière van Mylène te zien. Ze ging voor minder artistieke uitingen en meer nummers die duidelijk gericht waren om te scoren in de club. Het is dan ook niet zo verbazingwekkend dat alle vijf de singles van dit album #1 hits werden in Frankrijk.

Ik wil graag beginnen met de afsluiter want 'Si j'avais au moins revu ton visage' is zonder twijfel één van de beste/mooiste nummers die zij in haar - nu 30 jaar lange - carrière geschreven heeft. Deze emotionele ballad was tevens de derde single en is, wonderbaarlijk genoeg, het nummer van haar dat het langst in de Franse top50 genoteerd stond.
Er staat verder op het album nog één andere ballad, namelijk 'Point de Suture'. Ook een leuk nummer maar valt een beetje in het niet bij 'Si j'avais au moins...'.

Over de samenwerking met Moby ('Looking for My Name') heb ik eigenlijk niets dan slechts gelezen maar persoonlijk vind ik het wel een geslaagd nummer. Minder pakkend dan hun eerdere duet 'Crier la vie' maar het mag er zeker weten.
'Paradis inanimé' is ook een nummer dat duidelijk anders is dan de rest. Het doet een beetje denken aan haar ruigere periode uit de tijd van 'Anamorphosée'. Dit nummer is één van mijn favorieten van het album. 'Appelle mon numéro' is een ondeugend nummer dat ik pas na een behoorlijk aantal keer beluisteren echt kon waarderen. Het leukste deel van het nummer is dan helaas weer net uit de single versie gehaald.

Wat er verder nog overblijft zijn sterk electronic beïnvloede nummers en voornamelijk stampers. 'Sextonik' gaat over sekstoys (beetje veel herhaling maar toch verslavend) en 'C'est dans l'air', het meest pakkende nummer van het album, is erg ironisch geschreven.

Over het geheel is het een album wat aardig in elkaar steekt maar waarbij ik uiteindelijk wel met een gevoel van 'ik wil meer/was dit het?' achter blijf. Ik hoor haar werk dan toch liever wat minder plat. Helaas ging het op haar volgende album 'Bleu noir' pas echt fout!