MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Extreme - Saudades de Rock (2008)

mijn stem
3,46 (26)
26 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Open E

  1. Star (4:11)
  2. Comfortably Dumb (4:44)
  3. Learn to Love (5:27)
  4. Take Us Alive (3:23)
  5. Run (4:41)
  6. Last Hour (5:37)
  7. Flower Man (3:53)
  8. King of the Ladies (4:22)
  9. Ghost (4:58)
  10. Slide (4:35)
  11. Interface (4:34)
  12. Sunrise (6:14)
  13. Peace (Saudade) (6:37)
  14. Americocaine [Demo 1985] * (3:40)
  15. Mr. Bates [Demo 1986] * (3:20)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 1:03:16 (1:10:16)
zoeken in:
avatar van Ronald5150
3,5
Deze comeback van Extreme bevat alle elementen die ik van deze band verwacht: de catchy refreinen, de koortjes en natuurlijk het geweldige gitaarwerk van Nuno Bettencourt. Toch is er wel iets anders vind ik ten opzichte van het verleden. "Saudades de Rock" klinkt wat volwassener en wat minder cheesy dan sommige eerdere liedjes/albums van Extreme. Gary Cherone is gewoon een goede rockzanger. Ik vind zijn stem dan ook meer overtuigen in de wat hardere nummers. In de meer ingetogen liedjes komen zijn zwakheden wat eerder bovendrijven. "Saudades de Rock" overtreft mijn verwachtingen, krijgt dus gewoon een dikke voldoende en is een zeer genietbaar en prima rockalbum.

avatar van OzzyLoud
4,0
13 jaar na hun laatste werk komt dan tot mijn verrassing Saudades de Rock uit......En wederom zijn de heren erin geslaagd om nummers uit de brengen van goed tot sterke composities. Over de hele linie is het niveau hoog. En dat geld eigenlijk voor al hun albums die ze hebben uitgebracht, nergens kan je ze betrappen op missers of fillers (of het zou When I First Kissed You van Pornograffity moeten zijn). En dat kunnen maar weinig bands hun navertellen.....
Wat wel veranderd is dat de harde funkrock meer plaats heeft gemaakt voor "mainstream" rock en dat zou je jammer kunnen vinden. Alleen Comfortably Numb, Learn To Love en Slide zijn nog de echte funkrock tracks. Daarentegen staan er wel 2 geweldig wonderschone ballads op die niet voor elkaar onder doen. De pianoballade Ghost met prachtig sterke vocalen van Gary Cherone. Dit in tegenstelling tot het meerderheid van de nummers toch niet helemaal goed bij stem is. De ander sterke tranentrekker is Interface met typisch van haleneske gitaar getokkel, prachtig allemaal!
En Nuno blijft natuurlijk wel een lust voor het oor, man man man wat kan hij heerlijk spelen!
Dan eindigt het 5e werkstuk met het rustige sfeervolle Peace (demo daargelaten). Wat je met een stemmig vredegevoel achterlaat .
Een paar jaar geleden heb ik ze nog in Tivoli mogen aanschouwen en het was weer een waar feest. Hopelijk kan ik ze nog een keer meemaken,want ze zouden bezig zijn met een nieuw album.... nu maar hopen dat het corona shit volgend jaar op zn einde loopt........

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 17:38 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 17:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.