Neuronium - From Madrid to Heaven (1988)

Dit live album van Neuronium heeft jaren gegolden als een soort standard hoe een concertregistratie op een geluidsdrager kan komen. Deze status kreeg het om dat de productie erg puur klonk, waardoor er een gevoel ontstond dat er in de studio nauwelijks wat aan gedaan was.

Het concert wat op dit album is te horen werd op 3 oktober 1987 opgenomen in het planetarium te Madrid. Na een korte introductie door mevrouw Sanchez zijn er krekels te horen waarna de Neuronium-sound langzaam op gang komt. Na een paar minuten klinkt het al behoorlijk spannend. Heel even zijn er geluiden te horen die me doen denken aan een tekenfilm, waarna er rustige sfeer volle muziek is te horen. Het doet mij denken aan wijdse landschappen. Part 2 begint met het geluid wat aan klokken doet denken. Hierna is iets te horen waar ik althans wat melancholisch van wordt.

Het begin van Part 3 zit tegen de stilte aan, maar zodra het op gang komt krijg ik het gevoel of ik op weg ben ergens naar toe. Lekker muziekje aan en haast niemand op de weg. Hooguit wat vrachtwagens. Genieten dus van het uitzicht. De laatste live-track op dit album begint met klanken die mij doen denken aan ergens heel hoog in de bergen zitten. De fluit tonen versterken dit gevoel nog eens. Zodra er naar enige tijd wat ritme bij komt krijg ik het gevoel of er langgerekte landschappen aan mij voorbij trekken.

Met een korte studio versie van Part 3 belsluit dit zeer behoolijke album van Neuronium. In de afgelopen dikke vijftig minuten heb ik heel wat aangenaams gehoord. Het is dan niet helemaal top, maar volgens mij wel met de nodige zorg gemaakt.