Kane - As Long as You Want This (2000)

Ik vind dat op dit album wel een aantal mooie nummers staan. "Can you handle this" "Damn those eyes" "I will keep my head down" zijn prima nummers. Ik heb deze CD maar draai 'm niet veel. Ik ben ook een keer naar een concert geweest. (Eind 2003, nog voor Guusje Nederhorst overleed) Ik vond het een prima concert, heb toen erg genoten. Vooralsnog geef ik het album een:

-3-

@ Madonna

Jij hebt zojuist de enige goede nr's op dit album inderdaad opgenoemd. Vooral I will keep my head down, wat eigenlijk wel het beste Kane nummer is. Verder ben ik overigens ook geen groot fan deze band.

Where Do I Go Now, I Will Keep My Head Down en Taurus vind ik de betere tracks van dit album. Ik vind het tegelijk ook het beste album van Kane.

Het is zeker hun beste album, daarna ging het echt bergafwaarts.

dit is echt het beste album van kane.

Dit album is zeker commercieel, en ik ben bekend met het feit dat de meeste alternatieve muziekliefhebbers niet gecharmeerd zijn van het gladde karakter van deze band. Dat ben ik ook niet, maar ik moet toch wel een uitzondering maken bij een moment: Die gitaarsolo van Dennis op het nummer Taurus. Die solo is echt een killer, gewoon bruut. Elektrostatisch, hypnotiserend, energiek. Het is alsof die solo stroom geeft. Die kerel heeft talent! En dan al die kritiek. Hij zit gewoon hoog in de boom, met een ubervisie.

Deze versie van Waiting, Waiting vind ik ook vet.

http://nl.youtube.com/watch?v=SseLJrI0TyI

Nouja, niet zo heel lang dus.

Ten tijde van deze release vond ik de band nog aardig, maar laatst had ik Damn Those Eyes weer eens gehoord en die hete aardappel in Dinand's keel is hier hilarisch. Nog véél erger dan nu.

Afschuwelijk overhypete band dit. Dit is allemaal zo zielloos en standaard. En die stem is echt te erg.

Kane wordt verguisd, afgeschreven en weggezet als waardeloos. Ik ben geen fan van Kane en ook niet van Dinand, maar de algemene mening die ik proef deel ik toch echt niet. Althans niet als het om deze plaat gaat. Want daar gaat het tenslotte toch om, de muziek. "As Long As You Want This" is een aardige rockplaat geworden, met een aantal sterke songs, maar toch ook een aantal zwakke. De bekende nummers zijn iets te glad en hebben niet echt een eigen geluid. Ze klinken lekker weg op de radio, maar ook niet meer dan dat. Aan de andere kant zijn "As Long As You Want This", "I Will Keep My Head Down", en met name "Taurus" goede songs.

Niet onaardig debuut van Kane, maar ook geen topper. Over het geheel genomen kom ik niet op een voldoende, maar echt slecht kan ik dit ook niet noemen. Ik heb veel slechtere platen gehoord. Persoonlijk vind ik dat Kane met "Fearless" uit 2005 een mooie plaat heeft afgeleverd. Dinand schrijft het verlies van Guusje van zich af en dat levert mooie liedjes op. Dat bewijst maar weer dat ellende leidt tot mooie muziek, ook in het geval van Kane.

Muzikaal weinig mis mee, stem van dinand is ook niet mijn favoriet, maar staan toch een aantal goeie nummers op zoals Where Do I Go Now.

Eigenlijk niet eens slecht, hier was Kane nog een band, en dat is positief te horen.

Vergeet ook 'Damn those eyes' niet.

mee eens

Ook dit album vind ik best goed. Naast hits als 'Damn those eyes', 'I Will keep my head down' en 'I Will keep my head down' zijn er meerdere mooie nummers erop te vinden, zoals 'Hands', 'Not here' en 'My hearts desire' op. Goed voor 3,5*

Dit was in de tijd dat ik regelmatig naar de Peppel in Zeist ging om onbekende bandjes te kijken.
Zo ben ik ook bij kane geweest. Where Do I Go Now was een hitje, maar kende ik niet echt.
Ik was bij dit optreden echt onder de indruk.
Een NL band met een op Amerikaanse rock getint geluid, met live wat meer grunge randjes, met zo'n zeer charismatische zanger had ik niet meer gezien sinds de Golden Earring. De band was op een gegeven moment door zijn nummers 1 en vroegen toen de zaal of er nog verzoekjes waren. Uiteindelijk deden ze een schitterende cover van The Power Of Love van Frankie Goes To Hollywood.

Nieuwsgierig geworden, heb ik daarna dit album aangeschaft en ik ben niet teleurgesteld. Ik vind het een sterke rockplaat en vergeleken met wat ze later gingen doen, viel de bombast nog erg mee. Dinand en Dennis zijn in NL door de critici vooral afgerekend op hun ambities en hun omgang met bandleden, maar veel te weinig op hun muzikale kwaliteiten.

Een paar aardige nummers, en dat is het wel. Verder niet de moeite waard. Als je ziet hoeveel muzikanten hierna de revue zijn gepasseerd zegt dat toch wel iets.

Dit debuut van Kane kan mij niet echt bekoren.
Moeite met het stemgeluid van de zanger en kan mijn aandacht niet de gehele speelduur vasthouden.
Meeste nummers klinken mij wat te bedacht ( enkele uitzonderingen daargelaten).
Opvolger en de U2 coverplaat vind ik wat beter.

Een soort creed light, heel light. Slecht is het zeker niet en ik vind zijn stem juist prachtig.
Nog zn voorbeeld waarbij het cool is om te haten op een band (samen met nickelback, creed etc.)

Af en toe zijn dit soort bands gewoon erg fijn om naar te luisteren. Dinand en een Eddie zullen zeker van dezelfde erpels eten maar daar gaan we even geen worden aan vuil maken. Goede melodieën en gitaarpartijen. Rain Down On Me bijvoorbeeld is echt een juweeltje van de bovenste plank.
Van dit album zijn de singles ook zeer fijn om af en toe te horen.

Vreemd dat ik nog geen grap had gemaakt over de albumtitel.

Dat hebben anderen twintig jaar geleden al voor je gedaan. Ligt ook erg voor de hand, wat dat betreft maakt Kane zich hier tot een gemakkelijke schietschijf.

Naar mijn idee hebben ze het daar zelf ook wel een klein beetje naar gemaakt, dat ze zo'n love/hate band zijn geworden. Pretenties hebben en daar onomwonden voor durven uitkomen, dat ligt al niet zo lekker in Nederland. Van mij mag het, als ze dan ook maar worden waargemaakt en de muzikale prestaties dienovereenkomstig zijn. De internationale doorbraak is er voor Kane nooit echt gekomen, ondanks een 'Amerikaans' album.

En tja, de muziek... Eerlijk is eerlijk, het kan nog een stuk slechter. Sommige songs zijn in aanleg helemaal niet verkeerd, maar het wordt uitermate irritant zodra Dinand Woesthoff zijn stem letterlijk in allerlei bochten kronkelt om toch maar geloofwaardig over te komen/indruk te maken. Jammer dat die man nou niet gewoon eens een regel recht vooruit kan zingen.